N12News: We zijn terug bij de vergelijkingen met Nasrallah vanwege Netanyahu's gevaarlijke beleid in het noorden

Foto N12News

Premier Benjamin Netanyahu heeft het ultieme excuus voor het inperkingsbeleid in het noorden, voor de (zeer!) afgemeten reactie in Libanon, terwijl Hezbollah dagelijks raketten afvuurt op de conflictlinie en honderdduizenden inwoners in het noorden onder vuur liggen. Dit excuus heet: Donald Trump en Iran, schrijft N12News.

Ook dit keer komt het verzoek van de meest pro-Israëlische president ooit, degene die ten oorlog trok tegen degenen die ons willen vernietigen – en dat is ook in ons belang. Als hij Iran verslaat (in oorlog of via een overeenkomst), zal Hezbollah aanzienlijk verzwakt worden, en dan zullen de inwoners van het noorden jarenlang echte vrede genieten. Niet slechts maanden.

En de waarheid? Dit argument is logisch. Netanyahu's tegenstanders beweren immers al jaren dat hij na oorlogen geen diplomatieke stappen onderneemt, en zo komen we steeds weer op hetzelfde punt terug. En nu toont de premier verantwoordelijkheid en biedt hij een kans op onderhandelingen, waarmee hij de hand reikt naar vrede.

Ja, het is een goed en zelfs gerechtvaardigd argument, maar, beste inwoners van het Noorden, begrijp me niet verkeerd – dat is niet de echte reden. Als Trump of Iran er niet waren geweest, was er wel een ander excuus. De waarheid is veel eenvoudiger: het Noorden, net als de omsingeling vóór 7 oktober, interesseert Netanyahu gewoon niet. Het Noorden staat niet bovenaan Netanyahu's agenda. Dat was in het verleden niet zo, en dat is nu ook niet het geval. Er zijn belangrijkere zaken dan dat.

En dit is, belangrijk om te benadrukken, geen hypothese of inschatting, maar een simpele conclusie uit de realiteit van de afgelopen jaren: we zullen snel terugkeren naar het zwakke reactiebeleid dat ons maanden, zo niet jaren, heeft teruggeworpen. Maar laten we het eerst hebben over het binnenlandse front. Hier is er geen excuus voor Trump of Iran. Hier hebben we een leider nodig die beslissingen neemt. Het ligt volledig in zijn handen, en als Netanyahu iets belangrijks in gedachten heeft, weet hij hoe hij het moet promoten, zelfs als iedereen hem zegt: nee.

Kinderen in het noorden op scholen en kleuterscholen tijdens alarmen. Foto N12News

Twee weken geleden was de premier woedend dat de bescherming van de noordelijke gemeenschappen aan het afbrokkelen was en besloot hij zelf actie te ondernemen. Hij belegde een speciale vergadering en stelde een team van CEO's samen om binnen 21 dagen een beschermingsplan op te stellen!

Maar wacht even, die bescherming is al aan het afbrokkelen sinds de goedkeuring ervan in 2018! Door de regering van Netanyahu, dus waar was de premier gedurende die acht jaar? Raad eens, zes jaar en tien maanden, want daartussenin zaten Naftali Bennett en Yair Lapid (en dan tellen we de acht jaar dat hij premier was vóór 2018 nog niet eens mee). Waar was premier Netanyahu toen de inwoners van het noorden anderhalf jaar lang uit hun huizen werden geëvacueerd tijdens de "IJzeren Zwaarden"-oorlog en Operatie "Noordelijke Pijlen"? Waarom zat het hem toen niet dwars?

Maar het gaat niet alleen om het beschermingsplan. Het gaat om bescherming én compensatie, en het negeren van de verzoeken van de veteranen die in oorlogstijd niet naar een beschermd gebied kunnen om een ​​wapenstilstand af te kondigen, en vooral om Kiryat Shmona.

