Omri, de broer van gijzelaar Ran Gvili weigert hem een ​​'gevallen soldaat' te noemen: 'Het is zo Ran om ervoor te zorgen dat iedereen als eerste terugkomt'

Omri (L)en Ran Omri Gvili. Foto: Politiewoordvoerder

Ran is een van de laatste drie gijzelaars die nog steeds door Hamas worden vastgehouden, maar zijn broer Omri weigert de hoop op te geven: 'Zelfs als er een kans van 0,0000000001% is dat Ran nog leeft'; Toen Omri ongeveer een maand geleden trouwde, voelde hij dat zijn jongere broer een partner was in de beslissing, aldus Ynet.

Omri Gvili weigert zijn broer Ran Gvili, die gegijzeld werd in Gaza, een ‘gevallen soldaat’ te noemen. "Zelfs als er een kans van 0,0000000001% is dat Ran nog leeft," zegt hij, "vestig ik al mijn hoop op die kleine kans."

Omri Gvili weigert zijn broer Ran Gvili, die gegijzeld werd in Gaza, een ‘gevallen soldaat’ te noemen .

Ran is een van de laatste drie gijzelaars die nog door Hamas worden vastgehouden . Het is een week geleden dat er lichamen van gijzelaars naar Israël zijn teruggebracht.

"De afgelopen maand", zegt Omri, "was een van de zwaarste die ik ooit heb meegemaakt. Niet dat de afgelopen twee jaar rustig waren, maar het is wel intenser geworden. Je hartslag gaat met de seconde omhoog. Elke seconde dat je een update krijgt, kun je de hele nacht niet slapen. Een hele maand vol verwoesting."

Op 16 oktober trouwde Omri, wat de emotionele storm alleen maar versterkte. "Baruch Hashem (Godzijdank), de bruiloft was waanzinnig, vol vreugde," zegt hij. "We zijn Ran geen moment vergeten. We lieten gele ballonnen los en er hing een foto van hem bij de ingang. Ran is een held in elke vezel van zijn wezen. Niet alleen in de strijd, maar ook in zijn liefde voor mensen en zijn hulp aan anderen. Hij is mijn rolmodel. Als ik over hem praat, zwelt mijn borst van trots. Ik mis hem elke seconde die ik wakker word."

De speciale band tussen de broers met een leeftijdsverschil van drie jaar werd sterker naarmate ze ouder werden. "Ran is de jongste, maar we waren als een tweeling. Onze liefde is zo enorm dat ik er geen woorden voor heb. Ik voelde hem altijd en hij voelde mij. Een keer, toen hij in het leger zat, voelde ik de hele dag dat er iets mis was. 's Nachts belde ik mijn moeder en ze vertelde me dat Ran een hoofdwond had," vertelt Omri.

Ran was ook betrokken bij Omri's beslissing om te trouwen. "Ik vroeg me af wat hij me zou zeggen te doen," vertelt Omri. "En ik wist dat hij zou zeggen: 'Ga je gang, trouw.' Als hij thuiskomt en ziet dat ik niet gegroeid ben, zou hij boos zijn. Hij heeft het aanzoek voor me geregeld. Hij en Sharon, mijn vrouw, waren beste vriendinnen. Ze belde hem altijd om te vragen wanneer hij thuiskwam en wat ze voor hem moest koken. Rans hart is groter dan zijn spieren, en hij heeft spieren. Ik zou graag de helft van hem willen zijn."

Te midden van alle pijn en het verlangen probeert Omri door te gaan met zijn leven, want dat is wat Ran wil.

Ik slaag erin mezelf overeind te houden dankzij de kracht die hij me geeft. Van mijn vrouw, van mijn familie. Het is echt Ran om als laatste te gaan, om ervoor te zorgen dat iedereen als eerste terugkomt. Dat is zijn karakter. Ik droomde dat hij kwam en zei dat hij uit Gaza was vertrokken om te rusten. Ik zag hem slapen, toen werd hij wakker en zei: 'Oké, ik ga terug naar Gaza.' Hij zei dat hij hier niet kon blijven terwijl zij daar waren. 'Als ze terugkomen, kom ik.' Dat is Ran.