Premier Netanyahu tijdens de toespraak over Iran op maandag 15 juni 2026

Foto Ma'ayan Toaf

Geachte burgers van Israël,

Al decennialang strijd ik tegen de pogingen van Iran om zich te bewapenen met kernwapens. Ik kan het mijn levensmissie noemen. Ik heb deze uitdaging tot op de dag van vandaag aangegaan en ik zal dat ook in de toekomst blijven doen. Met of zonder een akkoord – Iran zal geen kernwapens hebben. Niet vandaag en niet morgen. Zolang ik premier van Israël ben, zal dit niet gebeuren.

Ik hoor mensen vragen: Wat hebben we bereikt? En mijn antwoord daarop is: "Wat hebben we bereikt?! We hebben een directe dreiging van vernietiging afgewend. Samen met onze Amerikaanse vrienden hebben we de grootste luchtaanval in de geschiedenis van Israël uitgevoerd. We hebben kernwetenschappers geneutraliseerd, de leiders van het terreurregime onthoofd, kerninstallaties verpulverd, raketten en de overgrote meerderheid van de fabrieken die ze produceren vernietigd, talloze militaire industrieën en infrastructuren getroffen, hun marine en luchtmacht vernietigd, Basij-commandanten die het Iraanse volk hebben afgeslacht geneutraliseerd en enorme schade aangericht. We schatten de schade op honderden miljarden dollars, en Sommigen schatten de schade zelfs op bijna een biljoen dollar – enorme schade voor de Iraanse economie, die ze in decennia hebben opgebouwd.

Maar dit is het allerbelangrijkste: we hebben de staat Israël behoed voor de dreiging van nucleaire vernietiging. Het is namelijk cruciaal om te begrijpen dat Iran vlak voor Operatie Rising Lion een nucleaire wapenontwikkeling doormaakte; het land was bezig met de ontwikkeling van een nucleair wapen en probeerde tegelijkertijd zijn raket- en kernenergie-industrie diep onder de grond te begraven.

Als we niet op het moment dat we dat deden, en met de overweldigende kracht waarmee we dat deden – zowel tijdens Operatie Rising Lion als later tijdens Operatie Roaring Lion, in historische samenwerking met president Trump en het Amerikaanse leger – als we niet op deze manier hadden gehandeld, zou Iran al atoomwapens hebben gehad. En wat betekent dat? Het betekent dat miljoenen Israëlische burgers, u die nu naar mij luistert, allemaal in groot gevaar zouden zijn geweest van massale sterfte. Wij allen zouden in dat gevaar verkeren. En dit gevaar, van de uitroeiing van de Israëlische bevolking, hebben we voor de komende jaren afgewend. Dat is wat we hebben bereikt: we hebben de staat Israël van vernietiging gered.

Maar ik zeg u, burgers van Israël, de strijd is nog niet voorbij. We moeten waakzaam blijven, sterk en vastberaden zijn om onszelf te verdedigen wanneer dat nodig is. Dit geldt niet alleen ten opzichte van Iran. Dit geldt ook ten opzichte van de door Iran gesteunde terreurgroeperingen, die we op ongekende wijze hebben aangepakt. We hebben het gedaan in Gaza, in Libanon, in Syrië, in Jemen, in de vluchtelingenkampen in Judea en Samaria – we hebben het overal gedaan.

We hebben Deif, Haniyeh en Sinwar uitgeschakeld, samen met veel leiders van Hamas. Eigenlijk bijna iedereen die aanwezig was tijdens het gruwelijke bloedbad; ik denk dat er nog één over is, die zullen we ook uitschakelen. We hebben duizenden terroristen en talloze terroristische infrastructuren vernietigd. We hebben al onze gijzelaars uit Gaza bevrijd, tot de allerlaatste. Niemand geloofde dat we dat zouden doen. Ik wel.

Er werd me gezegd: Premier, we moeten opgeven, Rafah niet binnengaan, de oorlog beëindigen – wij zullen de gijzelaars vrijlaten en onze terugtrekking uit Gaza als een overwinning presenteren. Ik accepteerde die onzin niet. We zijn Rafah binnengegaan, we zijn Gaza-stad binnengegaan, in tegenstelling tot wat velen dachten – en we hebben alle gijzelaars bevrijd, tot de laatste. En niet alleen dat, we hebben de pagers opgeblazen, we hebben aartsvijand Nasrallah uitgeschakeld, we hebben de invasie van de Radwan-strijdkrachten in Galilea verijdeld, we hebben het overgrote deel van de 150.000 raketten en projectielen vernietigd die Nasrallah had gebouwd om de steden van Israël te verwoesten.

