N12News: Ondanks de successen bij het uitschakelen van de Iraanse elite en het beschadigen van de militaire industrie, werd het Israëlisch-Amerikaanse oorlogsplan na slechts drie fasen stopgezet

Aanval op oliedepots in Teheran. Foto Reuters

De gezamenlijke oorlogsplanning van de Amerikaanse en Israëlische legers, die door de politieke top was goedgekeurd, omvatte vijf strategische fasen, meldt N12News.

We onthullen echter vanavond (donderdag) met toestemming van de censuur dat slechts drie daarvan waren voltooid toen president Trump een staakt-het-vuren afkondigde met het oog op onderhandelingen. Hoewel de duur van de militaire operatie langer was dan aanvankelijk voorspeld en het mogelijk maakte om veel doelen te raken, werd de voltooiing van het plan belemmerd door wat wordt omschreven als de "complicatie in de Straat van Hormuz".

Ondanks de moeilijkheden tijdens de gevechten werden verschillende militaire successen geboekt, zoals de eliminatie van de hoogste Iraanse regerings- en militaire leiders en de wijdverspreide schade aan luchtverdedigingssystemen. Daarnaast werd er systematisch en dagelijks schade toegebracht aan de militaire industrie.

Het bleek echter dat de Amerikaanse vliegtuigen, ondanks het gebruik van zware bommen, veel locaties met lanceerinstallaties en ontwikkelingsfaciliteiten niet konden raken. Als gevolg hiervan was het percentage schade aan lanceerinstallaties en raketten lager dan verwacht, hoewel het nog steeds als "zeer significant" werd beschouwd.

De analyse van de tekortkomingen die tot strategische vertraging hebben geleid.

De grootste verstoring van het plan kwam voort uit een misrekening met betrekking tot de Straat van Hormuz. Israël en de VS hielden rekening met de mogelijkheid dat Iran de straat zou blokkeren, maar schatten in dat dit pas in een later stadium zou gebeuren.

De veronderstelling was dat het uitschakelen van de Iraanse leiders het regime zou beletten zo'n drastische strategische beslissing te nemen, terwijl het tegelijkertijd een zware klap zou incasseren. Deze veronderstelling bleek echter onjuist.

De vroege overname van de zeestraat veranderde het verloop van de oorlog en verhinderde dat de strijdkrachten de meest geavanceerde fasen bereikten, met name de fase van uraniumwinning. Dit is een belangrijke strategische fase die, volgens buitenlandse publicaties, ook een Amerikaanse grondoperatie zou omvatten, maar die fase hebben de strijdkrachten nooit bereikt.

Afgezien van de timing, verraste ook de aard van de Iraanse machtsovername het Westen. Israël en de VS hadden in hun eerste analyses geen rekening gehouden met de mogelijkheid dat de Iraniërs de zeestraat zouden blokkeren. Achteraf bleek dat Iran zich van tevoren had voorbereid op een mogelijke openingsaanval die de leiding zou uitschakelen, en toch slaagden ze erin de zeestraat af te sluiten en te blokkeren.

Deze beslissing werd gesteund door de overgebleven Iraanse leiding en de alternatieve leiding, die de zeestraat tot hun belangrijkste strategische troef in de campagne maakten.