Ondanks de aanhoudende spanningen vertoont de noordelijke grens van Israël tekenen van stille veerkracht, schrijft Seth J. Frantzman in The Jerusalem Post

Noord-Israël heeft vrede gesloten te midden van het staakt-het-vuren met Hezbollah. Foto Seth J. Frantzman

De weg naar Arab al-Aramshe aan de noordgrens van Israël bestaat uit een reeks duizelingwekkende haarspeldbochten. Dit is route 8993, die zich een weg baant door de heuvels die naar de grens leiden. De ravijnen zijn hier steil, met rotsformaties en grote grotten, waarvan er één, Keshet, vlakbij Kibboets Adamit ligt en een natuurlijke boog heeft.

Op 9 mei was de noordelijke grens in verhoogde staat van paraatheid vanwege mogelijke escalatie te midden van confrontaties met Hezbollah. Hoewel er een staakt-het-vuren is tussen Israël en Libanon, vinden er dagelijks gevechten plaats met Hezbollah. Het Israëlische leger (IDF) controleert nu een bufferzone in Libanon, waar dorpen zijn geëvacueerd. Hezbollah heeft een innovatieve tactiek ontwikkeld door drones met first-person view (FPV)-technologie te gebruiken om troepen aan te vallen.

Op 6 mei schakelde Israël een commandant van de Radwan-eenheid van Hezbollah uit tijdens een aanval in Beiroet. Op 8 mei reageerde Hezbollah met raketaanvallen op Krayot, een stedelijk gebied ten noorden van Haifa. Op zaterdag 9 mei gingen de aanvallen door. De IDF meldde dat "een door de terroristische organisatie Hezbollah gelanceerde explosieve drone in het noorden van Israël, nabij de grens tussen Israël en Libanon, is aangetroffen. Er zijn geen meldingen van gewonden of schade. De veiligheidsdiensten zijn ter plaatse bezig de drone onschadelijk te maken. De verdere afhandeling van het incident is overgedragen aan de Israëlische politie."

De IDF heeft ook talrijke aanvallen uitgevoerd in Libanon. "Om bedreigingen te neutraliseren, heeft de IDF de afgelopen 24 uur meer dan 85 infrastructuurlocaties van de terroristische organisatie Hezbollah vanuit de lucht en vanaf de grond aangevallen. Onder de getroffen doelen bevonden zich wapenopslagplaatsen, lanceerinstallaties en structuren die door de terroristische organisatie Hezbollah werden gebruikt om terroristische activiteiten tegen Israëlische burgers en IDF-soldaten te ontplooien", aldus de IDF.

Ondanks al deze gevechten lijkt de noordelijke grens van Israël uiterlijk rustig. Ten noorden van Nahariya, op de weg naar Rosh Hanikra, staan ​​een tiental auto's en zijn er wat mensen komen kijken naar de vredige Middellandse Zeekust van Israël. Het water is op sommige plekken turkooisblauw. De rotsachtige kustlijn bestaat uit bruinachtige rotsen die zich in het water snijden.

De noordkust van Israël nabij Rosh Hanikra. Foto Seth J. Frantzman

In de buurt van Achziv, ooit een drukbezocht toeristisch strand, wordt gevist. De vissers trekken zich niets aan van de dreiging van raketten en drones. Bij Rosh Hanikra heeft een echtpaar van middelbare leeftijd tuinstoelen neergezet bij hun kleine caravan. Ze drinken een biertje en genieten van een warme middag. Er is geen spoor van oorlogsgedachten. Evenmin hebben ze oog voor de jonge mannen op motorfietsen die hun motoren laten brullen en proberen hun voorwiel op te tillen, tot grote ergernis van iedereen in de omgeving.

Na Rosh Chanakra loopt de weg door Shlomi. Het was hier, tijdens Pesach in 2023, dat raketten op Israël werden afgevuurd door terroristische groeperingen in Libanon. Hezbollah werd gepaaid en hun provocaties leidden niet tot een krachtige reactie. De groep zette een tent op in de berg Dov om de Israëlische controle uit te dagen en stuurde een terrorist naar het kruispunt bij Megiddo. We gaven allemaal de voorkeur aan rust boven confrontatie, zelfs met Hezbollah die als een naderende storm over de grens dreigde.

