Waar dachten jullie dat jullie mee bezig waren? Door Simon Soesan

De NOS, BBC en vele andere aardige mediaorganisaties hebben hun kans gemist. Ze
zagen de kopstukken al: “Israëlische passagiers slaan moslim-piloot buiten westen in
het midden oosten.” Of: “Israëlische passagiers proberen toestel te kapen”. Of: “Toestel
vol Israëli’s die producten uit de bezette gebieden probeerden te smokkelen op laatste
moment in Saoedi-Arabië geland.
Maar het mocht zo niet zijn.
En ik vraag me af: beste terroristen, waar dachten dat jullie mee bezig waren? Ik bedoel
ja, wij zijn te verslaan met voetbal en diverse sporten. Ook zijn we niet uitmuntend in
autorijden. Maar een aanslag? Wat dachten jullie nou?
In Israël dragen we per capita meer persoonlijke wapens dan het totaal aantal wapens
in het leger van Qatar! Aanslagen, ontvoeringen, zelfmoordterroristen – dat is ons
dagelijks brood! In bussen en treinen in Israël kijken we elkaar verdacht aan, zelfs al
hebben we bij alle ingangen van stations, luchthavens, busstations en winkelcentra een
veiligheidscontrole. Het overgrote deel van onze jongens, meisjes, mannen en vrouwen
hebben in het leger gezeten. En dan denk je een vliegtuig te kunnen kapen, met het
plan om dat ding ergens in Israël te laten neerstorten? Werkelijk?
En even voor de duidelijkheid: ik zie de afloop van de poging om het FlyDubai toestel
niet als een Godswonder. Dat wonder gebeurde ook niet op 7 oktober 2023. Nee, de
ongelooflijke afloop van deze nachtmerrie had meer te doen met wakkere Israëli’s die in
de gaten kregen wat er zich in de cockpit afspeelde en twee opties zagen: “To be or not
to be”, zoals Shakespeare zou schrijven.
Uiteraard, na de positieve afloop, begon in ons landje een festival van dank en trots.
Daar wij in de verkiezingsperiode zitten werden we getuige van een fenomeen: een
regering die het volk applaudisseerde en dankte. In een normaal land is dat omgekeerd:
het volk geeft tribuut aan de regering, maar onze regering functioneert amper, dus
kregen we een mediacircus waar al een paar dagen helden worden geïnterviewd. En
dan blijkt dat we het niet over welgetrainde soldaten hebben, maar gewoon: Jan met de
pet – of bij ons: Moos met de kova tembel. Een loodgieter die als eerste de terrorist-
piloot te lijf ging, een tandarts die eerste hulp verleende en nog twee vindingrijke
mannen die de terrorist vastbonden met kabels van de oor telefoontjes die in het
vliegtuig waren. Uiteraard veel mazzel, vooral omdat er in het toestel nog twee piloten
aanwezig waren, die gepland waren om het toestel later van Tel Aviv naar Dubai terug
te vliegen. Leo Fuld zong het ooit: “a bischen mazzel”.
Het is geen geheim dat op de gemiddelde vlucht van en naar Tel Aviv je altijd wel een
dokter kunt vinden. Of iemand die commando in het leger was. Jarenlang vlogen er
gewapende bewakers op Israëlische luchtvaartmaatschappijen mee, iets wat in de
laatste jaren iets slimmer is aangepast.
Dat wat dachten jullie nou? Even een vliegtuig kapen met 174 Israëli’s aan boord?
Omdat Femke Halsema Israëlische supporters verbiedt? Omdat Sjoerdsma bijna
10.000 Palestijnen werkeloos wil maken omdat ze hun fabrieken in de Westbank
hebben of daar in fabrieken werken? Omdat je in Nederland bijna geen Joods
evenement meer kunt organiseren omdat a) zaalverhuurders bang zijn voor
gewelddadige demonstraties en b) de politie mag weigeren om Nederlandse burgers te
beschermen – omdat ze niks met Joden willen hebben?
Wat zijn jullie hardleers. Joden slaan terug. Joden gaan niet meer als een kudde
schaapjes naar hun afslachting toe. Lezen jullie Trouw en de Volkskrant niet? Wij
beheersen de wereld, de banken, de media en de politici. En dan ga je mot zoeken met
een vliegtuig vol Israëli’s?
Wij zijn misschien geen perfect land. En zeker zijn we geen perfecte democratie: we
hebben felle onderlinge discussies over de toekomst van ons land. Maar dat is tussen
ons, de Israëli’s en geen zwakheid.
Zelfs al is het gelukt ons te laten geloven in vrede met Palestijnen – tot aan 7 oktober
2023, toen de wereld mocht zien hoe onmenselijk, hoe wreed en hoe stom jullie zijn. Ja,
we werden verrast, maar we snapten de nieuwe realiteit snel.
Blijf praten over bezette Palestijnse gebieden, terwijl feitelijk we Syrisch en Jordaans
gebied bezetten. Vraag niet waarom er nooit over Palestijnen werd gesproken tussen
1948 en 1967, toen de Westbank in handen was van Jordanië en de Gazastrook aan
Egypte behoorde. Help de NPO de feiten te verdraaien en schreeuw “From the river tot
he sea”, zonder te weten over welke rivier of zee je het hebt.
En schreeuw “Allahoe Akbar”, alsof er een God bestaat die het bekering tot Islam miet
gebruik van geweld goedkeurt.
Het is maar een klein lapje land hier en noch de Arabieren, noch wij Joden, gaan weg.
We zullen het moeten delen en hopelijk gaan we die kant op na de komende
verkiezingen. Tot dan is mijn advies aan terroristen even te controleren wie naast je zit
in een vliegtuig. Je weet maar nooit – het kan een Israëlische loodgieter zijn.





Opmerkingen