N12News: wat er werkelijk nodig is om het Iraanse regime omver te werpen, niet alleen een militaire aanval

Foto N12News

De Amerikaanse president voert opnieuw een scherpere toon aan richting Teheran, terwijl de Amerikaanse militaire opbouw in de regio doorgaat en er een dreiging bestaat van een aanval als er geen akkoord wordt bereikt, meldt N12News.

Afgelopen weekend, gevraagd naar de mogelijkheid van een regimeverandering in Iran, zei Donald Trump: "Het lijkt erop dat dit misschien wel het beste is wat er kan gebeuren. 47 jaar lang hebben ze alleen maar gepraat en gepraat - en ondertussen zijn er veel mensen omgekomen. We zullen zien wat er gebeurt."

Maar zelfs als de VS inderdaad een militaire actie plannen om het regime in Teheran omver te werpen, zal de weg ernaartoe lang zijn. Wat is er nu echt nodig om een ​​regime zoals dat van de Islamitische Republiek Iran ten val te brengen - en hoe realistisch is dat? N12 zet de koers uit voor een regimeomverwerping.

Volgens Danny (Denis) Citrinovich, senior fellow bij het programma "Iran en de sjiitische as" van het Institute for National Security Studies, weerspiegelen Trumps uitspraken vooral ambitie in plaats van een operationeel plan. "Om een ​​regime omver te werpen, heb je een brede militaire campagne nodig, waarschijnlijk inclusief grondtroepen, en een interne oppositie waarmee je kunt samenwerken - en de Amerikanen hebben dat niet," zei hij.

Volgens hem begrijpt de regering dit zelf ook heel goed: "Het is eerder een uiting van frustratie over de situatie dan een voornemen om actie te ondernemen. Om het regime in Iran te veranderen, moet je je maanden of jaren van tevoren voorbereiden - en de Amerikaanse regering was hier onvoorbereid op aangekomen."

Ondertussen blijven de Amerikanen hun militaire macht in het Midden-Oosten vergroten. Als ze daadwerkelijk kiezen voor een actie gericht op regimeverandering in Teheran, zal een veel grotere troepenmacht nodig zijn – vooral gezien de tegenstand van het Witte Huis tegen de inzet van Amerikaanse troepen op Iraans grondgebied.

Foto N12News

De drie voorwaarden voor het omverwerpen van het Iraanse regime

Citrinovich schetste drie noodzakelijke voorwaarden voor de omverwerping van het regime in Teheran - voorwaarden waaraan op dit moment nog niet is voldaan:

Een brede en aanhoudende militaire campagn is geen enkele aanval, maar een langdurige operatie die weken of zelfs maanden duurt en gericht is op het raken van de pijlers van het regime – in de eerste plaats de Revolutionaire Garde en het hoogste commando. "Je hebt een zeer agressieve luchtkampagne nodig die de leiding en het commandosysteem raakt – een soort 'volledige grasmaaibeurt'," legde hij uit.

Met een interne oppositie die geconsolideerd is en geen alternatieve politieke kracht heeft, zou de omverwerping van het regime tot chaos kunnen leiden. "Zelfs als het regime instort, is er momenteel geen leiderschap in Iran dat in staat is de verantwoordelijkheid op zich te nemen", aldus Sitrinowicz. "De oppositie buiten Iran, inclusief de zoon van sjah Pahlavi, wordt niet als een realistisch alternatief gezien, en binnen het land is de oppositie zwak tot bijna onbestaande."

Bereidheid om grondtroepen in te zetten. Historisch gezien vereist regimeverandering door geweld ook fysieke controle over het grondgebied – een scenario waar de VS na de ervaringen in Irak en Afghanistan geen interesse in hebben. "Sommigen beweren dat historische gebeurtenissen bewijzen dat een militaire macht nodig is om het regime daadwerkelijk omver te werpen", aldus Sitrinowicz. "Maar dat is precies wat de Amerikanen vandaag de dag niet willen. Ze willen niet opnieuw een proces van natieopbouw starten."

Zelfs de eliminatie van Khamenei zal het beeld niet per se veranderen.

