UITLEG: Wat betekent het dat de laser van het IDF binnen vier maanden volledig operationeel zal zijn?

Het hoofd van de Israëlische grenspolitie, Yaakov Shabtai, presenteerde aan de media een lasersysteem dat brandende ballonnen kan onderscheppen die door Palestijnen over de grens van de Gazastrook worden opgelaten. Foto The Jerusalem Post

In dubbele onthullingen op 28 mei en 4 juni zeiden de IDF en Rafael dat ze drie laserplatforms hebben ontwikkeld voor gebruik in de luchtverdediging, en dat één van de platformen afgelopen najaar ongeveer 40 Hezbollah-drones heeft neergeschoten, schrijft The Jerusalem Post.

Ze bevestigden ook eerdere aankondigingen dat de laser eind 2025 volledig en op regelmatige basis zou zijn ingezet, wat nu nog maar vier maanden duurt.

Hoe zal dit de Israëlische veiligheid en het leven aan het thuisfront veranderen? Er zijn verschillende aspecten die moeten worden aangepakt om die vraag te beantwoorden. De belangrijkste, de kosten, is tot nu toe het meest besproken.

Iron Dome interceptors kosten Israël momenteel tussen de $ 40.000 en $ 100.000. Vóór de oorlog gaf Hamas naar schatting $ 300 tot $ 800 uit aan goedkopere raketten, terwijl de kosten van sommige van de betere raketten minder bekend zijn.

Iron Beam , Iron Beam M (mobiel) en Lite Beam kosten bijna niets, omdat ze bij elk vuur vergelijkbaar zijn met het kortstondig aanzetten van een lamp met een stroomstoot.

IDF maakte bekend dat zijn Iron Beam-achtige laserverdedigingssysteem tijdens de oorlog tientallen luchtaanvallen heeft neergeschoten, 28 mei 2025. Foto IDF

Er is minder aandacht besteed aan de manier waarop Israëlische lasers een groter vermogen zullen afgeven om vijanden te intimideren, zodat ze zelfs niet eens de moeite nemen om raketten en drones met een korte reikwijdte af te vuren.

Deze lasers kunnen dreigende projectielen veel sneller en eerder in hun baan neerschieten, omdat een laser zich in principe met de snelheid van het licht beweegt. Ze kunnen ook meerdere laserstralen tegelijk afvuren, wat een bredere verdedigingsdekking biedt dan één verdedigingsschot van Iron Dome.

Hoe gemotiveerd zal een terrorist van Hamas of Hezbollah zijn om raketten te blijven afvuren als hij ziet dat de raket vlak boven zijn hoofd wordt neergeschoten, vlak nadat deze de lanceerinrichting heeft verlaten en lang voordat deze een bedreiging kan vormen?

Israëls vijanden wisten dat 85% tot 95% van hun korteafstandsraketten door Iron Dome zouden worden neergeschoten. Maar ze wisten ook dat sommige raketten erdoorheen zouden komen, en ze zagen hun raketten wegvliegen in de verte, terwijl het moment waarop ze werden neergeschoten meestal te ver weg was om te zien.

Deze kans om de dreigende raket of drone veel eerder in hun baan te raken, zou ook het leven thuis enorm kunnen veranderen.

Tot nu toe moesten de waarschuwingssirenes van het Israëlische leger op een aantal plaatsen afgaan zodra vijandelijke raketten van Israël waren afgevuurd, zodat burgers voldoende tijd hadden om veilige ruimtes en schuilkelders te bereiken, mocht de raket een woonwijk treffen.

Als de lasers de raketten eerder op hun traject kunnen neerhalen, is het wellicht niet nodig om het luchtalarm te activeren.

De psychologische oorlog, waarin de vijanden van Israël het gevoel hebben dat ze iets hebben bereikt door midden in de nacht twee miljoen Israëliërs naar veilige gebieden te laten vluchten, ook al doden ze daarbij niemand, zou kunnen worden afgeschaft. Hierdoor zou de motivatie om dergelijke raketten af te vuren afnemen.

Maar Hezbollah en Hamas hebben laten zien dat ze kunnen leren en zich kunnen aanpassen. De tunnel-, raket- en dronedreigingen waren immers allemaal aanpassingen om asymmetrische, goedkope wapens in te zetten tegen Israël in gebieden waar de verdediging van de Joodse staat duurder en minder hermetisch was. Een alternatief zou zijn dat deze groeperingen zouden overstappen op de ballistische raketdreiging van Iran en de Houthi's.

Hun probleem zou zijn dat ballistische raketten een veel complexere operatie zijn om te bouwen, af te vuren, vuurteams te trainen, te verbergen voor het vuren, en te betalen. Maar als ze ballistische raketten kunnen bemachtigen, zouden de lasers voorlopig waarschijnlijk nog steeds nutteloos zijn, met een bereik beperkt tot ongeveer 10 kilometer en gericht op het volgen van veel langzamere doelen.

De raketafweersystemen Arrow 2 en 3 schieten ballistische raketten veel hoger in de atmosfeer van de aarde af, een plek waar lasers niet eens in de buurt komen. Lasers verliezen hun intensiteit naarmate ze verder weg zijn, vooral als ze door wolken en ander slecht weer moeten reizen.

Niemand weet hoe lang het zal duren om lasers te ontwikkelen die langeafstandsdreigingen zoals ballistische raketten kunnen neerschieten, maar daar wordt nog niet echt aan gewerkt. Gezien de tijd die de ontwikkeling van Iron Beam heeft gekost, zou een wachttijd van tien jaar een realistische voorspelling kunnen zijn, en er kan in tien jaar veel veranderen op het gebied van oorlog en veiligheid.

Er is nog een andere tijdsfactor die de effectiviteit van Iron Beam zou kunnen vertragen.

Elke schot is goedkoop, maar het produceren van voldoende laserbatterijen voor grootschalig gebruik, zoals bij Iron Dome, zal erg duur zijn.

Iron Dome werd voor het eerst ingezet in 2011, maar het aantal batterijen was beperkt. Het werkelijke aantal is geheim, maar openbare rapporten schatten het aantal Iron Dome-batterijen in de loop der tijd op 12.

Hoe lang duurt het om genoeg Iron Beam-batterijen te produceren om de capaciteit van 12 Iron Dome-batterijen te dekken? Hoewel het waarschijnlijk minder dan 10 jaar zal duren, zal het waarschijnlijk ook langer dan een jaar of twee duren.

Vergis u niet, de Iron Beam is een game changer, maar het kan nog wel even duren voordat u die verandering volledig merkt.