De situatie is veranderd.

De situatie is nu veranderd. Het Israëlische leger (IDF) is Libanon binnengedrongen vanuit zijn strategische positie op de heuvels boven Shlomi. Deze heuvelrug grenst aan het gebied nabij de grensplaatsen Adamit, Arab al-Aramshe, Zarit en Shtula. Tijdens de oorlog die begon met de Hamas-aanval op 7 oktober 2023 , werden de meeste van deze grensplaatsen geëvacueerd en de achtergeblevenen raakten grotendeels afgesneden van de buitenwereld.

In die tijd lag een groot deel van de grensweg en nabijgelegen routes, zoals 8993, in een militair gebied. Arab al-Aramshe, een Arabisch dorp vernoemd naar een bedoeïenenstam, was een uitzondering waar nog mensen woonden. Maar zij vormden een eiland te midden van de chaos van de oorlog.

De wegen zijn nu weer open. Verspreid over het landschap, in de buurt van bushaltes en woonwijken, staan ​​talloze gepantserde schuilplaatsen. Er heerst een gevoel van vrede en veiligheid. Het grenshek is nu een muur geworden. Herinneringen aan de oorlog en eerdere oorlogen zijn overal in het landschap terug te vinden. Bij de Keshet-grot staat een steen ter nagedachtenis aan Ehud Goldwasser en Eldad Regev, de twee Israëlische soldaten die in 2006 werden gedood en wier lichamen door Hezbollah werden ontvoerd.

Ik ben gedurende de hele oorlog aan de noordelijke grens gebleven. Na 7 oktober ben ik naar Shtula gegaan, kort nadat het geëvacueerd was. Het werd toen bestookt met antitankraketten. Tegenwoordig zijn de sjiitische gemeenschappen aan de andere kant, zoals Ayta ash Shab, verlaten. De dreiging van de antitankraketten lijkt voorlopig voorbij. De dreiging van drones met vaste vliegdekschepen heeft die vervangen, maar omdat die met glasvezelkabels werken, hebben ze geen groot bereik. Desondanks blijft er hier een dreiging bestaan.

De route verlaat de grensweg, passeert Shomera en daalt vervolgens af naar de 899, de belangrijkste oost-westverbinding in Boven-Galilea. Deze route ligt vlak bij de grens, maar is geen officiële grensweg, en passeert het grote christelijke dorp Fassuta om te eindigen nabij Sasa, waar hij de 89 kruist.

Steen voor steen ter nagedachtenis aan Ehud Goldwasser en Eldad Regev, de twee Israëlische soldaten die in 2006 werden gedood en wier lichamen door Hezbollah werden ontvoerd. Foto Seth J. Frantzman

Hier kan men de berg Meron zien, de hoogste piek in Galilea , evenals de top van de berg Adir. Vanaf Adir heeft men uitzicht over een groot deel van Zuid-Libanon. Langs de wegen staan ​​waarschuwingsborden voor vallende rotsen. Er zijn geen waarschuwingen voor vallende raketten. Voor inwoners van het noorden die een normaal leven willen leiden, en voor de weinige toeristen die hierheen komen, is dat een goed teken.

Op 8 juni 2024 reed ik in dit gebied toen het nieuws kwam dat Noa Argamani was bevrijd tijdens een operatie in Gaza. Ze werd samen met Shlomi Ziv, Almog Meir Jan en Andrey Kozlov bevrijd uit gevangenschap in Nuseirat in Gaza. Dit was zeldzaam goed nieuws in het voorjaar van 2024. Vandaag zijn alle gijzelaars thuis. Dit is een enorme opluchting voor velen. Dit is onderdeel van de vrede die langzaam aan het groeien is.

Na de grensweg en Sasa te hebben verlaten, loopt de bredere weg 89 door de groene heuvels naar het Druzenstadje Hurfeish. Hier besloot ik te stoppen voor de lunch bij Meet and Eat. Ze serveren er hamburgers. Buiten, langs de weg, wappert de Druzenvlag naast de Israëlische vlag. Het voelt alsof de dingen hier weer normaal worden. Desondanks is het gebrek aan toeristen en bezoekers duidelijk merkbaar.