Voormalig gijzelaar Elkana Bohbot plant een spreekbeurtentournee en een boek als onderdeel van zijn herstel na zijn gevangenschap

Voormalig gijzelaar Elkana Bohbot, met zijn vrouw en zoontje, tijdens de wedstrijd in de Israëlische Premier League tussen Beitar Jerusalem en Maccabi Tel Aviv FC in het Teddy Stadium in Jeruzalem, 16 februari 2026. Foto Oren Ben Hakoon

Voormalig Hamas-gijzelaar Elkana Bohbot is na zijn terugkeer uit gevangenschap een "totaal ander mens" geworden en heeft zich, om zijn herstel te bevorderen, gericht op het schrijven van zijn boek, 738 dagen in Hamas-gevangenschap, zo vertelde hij woensdagochtend in een interview met 103FM.

"Ik probeer het te promoten," zei hij. "Het is belangrijk voor me dat het boek in elk huishouden te vinden is. Dat is mijn missie."

Hij plant ook een lezingentournee, die in maart in Israël van start gaat, waarna hij internationaal wil reizen. "Mijn herstel is tevens mijn manier om uit te leggen hoe mijn vrienden voortleven, moge hun nagedachtenis een zegen zijn."

"Ik weet dat ik ooit weer het podium op ga en mensen aan het dansen krijg, maar op dit moment ben ik daar gewoon niet toe in staat," voegde hij eraan toe.

Vóór 7 oktober 2023 was Bohbot een vaste feestganger en een van de organisatoren van het Nova-festival.

"Toen de raketten werden afgeschoten, kwam een ​​politieagent naar me toe rennen en zei dat we het evenement moesten beëindigen," herinnerde Bohbot zich. "We zetten de muziek uit en ik zei tegen iedereen dat ze weg moesten gaan. Dat zijn momenten die ik mijn hele leven nooit zal vergeten."

De bevrijde gijzelaar Elkana Bohbot arriveren op 19 oktober 2025 in zijn huis in Mevasseret, nabij Jeruzalem. en zijn vrouw. Foto IDF

Bohbot sprak uitvoerig over zijn gezinsleven, met name over zijn relatie met zijn zoon. "Ik ben dolgelukkig, ik heb mijn leven teruggewonnen als een prijs," zei hij. "Ik ben elke week in Sheba voor een behandeling samen met mijn zoon, we doen veel dingen samen, en op vrijdag ga ik met hem paardrijden."

Zijn huidige rol binnen het gezin is die van "fulltime vader", aldus Bohbot. Hij legde uit dat hij samenwerkt met een psychiater om te leren hoe hij de band met zijn vrouw en zoon kan herstellen.

"Gisteren, op Familiedag, heeft mijn zoon een tekening gemaakt," vertelde hij trots, "en je kon er eindelijk kleur in zien - geel, blauw, rood. Hij heeft het hele gezin bij elkaar getekend."

Bohbot sprak ook over de volgende spannende gebeurtenis: Poerim. "Twee jaar lang heb ik niet kunnen zien waar mijn zoon zich als verkleedde. Dat knaagde aan me in de tunnels. Ik dacht dat hij zich misschien als politieagent, soldaat of indiaan had verkleed. Nu is mijn grootste geluk om samen met hem een ​​ijsje te gaan eten. Alles is nieuw, ik beleef mijn kind opnieuw."

Een andere bron van vreugde voor Bohbot was de steun die hij ontving van de Israëlische samenleving, bijvoorbeeld toen hij als eregast werd uitgenodigd om zijn favoriete voetbalclub, Beitar Jerusalem, te zien spelen in het Teddy Stadium in Jeruzalem. "Ik ben opgegroeid op de oostelijke tribune. Ik was tien jaar lid. Laatst beleefde ik een van de meest bizarre momenten van mijn leven. Zulke momenten zijn niet in woorden te vatten."

De moeilijkheden die gepaard gingen met het herstel werden met een knipoog gedeeld. Toen hem naar zijn slaap werd gevraagd, zei Bohbot: "Soms wel, soms niet, soms waarom niet?"

"Ik draag veel pijn en verlies met me mee," gaf hij toe. "Veel vrienden en veel mensen. Naast het leed dat ik heb doorstaan, heb ik die moeilijke momenten waarop ik alleen ben en mijn gedachten afdwalen. Daar zit mijn angst."