N12News: Wat maken de terugkerende ontvoerden nu mee? Overlevenden gijzelaars vertellen hun verhalen

Luis Herr en Fernando Merman herenigd met hun families na bevrijd te zijn uit Hamas-gevangenschap. Foto IDF

De enigen die precies weten wat de twintig gijzelaars op dit moment doormaken, zijn de overlevenden van hun gevangenschap die via eerdere deals zijn teruggekeerd. Ze deelden met "Ulpan Shishi" van N12News het moment waarop ze te horen kregen dat ze werden vrijgelaten, het moment waarop ze hun familie voor het eerst ontmoetten - en het moment waarop ze hoorden dat de deal om de oorlog te beëindigen was getekend.

Het moment dat ik werd geïnformeerd

Doron Katz Asher

We wisten die dag dat er 's ochtends een staakt-het-vuren van kracht was. Iemand die wat nerveuzer was, kwam binnen en zei: 'Houd geen Hebreeuws bij je als je naar huis wilt.' Daar kregen we het definitieve nieuws dat we op weg naar huis waren.

Lewis Mountain

"Er was een enorme explosie, ik dacht dat het gebouw werd opgeblazen. Ik liep weg, rolde naar de deur en hoorde een stem die me riep. Ze zeiden: 'Louis, kom terug.' Ik ging snel weer op handen en knieën zitten en iemand greep mijn hoofd vast en zei in mijn oor: 'Louis, de IDF, we zijn gekomen om je mee naar huis te nemen.'"

Aviva Sigal

"Een terrorist kwam naar me toe en vertelde me dat ik naar Israël zou vertrekken. Ik geloofde hem niet. Er schoten meteen gedachten door mijn hoofd: Waar breng je me naartoe, wat doe je me aan, wat ga je me aandoen, waarom neem je me mee en scheid je me van mijn man. Ik maakte ruzie en zei dat ik bij Keith bleef, het kon me niks schelen. Het hielp me niet."

Keith en Aviva Siegel tijdens hun hereniging na de bevrijding. Foto IDF

Raz Ben Ami

"Ik wist dat ik Ohad achterliet, en aan de andere kant keerde ik terug met hoop voor mijn dochters. Ik wist nog steeds niet of ze nog leefden. Ik verliet het appartement huilend."

Ohad Ben Ami

"Ik was met vijf anderen: Elkana Buchbot, Bar Kuperstein, Yosef Ohana, Segev Kalfon en Maxim Harkin. Ons werd verteld dat een van ons zou worden vrijgelaten en dat ik dat waarschijnlijk zou zijn, omdat ik ouder was. Het was een heel moeilijk gevoel, met veel gehuil en knuffels. Eerlijk gezegd waren we er allemaal zeker van dat ze een week of twee na mij zouden vertrekken."

Sapir Cohen

"De terrorist belde me ongeveer vijf minuten voordat dit allemaal gebeurde. Hij zei: 'Nog vijf minuten en dan gaat 90 procent van jullie naar huis.' Wat er op dat moment door me heen ging, was dat ik onderweg eten mee moest nemen. Hij keek me aan en zei: 'Eet jij maar thuis - wij zijn klaar met eten in Gaza"

Sapir Cohen op de dag dat ze terugkeerde uit Hamas-gevangenschap. Foto IDF

Sasja Tropanov

Drie dagen daarvoor hadden ze me gewoon verteld: 'Je komt uit de tunnel.' Ze wilden me waarschijnlijk een beetje afkicken van mijn tijd daar. Tot het moment dat ik het podium op ging, en zelfs tot het moment dat ik daadwerkelijk de grens overging met het Rode Kruis, want ik begreep niet eens wat dit podium was en wat ik erop moest doen - ik geloofde niet echt dat het echt gebeurde.

Ofir Engel

"Ik dacht dat ze met me bezig waren. Ze brachten me over naar een plek waar andere ontvoerden waren die terugkwamen. Toen ze me vertelden dat ik werd vrijgelaten, voelde ik me plotseling alsof ik weer tot leven kwam – alsof ik herboren werd."

Daniël Aloni

Ze vertelden me twee dagen van tevoren dat ik de volgende dag vrijgelaten zou worden. Dat gebeurde niet echt. Pas op 24 november kwam een ​​van onze bewakers ons vertellen dat we vrijgelaten zouden worden. Ze haastten ons echt. Ze brachten ons zelfs het beste eten in dagen. Ik herinner me dat de pita echt vers was. Ze begonnen ons die donkere tunnels in te leiden. Dat was het moment waarop het echt tot me doordrong dat dit gebeurde - en dat we waarschijnlijk echt op weg waren naar de vrijheid.

Ik ben net terug

Doron Katz Asher

"Pas toen ik de deur opende bij de grensovergang bij Rafah, en er een Shin Bet-man voor me stond die tegen me zei: 'Sjabbat Sjalom Doron', besefte ik dat ik in goede handen was. Toen stortte ik helemaal in."

