Voormalig topfunctionaris van Shin Bet, Moshe Fuzaylov, zegt dat de ineenstorting van Hamas niet zal plaatsvinden door onderwerping, maar door strategische erosie en scheiding van de bevolking

Leden van de Izz-a-din al-Qassam Brigades, de militaire tak van de islamitische terreurgroep Hamas. Foto N12News

De ineenstorting van Hamas zal niet worden bereikt door onderwerping, maar eerder door strategische erosie en scheiding van de terroristische organisatie en de bevolking waarvan zij afhankelijk is, zei Moshe Fuzaylov, een senior onderzoeker bij het Misgav Instituut voor Nationale Veiligheid en een voormalig topfunctionaris van de Shin Bet (Israëlische Veiligheidsdienst) op donderdag.

"De campagne in Gaza bevindt zich op een kruispunt", zei Fuzaylov in een interview met Maariv, en voegde eraan toe dat " Hamas nog niet volledig verslagen is en dat het Westen, met zijn afnemende aanhang, Israël het signaal geeft om uit de boom te komen."

Fuzaylov waarschuwde dat de kans klein is en riep op tot een conceptuele verschuiving in de Israëlische strategie. "De militaire geschiedenis van het uitschakelen van guerrillabewegingen leert een simpele waarheid: wie een substaatsorganisatie wil onderwerpen, moet deze afsnijden van de bevolking, isoleren van de bevoorrading en een psychologische kloof creëren tussen de leiding en de 'gelovigen'. We hebben nu een zeldzame kans om dit te implementeren - zonder Gaza terug te geven aan Hamas."

Hij legde uit dat Hamas niet overleeft dankzij zijn militaire macht, maar dankzij het burgernetwerk dat het heeft opgebouwd. "Hamas vertrouwt op een angstige bevolking, aanvoerlijnen die worden ondersteund door internationale elementen, en een religie die het als messiaans heeft weten te claimen."

Fuzaylov betoogde dat de middelen om de steun voor Hamas te ondermijnen binnen de islam te vinden zijn. "Zoals bekend is in de islamitische traditie, is er geen verplichting om te vechten wanneer er sprake is van zwakte onder gelovigen ('da'f al-mu'minin'), en moet het welzijn van de natie ('maslahat al-ummah') boven de grillen van een verloren jihad worden gesteld. Deze boodschap, als ze Gaza correct bereikt, kan niet worden opgevat als overgave, maar als religieuze toestemming voor compromissen."

Om de greep van Hamas te verzwakken, stelt hij een reeks praktische en uitzonderlijke maatregelen voor. "Israël zou een volledige land-, zee- en luchtblokkade moeten opleggen aan de 25% van de Gazastrook die nog onder Hamas-controle staat , en tegelijkertijd de bevoorrading volledig moeten afsluiten. Het gaat hier niet om uithongering als straf, maar om Hamas-terroristen van de bevolking af te snijden en de massale steun te breken. Dit is een voorwaarde voor elk proces van minderheidsvorming: de vermindering van de organisatie en haar invloed."

Fuzaylov stelde ook voor om immigratie vanuit de Gazastrook te stimuleren. "Er zou een plan moeten worden ontwikkeld om de bevolking vrijwillig te verplaatsen – zowel vanuit de 25% van het gebied waar Hamas-terroristen geïsoleerd zullen blijven als via de overeengekomen verwijdering van de bevolking van Gaza uit de Gazastrook. Dit zou kunnen gebeuren door gematigde Arabische landen aan te moedigen Palestijnen op te nemen in ruil voor genereuze Amerikaans-Europese hulp, of door immigratieoperaties die door Israël via de Mossad worden geïnitieerd. Immigratie, zelfs als die beperkt is, zou een bewustzijnsverandering teweegbrengen: een boodschap dat Gaza niet langer een onneembare vesting is, maar een oord van ineenstorting."

Fuzaylov stelde voor om drie tijdelijke Nahal-buitenposten in Gaza te vestigen, en merkte daarbij op dat "Israël zich niet onder druk zal terugtrekken." Deze buitenposten zouden niet als burgernederzettingen functioneren, maar als een militair-politieke truc: het trekken van een nieuwe grenslijn, het sturen van een boodschap aan bemiddelaars dat "we zullen blijven totdat jullie Hamas vervangen", en het afschrikken van Egypte en Ramallah.

Fuzaylov ziet Israëls zwakte als een potentiële kans. "Juist vanuit die zwakte zou Israël een zeldzame internationale prikkel kunnen creëren: Gaza overdragen aan een internationaal-Arabische organisatie onder Amerikaans toezicht. Als Israël zich ertoe verbindt Hamas terug te brengen tot een minderheid – sociaal en organisatorisch – zelfs zonder het volledig uit te roeien, zou Washington in de verleiding kunnen komen om zich ermee te bemoeien. De verantwoordelijkheid voor het sociaaleconomische herstel van Gaza zou in handen van burgers kunnen komen, en Israëls strategische doel zou bereikt zijn: Hamas zal gemarginaliseerd, ontwapend, gedelegitimeerd en bereid zijn compromissen te sluiten met de gijzelaars."

Fuzaylov benadrukte de noodzaak om het dilemma waar Israël voor staat, om te keren. "Hamas heeft Israël bijna twee jaar lang op de horens van het dilemma geprikt, tussen zijn waarden – de waarde van het vrijkopen van de gevangenen en de waarde van Hamas' beslissing. Het is tijd om het dilemma over te dragen aan Hamas – om het op de horens van het dilemma te spietsen tussen het verlies van land en natie en het opgeven van gijzelaars en wapens."

Tot slot stelde hij: "Een moderne beslissing vereist niet altijd een witte vlag. Het vereist strategische erosie, een scheiding van bewustzijn, de creatie van een minderheid en vervolgens een compromis. Hamas kent deze les goed – van de Koran tot de stappen in de Vietnamoorlog.

Israël kan winnen – maar niet als het blijft handelen in termen van inperking of overgave. De weg naar de Hamas-minderheid loopt via drie stations: een volledige blokkade, vrijwillige emigratie en politieke machinaties die een scheur in de ideologie doorboren – en uiteindelijk een militaire klap.