Chabad-huis in Kathmandu gedwongen te vertrekken na 20 jaar: 'ze wilden geen Joodse aanwezigheid'

De evacuatie uit het Chabad-huis in Kathmandu. Foto Chabad Kathmandu

Na ongeveer twintig jaar werd het Chabad-huis in Kathmandu, de hoofdstad van Nepal – waar tienduizenden Israëlische backpackers in de loop der jaren zijn gepasseerd en dat wordt beschouwd als een van de bekendste Chabad-centra ter wereld – gedwongen onmiddellijk te ontruimen nadat de eigenaar van het pand eiste dat de Chabad-emissarissen Hezki en Chani Lifshitz het terrein zonder uitstel zouden verlaten, meldt Ynet.

Afgelopen vrijdag werd de Shabbatmaaltijd in een hotel gehouden. Hezki Lifshitz vertelde aan ynet: "Alles komt goed. We zullen uitbreiden en groeien."

"Ik weet niet of het door antisemitisme komt of dat hij gewoon zijn verstand verloren heeft," zei rabbijn Hezki Lifshitz. "Een paar maanden geleden eiste hij dat alle Hebreeuwse borden verwijderd zouden worden, zodat er geen Joodse aanwezigheid meer zichtbaar zou zijn en de Iraniërs hem niet van spionage zouden verdenken. Tegelijkertijd verhoogde hij de huur fors. Deze week gaf hij opdracht tot een onmiddellijke ontruiming en heeft het Chabadhuis zijn spullen ingepakt. We proberen zo snel mogelijk een alternatieve locatie te vinden."

Chani Lifshitz publiceerde een bericht op Facebook over de evacuatie uit het gebouw dat twintig jaar lang haar thuis was geweest. "De afgelopen dagen waren niet makkelijk voor Hezki en mij. Weet je wat? Laat de eufemismen maar zitten. Dit zijn zware dagen. Ja, we zitten in een crisis, maar we geven de missie niet op. We zijn hier. En we blijven hier in Kathmandu.

Maar na vele jaren waarin dit specifieke huis ons levenswerk was – een plek van Shabbats, feestdagen, tranen, knuffels en gesprekken die tot diep in de nacht duurden – pakken we nu alles in dozen en zoeken we een nieuwe plek. En hoeveel we in dit huis hebben geïnvesteerd, voor jullie en voor ons. Wauw. Plotseling moeten we helemaal opnieuw beginnen."

Hezki en Chani Lifshitz. Foto Chabad Kathmandu

Chani zei dat ze ervan overtuigd is dat de reden voor hun ontruiming antisemitisme was. "De afgelopen maanden voelden we echt hoe de strop zich om ons heen aantrok. Weer een verzoek van de huisbaas, weer een eis, weer een beperking en weer een decreet. Langzaam werd het ons duidelijk dat we naar één punt werden geleid: dat ze niet willen dat dit een thuis is voor Joden. Dat onze aanwezigheid hier onnodig en storend is. En dat deed pijn. Want achter dit alles schuilde een duidelijk gevoel van antisemitisme, een soort dat niet langer genegeerd kon worden."

Ze voegde eraan toe: "Toen kwam het moment dat ons expliciet werd verteld: vertrek. Nu. En dus, bijna zonder tijd om adem te halen, pakten we alles in een grote opslagruimte die we razendsnel vonden in een wijk genaamd Balaju, en we zijn constant op zoek naar een nieuwe plek. We staan ​​nu voor lege muren en ik zeg zachtjes tegen mezelf: hoe verlaat je een huis dat volledig je ziel is? Zucht. Hezki zegt dat alles voor het goede is – verbaast dat iemand? – en ik heb alleen maar tranen in mijn ogen."