U herinnert zich vast nog wat ons werd verteld: als we de strijd aangaan met Hezbollah, zullen er tienduizenden slachtoffers vallen, de torens zullen instorten in Tel Aviv, Haifa, Jeruzalem en Beër Sjeva; Israëlische steden zullen tot ruïnes worden gereduceerd. Dat herinnert u zich vast nog. Ik accepteerde dat niet, we hebben ze bestreden, en we hebben ze hard bestreden; we hebben ook hun belangrijke posities veroverd, zoals de Beaufort-toren, die Hezbollah jarenlang had gebruikt om de noordelijke gemeenschappen, en eigenlijk het hele land, te bedreigen.

Tegelijkertijd hebben we nog iets anders gedaan: we hebben strenge veiligheidszones rond de staat Israël ingesteld. We hebben het gedaan in Gaza, in Libanon, in Syrië – waar we overigens alle wapens van het leger van Assad hebben vernietigd, dat een centrale schakel vormde in de As van het Kwaad. En ik wil dit verduidelijken: we zullen in de veiligheidszones blijven zolang dat nodig is om ons land te verdedigen. Want na 7 oktober heb ik een eenvoudig principe vastgesteld: Israël zal terroristische organisaties niet toestaan ​​zich aan onze grenzen te vestigen; tunnels te graven op ons grondgebied; zich voor te bereiden op een bloedbad vlakbij onze burgers. Vandaag de dag vormen de heldhaftige IDF-strijders een barrière tussen de terroristen en onze burgers.

Wat we feitelijk hebben gedaan, is onze hele veiligheidsdoctrine veranderen; onszelf ook veranderen. We hebben de barrière van angst doorbroken. We nemen het initiatief, we vallen aan, we verrassen en we slaan toe tegen degenen die ons leven bedreigen.

Israël is sterker dan ooit, en de As van het Kwaad van Iran is zwakker dan ooit. Als iemand je aan het begin van de oorlog had verteld dat we alles zouden bereiken wat ik heb beschreven – en ik heb niet alles beschreven – dan had je gezegd dat diegene aan het hallucineren was. Alleen maar praten, alleen maar beloftes – nee, dat hebben we allemaal al gedaan. En nu, nadat we dit alles bereikt hebben, zijn er mensen die het willen bagatelliseren, onze enorme prestaties willen afdoen als onbelangrijk. En ik zeg u: we gaan nog veel meer geweldige dingen bereiken.

We zullen doorgaan met het neutraliseren van bedreigingen in de regio, we zullen nieuwe allianties smeden met landen in de regio en daarbuiten. We zullen onze eigen binnenlandse wapenonafhankelijkheid waarborgen, dit is een ander principe dat ik heb vastgesteld, en ik investeer daar 350 miljard NIS in, als aanvulling op het defensiebudget. We zullen technologieën ontwikkelen die de grenzen van de verbeelding verleggen, en we zullen Israël tot een nog sterkere macht maken. Want onze kracht is de sleutel tot onze toekomst, de sleutel tot onze veiligheid, de sleutel tot onze economie, de sleutel tot onze allianties. Want allianties worden gesmeed met de sterken, en Israël is vandaag de dag een zeer sterk land. Het is sterk dankzij u, burgers van Israël.

Ik wil u, burgers van Israël, bedanken voor uw standvastigheid, voor de steun die u de regering en mij als premier geeft. En bovenal wil ik onze heldhaftige strijders bedanken, mannen en vrouwen in actieve dienst en in de reserve, op zee, op land en in de lucht, in het Israëlische leger en in alle veiligheidsdiensten. Er is niemand zoals jullie, helden van Israël. Samen zullen we standvastig blijven en samen zullen we blijven overwinnen.

"Wees niet bevreesd, Jakob, mijn dienaar, en wees niet ontmoedigd, Israël!" [Jeremia 46:27]

Samen, met Gods hulp, zullen we de eeuwigheid van Israël verzekeren.