Een van de meest gangbare aannames is dat een klap voor de 86-jarige opperleider zou kunnen leiden tot de ineenstorting van het systeem, maar Sitrinowicz schat in dat zelfs een dergelijk scenario het karakter ervan niet fundamenteel zou veranderen.

"Gezien de lessen van de Juni-oorlog hebben de Iraniërs een zeer ordelijk proces voor wat er gebeurt wanneer een leider sterft, en ze hebben dat geperfectioneerd met het besef dat Khamenei zelfs in oorlogstijd zou kunnen sterven", zei hij. "Daarom is het waarschijnlijk dat de opvolger relatief dogmatisch zal zijn, net als hij – ongeacht of het zijn zoon is of een andere religieuze geleerde – en we zullen geen dramatische veranderingen zien zolang het huidige regime aan de macht is.

Het regime is niet alleen op Khamenei gebouwd. Dit zou het systeem enorm op zijn grondvesten doen schudden, maar de Revolutionaire Garde is het sterkste en best beschermde element, en zij zouden een marionettenleider kunnen installeren en de macht in feite overnemen."

Volgens hem is een ander mogelijk scenario een interne ineenstorting die tot een burgeroorlog zal leiden: "Het gevaar is dat Iran in elkaar stort zonder een stabiliserende factor - een situatie waar Arabische landen erg bang voor zijn."

Externe druk - verzwakkend of versterkend?

Ondanks de sancties en militaire dreigingen gelooft Citrinovich dat externe druk niet per se tot een regimeverandering leidt, maar juist het tegenovergestelde effect heeft. "Elke vorm van externe druk versterkt en consolideert de aanhangers van het regime," zei hij. "Het kan het functioneren van de regering weliswaar erg moeilijk maken, wat op zich al een belangrijke gebeurtenis is, maar het leidt niet tot compromissen in de onderhandelingen. De Iraniërs staan ​​al op het punt van een compromis, en zelfs als Trump de leider bedreigt, zal dat niets veranderen."

Een andere mogelijkheid is geleidelijke verandering van binnenuit het systeem zelf – via reformistische elementen – maar ook hier zijn de kansen klein. "Als het mogelijk zou zijn om met de reformisten in Iran samen te werken, zou dat een gebeurtenis zijn die zowel de tegenstanders van het regime als de Amerikanen ten goede zou komen", legde hij uit.

"Er zijn mensen binnen het regime die begrijpen dat Iran moet veranderen, maar zolang het huidige systeem blijft bestaan, zullen ze geen ademruimte krijgen. Zelfs president Pazakhian, die uit de reformistische vleugel komt, werd uiteindelijk gedwongen zich bijna volledig aan de kant van de leider te scharen."

Er bestaat geen echte Amerikaanse behoefte om een ​​avontuur aan te gaan.

Externe druk kan het regime juist versterken. Trump en Netanyahu. Foto Reuters

Uiteindelijk is het omverwerpen van het regime in Iran een veel complexere taak dan een militaire aanval, hoe grootschalig die ook mag zijn. "Zelfs als de VS het regime ernstig beschadigen, zou je zonder een kant-en-klare alternatieve regering een nog slechtere uitkomst kunnen krijgen dan de huidige situatie", benadrukte Sitrinowicz. "Er is momenteel geen plan, geen alternatief leiderschap en geen echte Amerikaanse wil om aan het avontuur van staatsopbouw te beginnen."

Vicepresident J.D. Vance, die binnen de regering als een separatistische stem wordt beschouwd, maakte dit onlangs duidelijk: de VS zijn geïnteresseerd in een nucleair akkoord, en als het Iraanse volk het regime wil omverwerpen, is dat hun eigen keuze.

"Om een ​​situatie te creëren waarin je het regime wilt veranderen, heb je maanden van tevoren uitgebreide voorbereiding nodig - zoals gebeurde met Maduro in Venezuela," verduidelijkte Citrinovich. "Het is niet zo dat ze kwamen, hem oppakten en meteen met Delcy Rodriguez gingen samenwerken.

Het was duidelijk dat er maanden van tevoren stappen waren gezet die de Amerikanen tot de conclusie brachten dat als Maduro zou verdwijnen, ze met het nieuwe regime zouden kunnen samenwerken. Dat is momenteel niet het geval in de Iraanse context, en daarom staan ​​de Amerikanen voor een raadsel."