Premier Netanyahu tijdens de regeringsvergadering: "De gevechten gaan voortdurend door. We steunen het resolute standpunt van president Trump om een ​​zeeblokkade tegen Iran in te stellen

Foto Ma'ayan Toaf / GPO

Premier Benjamin Netanyahu tijdens de regeringsvergadering, vandaag (maandag 13 april 2026) [vertaald uit het Hebreeuws]:

"Gisteren was ik in Libanon, in de veiligheidszone, met onze troepen, met onze fantastische reservisten en onze dappere commandanten. Ze verrichten daar ongelooflijk werk met een standvastige geest, grote vastberadenheid en aanzienlijke successen die uiteraard erkend moeten worden.

Ten eerste drijven ze de vijand weg van de grens. We hebben het niet over vijf punten; we hebben het over een solide, diepere veiligheidszone die zowel het gevaar van een invasie voorkomt als de dreiging van antitankraketten op afstand houdt. Ze pakken ook de terroristische dorpen aan die aan ons grensden, waar elke terroristische positie, en dat zijn er veel, gewoonweg met de grond gelijk wordt gemaakt.

Je moet het zien; het is een enorme verandering. Je moet ook hun mentaliteit zien. Er is ook een dreiging van raketten met een hoge baan, en daar wordt ook aan gewerkt; er zijn belangrijke innovaties, maar er is nog werk aan de winkel." Ik was zeer onder de indruk van de paraatheid en het begrip. Dat we de veiligheid in het noorden moeten herstellen en ervoor moeten zorgen dat de inwoners van het noorden dezelfde mate van veiligheid genieten als alle burgers van Israël. We zullen niet rusten voordat we hun veiligheid hebben hersteld.

En natuurlijk gaat het vechten door; het is niet gestopt. Het gaat constant door. Gisteren en vandaag concentreerde het zich in Bint Jbeil. Dat betreft Libanon.

Ik sprak gisteren met vicepresident J.D. Vance. Hij belde me vanuit zijn vliegtuig op de terugweg van Islamabad. Hij bracht me, zoals leden van deze regering dagelijks doen, uitgebreid op de hoogte van de voortgang van de onderhandelingen; in dit geval, het mislukken van de onderhandelingen.

De explosie kwam van Amerikaanse zijde, die de flagrante schending van de overeenkomst door Iran om te onderhandelen niet kon tolereren. De overeenkomst hield in dat de gevechten zouden stoppen en dat de Iraniërs onmiddellijk de zeestraat zouden openen. Dat hebben ze niet gedaan.

De Amerikanen konden dat niet accepteren. Hij maakte me ook duidelijk dat de belangrijkste kwestie op de agenda van president Trump en de VS de verwijdering van al het verrijkte uraniummateriaal is, en ervoor zorgen dat er de komende jaren geen verrijking meer plaatsvindt. Het zou decennialang kunnen duren, geen verrijking van uranium in Iran. Dit is hun focus, en natuurlijk is het ook belangrijk voor ons.

Omdat Iran de regels heeft overtreden, heeft president Trump besloten een zeeblokkade tegen hen in te stellen. Wij steunen deze resolute houding uiteraard en we staan ​​voortdurend in overleg met de VS. De bewering dat er een gebrek aan verbinding tussen ons bestaat, is volkomen onjuist. Iedereen die bij dit telefoongesprek aanwezig was, en tijdens de dagelijkse gesprekken die we voeren met de president en zijn medewerkers, kan dat bevestigen.

Dit is een ongekende samenwerking; er is iets dat nog nooit eerder is voorgekomen. Het is nog nooit eerder gebeurd in de geschiedenis van de staat, en het is nog nooit eerder gebeurd in de geschiedenis van het Joodse volk: we werken samen met de machtigste natie ter wereld en we hebben het vermogen om vernietigingsgevaar af te wenden.

Ik heb gisteren Holocaust-overlevenden ontmoet, degenen die vandaag de fakkels zullen aansteken. Ik was diep ontroerd door hun verhalen. Het is opperste heldenmoed en overleven tegen alle verwachtingen in. Het moet vandaag gehoord worden. Maar ik heb hen verteld dat er één enorm verschil: tijdens de Holocaust waren we, zoals de dichter Uri Zvi Greenberg zei, 'als een opgejaagd dier'.

We konden niets doen. We werden opgejaagd, we werden afgeslacht; slechts enkelen overleefden. Vandaag zijn de rollen omgedraaid: wij zijn het die op onze onderdrukkers jagen. Zij die ons kwamen vernietigen, vechten nu voor hun eigen voortbestaan. De macht van de staat Israël, slechts 80 jaar na de Holocaust, is voor de hele wereld zichtbaar. Zelfs als de wereld de Holocaust vergeten is, zijn wij dat niet. We weten dat we het kwaad tijdig en met kracht moeten bestrijden, en dat doen we, zoals geen enkel ander land dan de VS dat doet.

De staat Israël staat op het hoogtepunt van zijn macht, en het belangrijkste wat we moeten zeggen aan de vooravond van de Herdenkingsdag voor de Martelaren en Helden van de Holocaust is dit: als we niet hadden gehandeld, als we ons lot niet in eigen handen hadden genomen in de onafhankelijke staat Israël, met de Israëlische strijdkrachten en onze veiligheidsdiensten, dan zouden de namen Isfahan, Natanz, Fordow en Bushehr herinnerd worden zoals Auschwitz, Majdanek en Sobibor. Dat is nu juist het hele verschil. Zij kwamen om te vernietigen.

Wij en wij komen in opstand tegen hen. In elke generatie komen zij in opstand tegen ons; in deze generatie kwamen wij in opstand tegen hen, en dit is een enorme verandering die alle burgers van Israël zouden moeten verwelkomen. Dit garandeert het belangrijkste: Nooit meer

Elk jaar sta ik bij Yad Vashem en zeg ik: 'Er zal geen nieuwe Holocaust komen.' En vandaag worden deze woorden kracht bijgezet door de heldendaden van het Israëlische leger, door de standvastige houding van de burgers van Israël en door de zeer sterke vastberadenheid van de Israëlische regering."