N12News: voor de volgende campagne tegen Iran is ditmaal een strategische beslissing vereist, schrijft IDF Kolonel (b.d.) Kobi Marom

Foto AP / Reuters

De lessen van "Het gebrul van de Harrier" vereisen een fundamentele verandering in het concept van de campagne. Geen beperkte militaire successen meer of een poging om Iran terug naar de onderhandelingstafel te dwingen, maar een geïntegreerde, krachtige en multidimensionale strategie gericht op het beëindigen van de heerschappij van de ayatollahs.

De onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran zijn vastgelopen op cruciale punten. De Iraanse leiding toont zich vastberaden en onwillig om substantiële concessies te doen. Hoewel beide partijen ogenschijnlijk de voorkeur geven aan een akkoord boven oorlog, eist Teheran eerst de opheffing van de blokkade, de sancties en de vrijgave van bevroren tegoeden, en pas daarna een gesprek over de nucleaire kwestie. Het is moeilijk voor Washington om een ​​dergelijk voorstel te accepteren, omdat het daarmee de belangrijkste drukmiddelen alvast opgeeft.

Het zou een ernstige strategische fout zijn om een ​​nieuwe campagne te beginnen enkel om Iran terug aan de onderhandelingstafel te krijgen. Het Iraanse regime heeft laten zien bereid te zijn een hoge prijs te betalen voor zijn voortbestaan, en daarom is er geen garantie dat verdere aanvallen tot concessies zullen leiden. Een oorlog zonder een duidelijk, beslissend doel zou opnieuw kunnen eindigen in indrukwekkende militaire successen en strategisch verlies.

De startomstandigheden van de volgende set zijn aanzienlijk beter.

"De Brul van Hari" toonde een superieure inlichtingen-, lucht- en technologische capaciteit aan, maar leidde niet tot een beslissende overwinning: het regime overleefde, het nucleaire programma werd niet ontmanteld, de raketten bleven staan ​​en de Iraanse dreiging, inclusief de steun aan Iraanse bondgenoten in de regio, werd niet weggenomen. De grootste mislukking was de kloof tussen de ambities van de campagne en het plan om die te verwezenlijken, samen met een onderschatting van het vermogen van de Straat van Hormuz om als drukmiddel op de Verenigde Staten en de wereldeconomie te dienen.

De omstandigheden waaronder de volgende campagne van start gaat, kunnen echter aanzienlijk beter zijn. Economische druk, sancties, de impact op de olie-inkomsten, financiële isolatie en tekorten aan brandstof en voedsel ondermijnen het regime. Meldingen van problemen met het uitbetalen van salarissen binnen het veiligheidsapparaat kunnen de scheuren in het systeem verder vergroten. Dit betekent niet per se een ineenstorting, maar het vergroot wel de kans op destabilisatie.

Foto Reuters

Het uiteindelijke doel van de volgende campagne moet daarom de omverwerping van het ayatollah-regime zijn, en niet slechts de verzwakking ervan of de poging tot onderhandelingen. Het bereiken van dit doel vereist een combinatie van aanhoudende economische druk, een massale en grootschalige militaire campagne tegen de capaciteiten van het regime, de eliminatie van de leiding, het ondermijnen van hun vermogen om de regionale ruimte te controleren, het ernstig beschadigen van de energie-, elektriciteits- en waterinfrastructuur, het creëren van complete bestuurlijke chaos en het verdiepen van de scheuren binnen de regering en de veiligheidsmechanismen, en het aanmoedigen van burgerlijk en politiek verzet van binnenuit. Tegelijkertijd moeten de voorwaarden worden geschapen voor een regeringsovergang en de vestiging van een alternatieve en

De oorlog zou kunnen uitgroeien tot een veelzijdig regionaal conflict.

De Verenigde Staten zullen naar verwachting proberen een brede coalitie van Golfstaten te vormen. Deze staten hebben er belang bij Iran in te dammen, maar ze zijn zeer bezorgd over de schade aan hun energie-infrastructuur en de escalatie van de oorlog. Juist daarom zal vroege coördinatie met hen een cruciaal element zijn in het beheersen van de campagne.

We moeten ons ook voorbereiden op een bredere Iraanse reactie. Iran zou zijn doelwitten kunnen uitbreiden en olie-, gas- en energie-infrastructuur in Israël en de Golfstaten kunnen beschadigen, inclusief installaties die in eerdere campagnes niet beschadigd raakten. Tegelijkertijd wordt een significantere activering verwacht van de componenten van de regionale as – de Houthi's, de milities in Irak en Hezbollah. Dit zou de campagne kunnen laten uitgroeien tot een regionaal conflict dat meerdere sectoren omvat.

"We moeten ons ook voorbereiden op een bredere Iraanse reactie." Een crashlocatie in Israël tijdens Operatie Roar of Harry. Foto Flash90

De nucleaire kwestie zal centraal blijven staan ​​in de besluitvorming. Schade aan installaties kan het plan vertragen, maar neemt niet weg dat er nog steeds kennis en mogelijkheden zijn om het te herstellen. Een oplossing voor de lange termijn vereist een fundamentele beleidswijziging van het regime, de ontmanteling van de militaire nucleaire capaciteiten en nauw internationaal toezicht.

Ook in het noorden kan het conflict oplaaien. Hezbollah zou Iran wellicht te hulp kunnen schieten, maar de val van het regime in Teheran zou hen van hun belangrijkste machtsbron kunnen afsnijden en het machtsevenwicht in Libanon en de regio kunnen veranderen. Israël kan niet tevreden zijn met een zoveelste militaire overwinning die het regime van de ayatollahs intact laat. De echte test is niet het aantal vernietigde doelen, maar de strategische uitkomst.

We bevinden ons op een cruciaal moment. Dit is mogelijk een zeldzame kans voor de Verenigde Staten en Israël om de krachten te bundelen en de dreigingen voor Israël, het noorden en het hele Midden-Oosten drastisch te veranderen. Militaire superioriteit is een essentieel middel, maar alleen een duidelijke politieke doelstelling en een plan voor de periode erna zullen ervoor zorgen dat een militaire overwinning kan worden omgezet in een strategische zege.

Kolonel (b.d.) Kobi Marom is een expert op het gebied van nationale veiligheid en de situatie in het noorden.