N12News: weken onder water in de nieuwste Dragon's Ark: "Je moet weten hoe je samenleeft"

Foto N12News

Na een reis van 8000 kilometer en 25 dagen onder water arriveerde de onderzeeër "Dragon" in de haven van Haifa en werd officieel toegevoegd aan de onderzeebootvloot van de marine. Dit is de zesde onderzeeboot van de marine en de grootste van de in Duitsland gebouwde onderzeeboten voor Israël. We ontmoetten de bemanning op zee, slechts enkele uren voordat ze thuiskwamen.

De Dragon komt eraan: zo ziet de onderzeeër eruit die Israël nog nooit eerder heeft gezien.

De Dragon arriveert in Israël op een moment dat de marine haar activiteiten buiten de landsgrenzen aanzienlijk uitbreidt, onder meer tegen Iran. "Uiteindelijk moet de marine weten hoe ze moet opereren waar ze ook wordt ingezet, en hoe dat in de loop der tijd moet gebeuren", aldus brigadegeneraal Guy Levy, opperbevelhebber van de marine. "Weten hoe je ter plaatse moet blijven, een beeld vormen, inlichtingen verzamelen en weten hoe je moet aanvallen."

Volgens hem zijn hiervoor schepen nodig die grote afstanden kunnen afleggen en daar lange tijd kunnen blijven. "Deze onderzeeër zal precies weten hoe hij meer wapens en gevechtssystemen over langere afstanden kan vervoeren."

Foto IDF

Lange tijd onder water

Een van de belangrijkste kenmerken van de Dragon is zijn vermogen om lange tijd onder water te blijven – een vermogen dat voortkomt uit de motoren en technologische systemen die ervoor zijn ontwikkeld.

De Dragon is de derde "Dolphin AIP"-onderzeeër. Het voortstuwingSysteem is niet afhankelijk van externe lucht en stelt de onderzeeër in staat energie op te wekken en de accu's op te laden, zelfs tijdens langdurige verblijven onder water, zonder dat naar de oppervlakte hoeft te worden gekomen. Volgens de IDF gebruikt het systeem zuurstof en waterstof om energie te produceren.

Maar het lange verblijf onder water is niet alleen een technologische uitdaging. Meer dan 50 bemanningsleden leven wekenlang dicht op elkaar, zonder directe verbinding met het thuisfront.

"Ik denk dat je een ontspannen persoon moet zijn," zei sergeant M. van de onderzeebootbemanning. "Je moet je inhouden, je moet dingen absorberen, je moet de gemoederen bedaren, je moet zeggen 'Oké, dat is het' en verdergaan. Kijk elkaar in de ogen, want anders kun je geen weken samen onder water overleven," besloot duiker M.

Volgens de onderzeebootcommandant is naast operationele professionaliteit ook een delicate balans nodig tussen assertiviteit en het vermogen om langdurig samen te leven. "Je moet enerzijds assertief genoeg zijn om te zeggen: 'Stop, je maakt hier een fout', en anderzijds moet je weten hoe je op de lange termijn met elkaar kunt samenleven."

"De Turken beschikken over 14 onderzeeërs en zijn op weg naar 18."

De onderzeeër wordt ook in gebruik genomen tegen de achtergrond van veranderingen in het maritieme machtsevenwicht in de regio. Kolonel Y., commandant van Vloot 7, zei dat hoewel er nog geen noemenswaardige wrijving met andere marines is geweest, de marine de militaire opbouw rond Israël in de gaten houdt.

"We moeten onszelf constant paraat houden. Vooral om een ​​zekere superioriteit of gelijkwaardigheid te behouden, zowel technologisch als qua personeel, ten opzichte van deze vloten, want die zijn tegenwoordig vele malen groter dan onze marine." Wat onderzeeërs betreft, is het verschil bijzonder groot. Volgens hem: "Wij hebben zes onderzeeërs. De Turken hebben er momenteel 14 en zijn op weg naar 18."

De versterking van de Turkse marine is gebaseerd op de doctrine van het "Blauwe Vaderland" , die controle en invloed in het maritieme gebied als een centraal onderdeel van de Turkse macht beschouwt. Binnen dit kader breidt Ankara zijn macht in de Middellandse Zee uit en investeert het in een grotere en geavanceerdere vloot – een trend die ook significant is gezien het verschil in het aantal onderzeeërs met Israël.

De ontmoetingen tussen de vloten vinden soms ook onder water plaats. "Het gebeurt wel eens dat we een onderzeeër tegen een onderzeeër aanlopen. Op zeer korte afstand," aldus kolonel Y. "Ons oostelijke bekken, de Middellandse Zee, interesseert iedereen. We ontmoeten elkaar daar allemaal."

Meer dan 50 mensen - op een afstand van slechts enkele meters.

De meeste delen van de onderzeeër zijn geheim en mogen niet gefotografeerd worden. Een van de weinige plekken die wel getoond mochten worden, is de keuken – een ruimte van ongeveer twee vierkante meter, waar drie maaltijden per dag worden bereid voor meer dan vijftig bemanningsleden. "Eén persoon kookt hier," zei majoor T., de plaatsvervangend commandant van de onderzeeër. "Twee ovens, een fornuis, een plancha." "Dit is het centrum, het hart dat de atmosfeer aan boord beheerst – of de atmosfeer nu goed of slecht is."

Foto IDF

Na weken onder water te hebben doorgebracht, krijgt de bemanning slechts een paar dagen aan land voordat ze weer de zee op gaan. De marine beschouwt dit als een essentieel onderdeel voor het behoud van de maritieme superioriteit en het vergroten van het operatiebereik, zowel over langere als verder.

De uitdaging zit hem niet alleen in de ingebruikname van de onderzeeër zelf. De grotere uitdaging, en die ligt nog steeds voor de marinecommandant, is een veel significantere en invloedrijkere integratie van dit onderdeel in de campagne die nog niet voorbij is.