Studenten uit het noorden die naar huis terugkeren, worden geconfronteerd met een instortend schoolsysteem en gebroken overheidsbeloften

Een school in Kiryat Shmona. Foto Ynet

Ongeveer 20.000 leerlingen die na een langdurige evacuatie terugkeerden naar hun huizen in gemeenschappen langs de noordgrens van Israël, worden geconfronteerd met een schoolsysteem dat kampt met enorme academische, emotionele en sociale achterstanden, en met een ernstig personeelstekort, meldt Ynet.

Ter plaatse beschrijven leerkrachten en ouders hun diepe frustratie over de kloof tussen overheidsbeloften en de dagelijkse realiteit in de klaslokalen, en over het geweld dat de scholen in de regio nog nooit eerder hebben meegemaakt.

Voorlopig wordt de bewoners verteld dat ze moeten wachten tot het einde van de maand, wanneer er een feestelijke 'lanceringsconferentie' zal plaatsvinden, waar onderwijsminister Yoav Kisch aanwezig zal zijn. Naar verwachting zal dan worden uiteengezet hoeveel steun scholen daadwerkelijk zullen ontvangen.

De stad Shlomi in West-Galilea wordt door de overheid gezien als symbool van de 'overwinningsscène'. Alle inwoners zijn teruggekeerd en op het eerste gezicht lijkt het leven in de gemeenschap van 9.000 inwoners, die meer dan anderhalf jaar geëvacueerd was, weer op gang te zijn gekomen.

Toch zeggen leraren dat de realiteit op scholen een heel ander verhaal vertelt. "Niemand kwam honderd procent terug", zei een leraar op een plaatselijke school, die de vele openstaande vacatures en lege uren beschreef, zonder personeel om ze in te vullen. Sommige klassen worden eerder naar huis gestuurd omdat er geen leraar beschikbaar is.

"De kinderen zijn jaren teruggegaan in hun leerproces", voegde ze eraan toe. "Ze hebben geen studiegewoonten en er is veel geweld dat hun verdriet weerspiegelt. Dit is een ingrijpende gebeurtenis. Wat we zien is slechts het topje van de ijsberg." Een andere leraar zei dat gepensioneerde leerkrachten zich nu vrijwillig aanmelden omdat het ondersteunend personeel dat tijdens de evacuatie hielp, verdween toen de bewoners terugkeerden – "omdat de oorlog voorbij is."

De frustratie onder leerlingen, ouders en leraren staat in schril contrast met de ingrijpende plannen die aan de regering zijn gepresenteerd. In september keurden ministers een vijfjarig financieringspakket van 1,4 miljard shekel goed, bedoeld om het onderwijs in het noorden om te vormen tot een groeimotor. Het plan omvat een flexibele "Tnufa-mand" ter waarde van honderden miljoenen voor gemeenten en scholen, gericht op het uitbreiden van lesuren, het verkleinen van klassen, het aanbieden van emotionele therapie, het versterken van wetenschappelijk onderwijs en het bevorderen van excellentie.

Nog eens 100 miljoen shekel werd gereserveerd om het menselijk kapitaal te versterken en via stimuleringsmaatregelen kwaliteitsleraren naar het noorden te lokken. Schoolleiders zeggen dat het geld er nog niet is, en zelfs als dat wel gebeurt, is het onduidelijk waar ze het personeel vandaan moeten halen dat nodig is om het systeem nieuw leven in te blazen.

In Kiryat Shmona zei locoburgemeester en onderwijscommissaris Refael Salab dat de stad voor een ongekende onderwijsuitdaging staat. "Er is geen leraar in Israël, en misschien wel in de wereld, die leerlingen met zulke grote academische, sociale, pedagogische en emotionele achterstanden te maken krijgt", zei hij.

Zelfs onze beste leraren bezwijken onder deze uitdaging. Ons is beloofd dat we elke leerling ondersteuning zouden bieden, maar in werkelijkheid kunnen we die niet bieden. Schoolleiders moeten bedelen om financiering.

