VIDEO: Emotionele toespraak van ex-gijzelaar Eli Sharabi tijdens demonstratie: vraagt Trump om hulp om alle gijzelaars thuis te krijgen nu de gijzelingsgesprekken vastlopen

Foto media

Tienduizenden mensen verzamelden zich zaterdagavond op het Gijzelaarsplein in Tel Aviv en voor het hoofdkwartier van het Ministerie van Defensie, en ook op vele andere plaatsen in Israel vanwege de 645e dag dat 50 gijzelaars in Gaza gevangen werden genomen. De wekelijkse demonstratie trok massaal publiek dat onmiddellijke actie eiste om de vrijlating van de resterende gevangenen te bewerkstelligen, melden alle kranten.

Onder de sprekers op de bijeenkomst was Eli Sharabi, een voormalige gijzelaar die werd vrijgelaten tijdens de laatste gevangenenruil. In een emotionele toespraak in het Engels deed Sharabi een rechtstreeks beroep op de Amerikaanse president Donald Trump , die hij na zijn vrijlating ontmoette, en drong er bij hem op aan te helpen bij het bemiddelen van een nieuwe overeenkomst voor de vrijlating van de gijzelaars die nog steeds door Hamas worden vastgehouden, waaronder Sharabi's broer Yossi, die in gevangenschap is overleden.

"De kans om alle 50 gijzelaars – levend en dood – naar huis te halen is nu geopend, en dat zal niet lang meer duren", zei Sharabi. "President Trump, in die tunnels zitten is een hel. Bedankt dat u mij – en zovelen anderen – weer thuis hebt gebracht. We hebben uw hulp nu nodig om mijn broer Yossi en 49 andere gijzelaars terug te halen. Uw visie voor een nieuw Midden-Oosten is alleen mogelijk als alle gijzelaars weer thuis zijn."

De demonstratie maakt deel uit van een reeks wekelijkse bijeenkomsten die sinds de aanslagen in oktober 2023 hebben plaatsgevonden. De druk op de regering om een deal te sluiten over de vrijlating van de gijzelaars neemt steeds verder toe.

Sharabi opende met een diep persoonlijke reflectie op het verlies dat zijn leven nog steeds vormgeeft. "Ik sta hier vanavond niet als vertegenwoordiger van een beweging, niet namens een organisatie, en ook niet om een toespraak te houden," zei hij. "Ik sta hier als weduwnaar. Als een rouwende vader. Als een rouwende broer. Als een vriend. Als burger."

Sharabi bracht een eerbetoon aan zijn vrouw Lianne, een Britse burger "die verliefd werd op mij en dit land", en hun dochters Noiya en Yahel – "meisjes wier glimlach, gevoeligheid en vriendelijkheid hun manier van leven bepaalden." Alle drie werden ze op 7 oktober vermoord. "Een heel gezin werd vernietigd. Hele levens werden afgebroken. Een huis stortte in een oogwenk in."

Demonstratie Tel Aviv. Foto Ynet

"Ik sta hier niet alleen voor degenen die er niet meer zijn. Ik sta voor degenen die nog steeds wachten – voor degenen die we kunnen en moeten redden," zei hij, verwijzend naar zijn broer Yossi, wiens lichaam nog steeds niet is teruggekeerd. "Elke dag die voorbijgaat, verdiept de pijn, het verdriet en het verlies. Alon, mijn dierbare vriend, prachtige en zachtaardige kunstenaar, wacht nog steeds in de duisternis van de tunnel. Ik heb je beloofd dat ik niet zou rusten tot je vrij bent," zei hij, verwijzend naar gijzelaar Alon Ohel, die samen met Sharabi gevangen werd gehouden.

Sharabi riep op tot de onmiddellijke vrijlating van de gijzelaars en waarschuwde: "Zodra ons hart voor hen ophoudt te kloppen, houden we op een natie te zijn. Dit is geen politieke kwestie. Het gaat niet om links of rechts. Het is een kwestie van moraliteit. Een kwestie van menselijkheid. Een kwestie van het hart."

Hij richtte zich rechtstreeks tot de Israëlische leiders en drong aan op nederigheid: "Jullie zijn gekozen om dit volk te dienen, met bescheidenheid. Arrogantie heeft ons onheil gebracht.

We mogen niet terugkeren naar dat patroon. Er zijn nog steeds gijzelaars in Gaza. Elke dag die voorbijgaat, is er een die we niet meer terugkrijgen. We kunnen ons geen verdere stilte, vertraging of 'nadat we gewonnen hebben' veroorloven. Deze oorlog moet eindigen, voor onze broeders in gevangenschap, voor onze soldaten, voor ons volk."

"De echte overwinning," vervolgde hij, "zal komen wanneer iedereen thuis is, wanneer kinderen weer kunnen lachen en spelen met hun vader, wanneer ouders hun zonen kunnen omhelzen, wanneer broers en zussen kunnen slapen zonder nachtmerries, wanneer het licht terugkeert in de ogen van degenen die het bijna verloren waren. Ik leef met verdriet. Ik draag het altijd met me mee – naast het leven, niet in plaats ervan."

Hij bedankte de families van de gijzelaars, die hij omschreef als "de vuurkolom die het kamp leidt", en de menigte die naar het plein was gekomen: "Dankzij jullie klopt het hart van deze natie nog steeds. Dankzij jullie zijn we het nog steeds waard om een volk genoemd te worden. Jullie zijn het licht in de duisternis."

Onder een daverend applaus besloot hij: "We zullen elkaars hand vasthouden – in het licht en in de duisternis. We zullen niet stoppen. We zullen niet zwijgen. We zullen ons niet overgeven. Tot iedereen – tot de laatste toe – thuis is. Dit is geen droom. Dit is een missie. En die zal vervuld worden. Dank u wel."

De demonstraties kwamen doordat het optimisme rond een mogelijke gijzelingsdeal afnam te midden van berichten over vastgelopen gesprekken met Hamas. Palestijnse bronnen en figuren die dicht bij de onderhandelingen stonden, zeiden dat de gesprekken niet waren mislukt, maar "vastgelopen" waren door meningsverschillen over de omvang van de voorgestelde terugtrekking van het Israëlische leger uit Gaza tijdens een staakt-het-vuren.

Volgens deze bronnen blijft Israël tijdens de wapenstilstand de controle over 40% van de Gazastrook behouden. Een Israëlische politieke bron reageerde hierop met de woorden: "Hamas heeft het voorstel van Qatar afgewezen, weigert compromissen te sluiten en blijft hardnekkig vasthouden aan zijn afwijzing – terwijl Israël zich bereid heeft getoond flexibel te zijn in de onderhandelingen."