De nieuwe partner van ex-gijzelaar Eli Sharabi, Yaara Krispil, belooft te helpen bij de zorg voor de dochters van zijn in Gaza vermoorde broer

Eli Sharabi en zijn nieuwe partner Yaara Krispil bij de begrafenis van zijn broer Yossi. Foto Ynet

Ongeveer acht maanden na zijn vrijlating uit gevangenschap begint Eli Sharabi, die zijn vrouw Lianne en twee dochters, Noiya en Yahel, verloor tijdens het bloedbad van 7 oktober en bijna anderhalf jaar in de tunnels van Hamas doorbracht, aan een nieuw hoofdstuk, zegt Ynet.

Eli Sharabi, die sindsdien een symbool van hoop is geworden en een activist in de campagne voor de vrijlating van gijzelaars, heeft nu een relatie met Yaara Krispil, een architect op het gebied van lichaams- en bewegingswetenschappen die een kliniek runt voor pijnbehandeling en revalidatie van sportblessures.

In de afgelopen 24 uur plaatste Krispil een foto van zichzelf op de begrafenis van Sharabi's broer Yossi , waar Sharabi ook bij aanwezig was. In een verhaal dat ze op sociale media deelde, schreef ze: "Ik hoor alleen maar hoe goed je was. Ik vind het jammer dat ik je niet heb leren kennen. Ik beloof je te helpen met de zorg voor je dochters."

Het stel maakte deze week hun eerste publieke verschijning op het openingsgala van Tel Aviv Fashion Week, waar Sharabi ook over de catwalk liep. De volgende dag woonden ze de begrafenis van zijn broer bij, gehouden in Kibbutz Be'eri, waar Yossi had gewoond.

Eli Sharabi op het openingsgala van de Tel Aviv Fashion Week/ Foto Ynet

Tijdens de middagdienst sprak president Isaac Herzog, evenals Yossi's vrouw Nira en hun dochters Yuval en Ofir. Ook de voormalige gevangene Ofir Engel – partner van Yuval en een voormalige gijzelaar van Hamas – en Yossi's broers en zussen: Osnat, Eli en Sharon, hielden een lofrede.

In zijn ontroerende eerbetoon richtte Eli Sharabi zich tot zijn broer: "Yossi, mijn broer, vandaag, na meer dan twee jaar wachten, angst en onzekerheid, hebben we eindelijk de eer je hier thuis te begraven, op het land van Be'eri. Het is niet het einde waar we naar verlangden, maar het is een begin van uitgestelde gerechtigheid, een plek om adem te halen, een plek om te huilen." Hij beschreef zijn broer als een zeldzame figuur: "Je was meer dan een broer, je was een anker. Een man met een groot hart, stille toewijding, een familieman, een vader van drie dochters die er altijd was met een vriendelijk woord, een glimlach, een groot hart. Je zocht niet naar de krantenkoppen, alleen maar om goed te zijn – en je was goed, de allerbeste."

Hij herinnerde zich de dag dat Yossi's lot werd bezegeld: "Op die vreselijke dag, 7 oktober, werd je weggerukt uit je wereld en de wereld van degenen die van je hielden en meegenomen naar Gaza. Helaas zijn er meer dan twee jaar verstreken – twee jaar van heldhaftige strijd door Nira, Yuval, Ofir en Oren; door onze moeder, Sharon, Osnat en Hila; en door de hele familie, met veel steun van vrienden, de Be'eri-gemeenschap en heel Israël. Want liefde vergeet niet, en familie en vrienden geven nooit op."

Eli besloot: "Vandaag nemen we afscheid, vandaag zeggen we dank u - voor het leven dat u leidde, voor het voorbeeld dat u gaf, voor de liefde die u in ons achterliet, zelfs toen u er niet meer was. Yossi, mijn lieve broer, onze harten zijn gebroken, maar onze hoofden zijn hoog, want u verdiende het om hier begraven te worden, in het land waar u van hield, in het hart van uw gemeenschap, tussen mensen die niet vergaten. We zullen voortgaan in uw naam, in uw nagedachtenis, op uw manier. En we beloven te herinneren, te vertellen en lief te hebben, net zoals u liefhad. Moge uw nagedachtenis een zegen zijn, mijn broer. Rust in vrede."