Nieuwe Israëlische studie baart zorgen over de verborgen risico's van obesitas bij honden

Een Labrador retriever met overgewicht. Foto Mary Swift

Israëlische onderzoekers hebben een duidelijk verband gevonden tussen het lichaamsgewicht van een hond en de oogdruk, volgens een studie gepubliceerd in het Journal of Veterinary Internal Medicine, meldt Ynet.

De studie werd geleid door dr. Oren Pe'er van de Koret School of Veterinary Medicine aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, in samenwerking met prof. Ron Ofri, dr. Lionel Sebbag en dr. Michal Mazaki-Tovi.

Hoewel overgewicht algemeen wordt erkend als een risicofactor voor aandoeningen zoals insulineresistentie, diabetes , chronische ontstekingen en orthopedische ziekten, suggereert het onderzoek dat obesitas ook gevolgen kan hebben voor de ooggezondheid, met name bij honden die aanleg hebben voor glaucoom.

Aan het onderzoek namen 40 gezonde honden deel, variërend van ondergewicht tot obesitas. De onderzoekers beoordeelden de lichaamsconditie van de honden aan de hand van de negenpunts Body Condition Score-schaal, de body mass index en andere parameters, en vonden een significant verschil tussen de groepen op basis van gewicht.

Honden met overgewicht en obesitas hadden een gemiddelde intraoculaire druk van 20,3 millimeter kwik, vergeleken met 13,7 millimeter kwik bij honden met een normaal gewicht. Hoewel beide groepen binnen het normale bereik van 10 tot 25 millimeter kwik bleven, zaten honden met overgewicht en obesitas dichter bij de bovengrens, waar gezondheidsproblemen kunnen ontstaan.

Overgewicht bij honden kan leiden tot een verhoogde intraoculaire druk. Foto Nach-Noth

Voor elke puntverhoging op de schaal voor lichaamsconditie steeg de intraoculaire druk met ongeveer 2 millimeter kwik. Ter vergelijking: elke toename van 10% in de body mass index van de hond ging gepaard met een toename van ongeveer 3 millimeter kwik in de intraoculaire druk.

Onderzoekers denken dat het verband door verschillende factoren wordt veroorzaakt. "Fysieke veranderingen, zoals vetophoping rond het oog of een verhoogde veneuze druk, kunnen het moeilijker maken voor vocht om uit het oog af te voeren. Daarnaast kunnen metabolische veranderingen als gevolg van obesitas, zoals hogere triglycerideniveaus en een verhoogd hormoongehalte (leptine), de oogdruk beïnvloeden", aldus dr. Pe'er. Leptine is een eiwithormoon dat wordt geproduceerd door vetcellen en vetweefsel.

Uit het onderzoek bleek dat honden met overgewicht hogere triglyceride- en leptinewaarden hadden, en dat beide waarden verband hielden met een hogere intraoculaire druk. "We vonden een significant verband tussen lichaamsvetindicatoren en intraoculaire druk bij gezonde honden", aldus dr. Pe'er. "Aangezien een verhoogde intraoculaire druk de belangrijkste risicofactor voor glaucoom is, suggereren de bevindingen dat obesitas een beïnvloedbare risicofactor kan zijn, met name bij honden die aanleg hebben voor de ziekte."

Paco, een te zware cocker spaniel, nam deel aan een onderzoek naar de link tussen obesitas en verhoogde intraoculaire druk bij honden. Foto Dr. Oren Pe'er

Hoewel de oogdruk in beide groepen binnen het normale bereik bleef, was het gemiddelde verschil van 6,6 millimeter kwikdruk tussen honden met een normaal gewicht en honden met overgewicht opvallend. Bij rassen die bekend staan ​​om hun aanleg voor glaucoom, kan deze extra druk aanzienlijke gevolgen hebben voor de ooggezondheid op lange termijn.

"De conclusie is dat gewichtsbeheersing en het behoud van een goede lichamelijke conditie een belangrijke rol spelen bij het behoud van een normale oogfysiologie en het verminderen van het risico op oogziekten," aldus dr. Pe'er.