Yehuda Ne'eman, zoon van gesneuvelde Dr. Eitan Ne'eman, een kinderarts en IDF-officier, markeert zijn bar mitswa met tefillin

Yehuda Ne'eman en zijn overleden vader Dr. Eitan Ne'eman. Foto: Soroka Medical Center

In hetzelfde ziekenhuis waar zijn vader levens redde - en waar zijn eigen leven twee keer werd gered - vierde de 13-jarige Yehuda Ne'eman zijn bar mitswa, waarbij hij voor het eerst de tefillin inpakte die toebehoorde aan zijn overleden vader, Dr. Eitan Ne'eman, meldt Ynet.

Dr. Ne'eman, een senior pediatrische intensive care-arts in het Saban Children's Hospital van het Soroka Medical Center, werd twee jaar geleden gedood tijdens de eerste dagen van de oorlog.

"Twee jaar geleden sneuvelde mijn vader in de strijd", zei Yehuda tijdens de ceremonie. "Op de laatste foto van hem zie je hem voor de laatste keer zijn tefillin aantrekken. En nu, na twee jaar, doe ik zijn tefillin aan."

Dr. Ne'eman, een reserve IDF-majoor en zoon van wijlen de voormalige minister van Justitie Adv. Yaakov Ne'eman, was 45 toen hij werd gedood in gevechten nabij de grens met Gaza. Hij woonde met zijn vrouw, Yael, en hun zeven kinderen in Tene Omarim, een gemeenschap in het zuiden van Mount Hebron. Hij is afgestudeerd in de geneeskunde aan de Ben-Gurion University, voltooide de pediatrische opleiding in Soroka en volgde later een opleiding aan Yale en Johns Hopkins in de Verenigde Staten.

Op 7 oktober 2023 was hij een van de eerste artsen die de gewonden behandelde die Soroka binnenstroomden. Later die dag werd hij opgeroepen voor reservedienst. Hij werd twee dagen later gedood in zware gevechten in de buurt van de Gaza-envelop, waarbij hij een rouwende familie en collega's achterliet.

Ook Yehuda's reis is nauw verbonden met Soroka. Als baby raakte hij ernstig gewond bij een auto-ongeluk, net toen zijn vader aan zijn droomrol als pediatrische IC-specialist begon. Vanaf dat moment nam Dr. Ne'eman de ervaring van zowel genezer als vader mee in elk geval dat hij behandelde.

Omringd door familie, vrienden, het medische team dat hem redde en de collega's van zijn vader, werd Yehuda geroepen tot de Thora in de synagoge van Soroka. Zijn bar mitswa sloot een krachtige cirkel van leven, genezing en herinnering.

Yael Ne'eman, de weduwe van Eitan, vertelde tijdens de ceremonie: "Precies twee jaar geleden deed Eitan voor de laatste keer zijn tefillin aan. Zelfs voordat hij werd gedood, was het voor mij duidelijk dat Yehuda's bar mitswa – de eerste keer dat hij tefillin droeg – hier in Soroka zou moeten zijn, de plaats waar Yehuda twee keer het leven werd gegund."

Yehuda met zijn moeder Yael tijdens de ceremonie. Foto Soroka

Yehuda's leven werd een keer gered na zijn auto-ongeluk en opnieuw drie jaar later, toen hij een ernstig hersenabces overleefde. "Eitan werd gedood terwijl het wekelijkse Torah-gedeelte Bereshit werd gelezen - het verhaal van de eerste moord van de mensheid, geboren uit jaloezie," zei ze.

"Eitan was een man van samenwerking en wederzijdse verantwoordelijkheid. Voordat hij werd gedood, behandelde hij de stroom gewonden die in Soroka aankwamen. Toen hij naar de reservisten werd geroepen, verliet hij de trauma-eenheid en ging naar het front. Op 8 oktober zocht hij naar overlevenden in kibboets Kfar Aza. Op 9 oktober werd hij in een hinderlaag gelokt en gedood in de buurt van Sha'ar HaNegev. In leven en dood heeft Eitan duizenden gered. Vandaag de dag vervolgt Yehuda het pad van zijn vader, met Eitan's linkshandige tefillin - het enige linkshandige kind onder zijn broers en zussen - op dezelfde plaats waar zijn vader zijn roeping koos.

Vader Eitan en Yehuda. Foto familie

Yael herinnerde zich in een Facebook-bericht de dag dat Yehuda werd geboren in 2012, tijdens Operatie Pillar of Defense: "Het was een moeilijke tijd in Be'er Sheva, vol raketvuur en angst. Toen ik ging bevallen, wist ik dat ik dankbaar moest zijn voor het simpele wonder van een gezond kind. Daarom noemde ik hem Yehuda - van het woord odeh, om te danken."

Jaren later zou Yehuda's vader huilen aan zijn ziekenhuisbed na de bijna fatale ziekte van de jongen. "Ik herinner het me alsof het gisteren was," zei Yael. "Eitan kwam rechtstreeks uit de reservedienst, stoffig van het veld, viel op het bed waar Yehuda lag met een hersenabces, en huilde, terwijl hij hem om vergeving vroeg. Het was een moeilijke tijd - Eitan, ooit zo vol energie en mededogen, werd verteerd door schuldgevoelens en pijn. Maar zelfs toen was zijn leidende principe verbinding - met mensen, met de waarheid, met liefde."

Het leven van Eitan, zei ze, werd bepaald door teamwork en empathie. "Hij deed vrijwilligerswerk voor Magen David Adom en een reddingseenheid, gaf les aan talloze medische studenten, promootte projecten voor het welzijn van patiënten en leerde zelfs vloeiend Arabisch uit verantwoordelijkheid voor alle inwoners van de Negev. Datzelfde geloof in verbinding en moed leidde hem de strijd in."

Soroka-directeur prof. Shlomi Kodesh sprak Yehuda toe tijdens de ceremonie: "Dank aan de familie Ne'eman dat we deze vreugdevolle gelegenheid mochten delen. Het houden van deze bar mitswa in Soroka, een plek die zo dierbaar is voor uw familie en voor Israëls held Dr. Eitan Ne'eman, is zeer betekenisvol. Weet dat je hier in Soroka een andere familie hebt, die bij elke stap naast je loopt."

Dr. Tzahi Lazar, hoofd van de pediatrische ICU van Soroka, voegde eraan toe: "De dag dat je uit het ziekenhuis werd ontslagen, was een van de gelukkigste van mijn leven. We hebben je zien opgroeien van een baby tot een slimme, actieve jongen - en nu een jonge man. Je hebt een grote verantwoordelijkheid op je genomen, het dragen van de tefillin van je vader en zijn geest. Ik twijfel er niet aan dat Eitan straalt van trots als hij vandaag naar je kijkt, net als wij allemaal."

In de synagoge waar ooit gebeden werden en het levensreddende werk van Eitan begeleidden, werd Yehuda's bar mitswa meer dan een mijlpaal in de familie - het was een bewijs van herinnering, genezing en de blijvende band tussen generaties.