De anti-Bibi-kandidaat die Netanyahu in het nauw drijft, schrijft Barak Ravid in Axios

Gadi Eisenkot begroet kiezers tijdens een protest georganiseerd door de Oktoberraad, een groep overlevenden van de aanslagen van 7 oktober, op 24 oktober in Tel Aviv. Foto: Alexi Rosenfeld
Gadi Eisenkot is even ingetogen als Benjamin Netanyahu bombastisch is. Hij is een politieke nieuweling tegenover de langstzittende en meest politiek bekwame premier in de geschiedenis van Israël .
En toch vormt Eisenkot, aan de vooravond van de verkiezingen van dinsdag , de grootste bedreiging voor Netanyahu's machtspositie in jaren.
Waarom dit belangrijk is: Een overwinning van de leider van de Yashar-partij zou de Israëlische politiek op zijn kop zetten en de gespannen relaties van het land met het buitenland kunnen herstellen.
De intrige: het contrast tussen de twee belangrijkste kanshebbers kan nauwelijks groter zijn.
Hun achtergrond: Eisenkot, de zoon van Marokkaanse Joodse immigranten, groeide op in Eilat, de meest zuidelijke stad van Israël.
Als hij wint, wordt Eisenkot de eerste premier van Marokkaanse afkomst in de geschiedenis van Israël.
Hun militaire achtergrond: Netanyahu diende in de elite-eenheid "Sayeret Matkal" van het Israëlische leger en ging later de zakenwereld en de politiek in.
Eisenkot sloot zich aan bij de Golani-infanteriebrigade van het Israëlische leger en klom op tot gevechtscommandant, totdat hij stafchef van het leger werd. Hij arriveerde zondag bij zijn bijeenkomst onder begeleiding van het lied van de Golani-brigade uit 1974.
Hun banden met Amerika: Netanyahu is beter thuis in de Amerikaanse politiek – en spreekt vloeiender Engels – dan veel Amerikaanse politici.
Eisenkot is helemaal geen "Amerikaanse" politicus, laat staan een professionele. Hij spreekt Engels met een sterk Israëlisch accent en komt niet met pakkende slogans. Hij is niet graag op televisie.
Tijdens zijn laatste campagnebijeenkomst zondag, voor zo'n 1000 aanhangers, voelde Eisenkot zich zichtbaar ongemakkelijk in de schijnwerpers, zelfs toen de menigte hem toejuichte.
Hun betrouwbaarheid: Netanyahu's geloofwaardigheid bij het Israëlische publiek is ernstig aangetast door zijn langlopende corruptieproces, zijn politieke tactieken, zijn weigering om verantwoordelijkheid te nemen voor de mislukkingen die tot 7 oktober hebben geleid en beschuldigingen van dubbelzinnigheid in zijn aanpak van de oorlog met Iran.
Eisenkot wordt, zelfs door veel van zijn tegenstanders, gezien als een eerlijke en directe man.
Inzoomen: Het mislukken van de aanslagen van 7 oktober zette Eisenkot ertoe aan Netanyahu uit te dagen.
Eisenkot, die kort na de aanvallen toetrad tot het noodkabinet van Nƒetanyahu, verloor zijn zoon tijdens de oorlog. Later verloor hij ook twee van zijn neven in de oorlog.
Even een breder perspectief: Netanyahu heeft de afgelopen halve eeuw een enorm netwerk van donateurs, lobbyisten en supporters in de Amerikaanse machtscirkels opgebouwd. Bibi is een begrip in Amerika – in goede en in slechte zin.
Eisenkot daarentegen is vrijwel anoniem in Washington. Heel weinig mensen kennen hem persoonlijk, zelfs niet binnen Joodse organisaties.
Hij heeft in de jaren negentig enige tijd in Amerika doorgebracht om een masterdiploma te behalen aan het US Army War College.
Eisenkots belangrijkste band met de VS liep via het leger, met name via zijn relatie met de voormalige voorzitter van de Joint Chiefs of Staff, generaal Joseph Dunford.
Na zijn pensionering bij de IDF in 2019 bracht Eisenkot een jaar door als onderzoeker bij het Washington Institute for Near East Policy.
De cijfers: Eisenkot heeft in de meeste peilingen voorafgaand aan de verkiezingen een voorsprong van 8 tot 10 punten op Netanyahu.
Hoewel Netanyahu bij minstens de helft van de kiezers een negatieve reputatie heeft, blijkt uit peilingen dat Eisenkot over de hele linie zeer populair is.
Netanyahu's pogingen om hem publiekelijk zwart te maken zijn tot nu toe tevergeefs geweest.
Het grote plaatje: Eisenkot voerde campagne met een centrumrechts programma. Hij deed geen verregaande uitspraken over buitenlands beleid en vermeed publieke standpunten die Netanyahu de mogelijkheid zouden bieden hem als zwak af te schilderen. Bibi probeerde het desondanks wel.
Eisenkot heeft zich uitgesproken tegen een Palestijnse staat onder de huidige omstandigheden. Hij heeft beloofd krachtige maatregelen te nemen om Joods terrorisme tegen Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever te bestrijden.
Hij beloofde ook een einde te maken aan de controle van Hamas over Gaza binnen 18 maanden na zijn aantreden, hetzij via diplomatie, hetzij via militair geweld.
Eisenkot steunde de oorlog tegen Iran en de aanvallen op de Iraanse kerncentrales. Maar hij was tegen Netanyahu's poging om met militaire middelen een regimeverandering af te dwingen, en noemde dat onrealistisch.
Eisenkot is voorstander van aanhoudende economische druk op Iran en het opbouwen van een regionale alliantie met de Arabische wereld om de Iraanse invloed te beteugelen.
Waarop te letten: Eisenkot ging ervan uit dat president Trump Netanyahu zou steunen. Hij probeerde zijn goede relatie met de grote Republikeinse geldschieter Miriam Adelson te gebruiken om Trump ervan te overtuigen zich afzijdig te houden.
Toen Trump vorige week en opnieuw afgelopen zondag zijn steun uitsprak voor Netanyahu, bekritiseerde Eisenkot hem niet, maar prees hij juist de steun van de president aan Israël.
"Ik ben ervan overtuigd dat president Trump volledig zal samenwerken met elke leider die door het Israëlische volk wordt gekozen," schreef Eisenkot maandag op X.





Opmerkingen