Geen Parool meer, schrijft Rob Fransman

Foto Rob Fransman

Vandaag was een heuglijke dag want de bank schreef voor de laatste keer mijn abo op het

Parool af. Volgende maand ben ik er af.

Toen de krant Theodor Holman ontsloeg probeerde ik mijn abonnement op te zeggen, maar kwam erachter dat ik – lekker veel korting – een abo voor 3 jaar afgesloten had. Die 3 jaar zijn nu voorbij en vanaf volgende maand heb ik geen toegang meer tot al het moois wat het DGP-kartel ons schenkt. Ik zal het niet missen. Al moet ik toegeven dat ik iedere dag wel even klik op de apps van Volkskrant, Trouw en AD.

Om vervolgens de Belgenpers hartgrondig te vervloeken en met plezier de Telegraaf te lezen.

Niet alleen om de eenzijdige berichtgeving over de Gaza-oorlog heb ik een hekel aan de z.g.

kwaliteitspers. Ook de steeds maar weer uitgevente politieke correctheid komt me meer dan

de keel uit. Hoewel, correctheid? De haat voor Israël spat uit de redactionele commentaren.

Genocide hier en genocide daar. 7 oktober was gerechtvaardigd verzet, enzovoorts. Begrip en hulde voor “de grootste demonstatie ooit”, verlekkerde berichtgeving over alweer een

instituut dat Israël boycot. Enzovoorts. In de DGP-kranten zijn de columnisten die vriendelijk,

of zelfs maar met iets van nuance, over de Israël-Hamasoorlog schreven, vakkundig

weggemasseerd.

Er is één uitzondering. Voor Trouw schrijft nog steeds vrijdenker Silvain Ephimenco. Twee

keer per week staat zijn column in die krant. Ephimenco is onveranderlijk een plezier om te

lezen. Het is afwachten hoelang hij nog mag blijven van de Belgische bazen maar voorlopig is hij het enige licht in de woestijn. Hij heeft wel degelijk oog voor het leed dat de oorlog de

inwoners van Gaza treft, maar godzijdank noemt hij de moord op 1200 onschuldige mensen

wel degelijk ook een genocide. Daarom vond ik zijn column van 7 oktober hartverwarmend.

Ook wanneer het over de Nederlandse politiek gaat toont Ephimenco gezond verstand. Zo

voorspelt hij de aanstaande electorale flop van GroenLinks-PvdA. Zijn mond zal koekjes eten.

(betekent niks maar is een oud-Jiddisch gezegde wanneer je hoopt dat een wens uitkomt) Hij

noemt Timmermans een weinig charismatische lijsttrekker. Dat is een eufemisme.

Vorige week was het voor Het Parool en Volkskrant groot nieuws dat studenten een gratis

abonnement krijgen. “Om de eenzijdigheid van de berichtgeving op de sociale media tegen

te gaan.” In werkelijkheid gaat het om iets anders. De studenten van nu zijn de bestuurders

van de toekomst. En het is alvast handig als die hetzelfde denken als de krantenredacties.

Uiteraard hopen ze in België dat die vrijgevigheid het slinkende lezersbestand in stand houdt, in de hoop dat de studenten ooit voor de krant gaan betalen. IJdele hoop, vrees ik.

Nee, hoop ik.