Raketinslag in Kiryat Shmona. Foto N12News

Een stad waaruit meer dan tienduizend inwoners na 7 oktober gedwongen werden te evacueren. Ze zijn tot op de dag van vandaag niet teruggekeerd en het is twijfelachtig of dat ooit nog zal gebeuren.

Als Netanyahu en zijn regering echt om Kiryat Shmona gaven, zouden de ministers hun kantoren naar de stad hebben verplaatst en zou de premier allang een noodplan hebben uitgevaardigd om deze noordelijke stad in Israël te redden. Kiryat Shmona is immers een regionaal centrum voor de omliggende gemeenschappen op het gebied van gezondheidszorg, industrie, handel en bedrijfsleven.

De bewoners van de frontlinie werden aan hun lot overgelaten. En toch kozen de meesten ervoor om te blijven. Ze hoorden keer op keer de beloftes over de ontwapening van Hezbollah en het voorgoed wegnemen van de dreiging.

En ze geloofden het. Ze geloofden oprecht de premier, de minister van Defensie en de stafchef die keer op keer beloofden dat ze niet zouden stoppen totdat Hezbollah ontwapend was. Toen deelde Trump hen mee: Het is voorbij. Er komt geen ontwapening van Hezbollah, geen oorlog. Genoeg is genoeg. Als Netanyahu echt om de inwoners van het noorden gaf, had hij het hen in het Hebreeuws verteld.

Als de inwoners van het noorden echt belangrijk voor hem waren, zou hij naar het noorden zijn gegaan, door Kiryat Shmona, Nahariya en Metula hebben gelopen en met de leiders van de lokale autoriteiten hebben gesproken. Uitleg hebben gegeven en, belangrijker nog, een vreedzaam antwoord aan de inwoners hebben geboden. Daarvoor heb je Trumps goedkeuring niet nodig.

Terugkomend op Netanyahu's beleid van inperking in het noorden: er zijn altijd excuses om niet in te grijpen, we horen deze excuses al bijna twintig jaar. Vandaag noemen ze het Trump, toen hadden ze het over "het noorden", "Judea en Samaria" en "Iran". Elke keer was er een andere verklaring waarom niet.

Netanyahu had Trump al vóór het staakt-het-vuren duidelijk moeten maken: een dreiging op 2000 km afstand is niet hetzelfde als een dreiging aan de andere kant van het hek. Als ze op mijn inwoners schieten, als ze tunnels graven om de gemeenschappen naast het hek aan te vallen, is geen enkele terrorist immuun, waar hij zich ook bevindt. Ik zal met al mijn macht aanvallen en Beiroet op zijn grondvesten doen schudden.

Als de inwoners aan de confrontatielijn het raam van de airconditioning niet open kunnen zetten voor ventilatie, zullen ze in Beiroet geen oog dichtdoen. In plaats daarvan zijn we teruggevallen op de berekeningen van Nasrallah, de berekeningen waarvan Netanyahu en Katz beloofden dat ze niet meer zouden bestaan: zij schieten aan de confrontatielijn en wij vallen aan in Zuid-Libanon.

Ondanks alle beloftes zijn we teruggevallen op de vergelijkingen van Nasrallah. Hezbollah-terroristen. Foto AP

Kort voor het staakt-het-vuren ontving het Israëlische leger informatie over twee kopstukken van Hezbollah, belangrijke figuren die konden worden uitgeschakeld. Het enige wat nog nodig was, was goedkeuring van de politieke top. Trump verbood aanvallen op bepaalde gebieden in Libanon en de aanval vond niet plaats. De terroristen werden gered en Beiroet werd een toevluchtsoord voor kopstukken van Hezbollah. Althans, voorlopig.

Deze inperking door Netanyahu is de oorzaak van de grootste ramp die ons land ooit heeft getroffen. Onze vijanden interpreteren deze inperking als zwakte – en we herinneren ons allemaal wat er gebeurde de vorige keer dat ze inperking als zwakte zagen.