Daniël Aloni

Een Israëlische agente, die Hebreeuws sprak, rende op me af, en toen besefte ik dat ik op veilig terrein was. Ze rende gewoon en omhelsde me. Ik was nog steeds in shock. Ik hield mijn kind heel stevig vast, zoals ik al die vijftig dagen had gedaan, en toen besefte ik dat het echt was.

Daniel Aloni en zijn dochter Emilia na hun vrijlating uit Hamas-gevangenschap. Foto IDF

Aviva Sigal

Toen ik de eerste soldaat ontmoette, omhelsde ik hem en hij omhelsde mij. Ik stortte in, ik kon niet stoppen met huilen. Op dat moment geloofde ik dat ik terug zou keren naar Israël. Tot die tijd was ik er zeker van dat we daar in Gaza zouden sterven. 51 dagen hel, er was geen moment dat ik mezelf toestond om te zeggen: 'Wauw, er is een kans dat ik terugga, er is een kans dat ik op de bruiloft van mijn dochter ben.' Die situatie was er niet.

Sapir Cohen

"Mijn grootste opwinding kwam toen ik zag dat alle mensen onze auto kwamen omhelzen. Ik herinner me nog dat de agent vroeg of ik het gordijn wilde opentrekken en uitzwaaien. Als een prinses. Ik zei tegen haar: 'Natuurlijk wil ik dat, ik wil iedereen zien.' Een menigte schreeuwde en nam borden mee."

Sasja Tropanov

Ik zag Sapir en mama. Ik wist niet hoe ik moest reageren op haar aanwezigheid. Ik dacht dat ze verder zou gaan en iemand anders zou zoeken. Om de een of andere reden verwachtte ik ook papa te zien, maar zodra ik bij de grens aankwam, vertelden ze me dat de mensen die op me wachtten Sapir, mama en oma waren. Toen besefte ik dat mijn vader niet meer leefde.

Ofir Engel

Ik weet nog dat ik als laatste uit de minibus stapte en mijn vader zag schreeuwen. Ik rende naar ze toe, het was een gek gevoel. Echt, ik kan het niet met woorden beschrijven - het is veel meer dan ik kan beschrijven.

Lewis Mountain

We zaten al in de helikopter toen ik plotseling een heleboel lichtjes zag en ze vertelden me dat het Palmachim was. Ze zeiden dat ze nu de families gingen bellen en dat ze binnenkort in Tel Hashomer zouden aankomen. Het was heel spannend - dat was het moment waarop we echt terugkwamen.

Het moment dat ik over de deal hoorde

Sapir Cohen

Ik sliep, en toen maakte Sasha me wakker en zei: 'Er is een deal, iedereen gaat naar huis.' Ik viel weer in slaap. Het klopte niet, blijkbaar had iemand weer een gerucht verspreid. Toen zei hij: 'Nee, nee - het is echt. We tekenen het snel.'

Daniël Aloni

Midden in de nacht begon ik telefoontjes te ontvangen van onbekende nummers. Ik besefte meteen dat het telefoontjes van de media waren. Ik raakte gestrest omdat ik dacht dat er iets heel ergs aan de hand was. Ik nam niemand op. Ik opende elk mogelijk Telegram-kanaal, ik opende de nieuwsapp - en ik besefte al snel wat er aan de hand was.

Lewis Mountain

"Ik deed mee aan de Karmiëldansen. Rond twee uur 's middags, toen Yehuda Poliker begon te zingen, kwam er plotseling iemand aan die aankondigde dat de overeenkomst was getekend. Ze plaatsten de foto van de telefoon op alle grote schermen op het podium. Het publiek stond op, begon te juichen en te klappen. Yehuda Poliker probeerde te begrijpen wat er daar was gebeurd."

Doron Katz Asher

Om twee uur zat ik voor de tv, voor mijn mobieltje, te wiebelen, wachtend op goed nieuws. Ik denk dat ik tot vijf uur voor de tv ben blijven zitten. Ik kon niet slapen.

Ohad Ben Ami

"Het is alsof er een soort glimlach over me heen is gekomen en die is er sindsdien niet meer afgegaan. Ik ben gewoon blij dat dit moment is gekomen."

Aviva Sigal

Ik barst van geluk, elke dag huil ik en lach ik. Ik wacht er gewoon op dat Keith en ik onszelf weer kunnen opbouwen en het leven weer oppakken. Dat we weer kunnen lachen - zonder te proberen te lachen. Ik probeer al twee jaar te lachen, maar het lukt me niet altijd. Eindelijk kan ik lachen, Keith kan lachen. We kunnen elkaar gewoon omhelzen en zeggen dat het voorbij is - we zijn klaar met deze vreselijke periode, de vreselijkste die er is.