Salab, een vader van vijf kinderen die in het systeem zit, zei dat de vertragingen bij de overdracht van het budget voor enorme frustratie hebben gezorgd. "We krijgen te horen dat het geld er wel komt, maar hoe kan niemand begrijpen dat het te weinig en te laat is? Het voelt alsof we in kritieke toestand op de intensive care liggen en om aandacht smeken, terwijl alle artsen buiten de spreekkamer ruzie maken. Het systeem verdrinkt in onnodige bureaucratie en politieke belangen."

Hij zei dat de verschillen in de individuele klassen enorm zijn. "In een vierde klas met 25 tot 30 leerlingen kunnen sommigen lezen en anderen helemaal niet", zei hij. "Een kind dat tijdens de evacuatie heeft gestudeerd, zit naast een kind dat nu pas letters leert, en er wordt van één leerkracht verwacht dat hij/zij beiden ondersteunt."

Ook de gezins- en gemeenschapsstructuren zijn verzwakt, merkte hij op. "We hebben het over kinderen van gescheiden ouders, ouders die geen werk kunnen vinden of die het ouderlijk gezag verloren hebben. We hebben meer personeel nodig, maar er is geen echt mechanisme om leraren hierheen te halen. Waarom krijgen gemeenschappen in Sderot en de grens met Gaza wel subsidies voor kinderopvang die jonge gezinnen aantrekken, en wij niet?"

Salab benadrukte dat de bewoners niet op medelijden uit zijn. "We zeuren niet en we vragen er niet om als slachtoffer behandeld te worden, maar hier functioneert niets. We hebben het ministerie van Onderwijs, en ook andere ministeries, nodig om serieus en zonder pietluttige politiek te werken. Een beslissende overwinning is niet alleen een militaire overwinning. We hebben een burgerlijke overwinning nodig."

Golan Bukhris, hoofd van de oudervereniging van de stad, zei dat de geëvacueerde scholen een extra "Gafan Tnufa"-budget was beloofd voor maatschappelijk werkers, therapie en andere diensten. "Dit geld is niet overgemaakt. Het ministerie van Onderwijs beloofde dat het eind deze maand zou arriveren. Het is een schande", zei hij.

Tweeënhalve maand is verstreken sinds het begin van het schooljaar en scholen hebben nog steeds geen enkele vooruitgang geboekt of de kinderen ondersteuning kunnen bieden. De sfeer in de stad is wanhopig. Iemand moet deze gebeurtenis coördineren, anders gaan we de afgrond in.

Asaf Lengelban, hoofd van de Regionale Raad van Boven-Galilea, zei dat kibboetsen in het gebied met dezelfde uitdagingen kampen. "Het is geen geheim dat de overheidsbeslissing van 1,4 miljard sjekel voor onderwijsfinanciering nog niet is vrijgegeven", zei hij. Hij voegde eraan toe dat de bouwbudgetten van vorig jaar, die de raad vooraf had betaald, ook niet zijn terugbetaald. "We begonnen het jaar zonder de financiering, en nu krijgen we te horen dat we die tegen het einde van de maand zullen ontvangen."

Het ministerie van Onderwijs zei dat alle processen ‘volgens het boekje’ verlopen en dat zodra de toewijzingscommissies en budgetprocedures zijn afgerond, de beloofde steun de scholen zal bereiken.

Dr. Orna Simchon, hoofd van het noordelijke district van het ministerie, vertelde Ynet en Yedioth Ahronoth dat "de overheidsfinanciering voor gemeenten en scholen precies volgens plan en regels zal worden overgedragen. We hebben een gedetailleerd Gantt-diagram en alles zal vlekkeloos verlopen."

Ze zei dat het regeringsbesluit in april had moeten worden genomen, zodat de fondsen in september konden worden toegewezen, maar dat het pas tijdens Soekot werd goedgekeurd. "Geen enkele overheidsinstantie werkt zo snel als wij om deze begrotingen met alle relevante instanties af te ronden en goed te keuren", zei ze.