IAF: De "trainers" voor speciale missies, een kijkje achter de schermen van Squadron 420

Foto IAF

Enkele maanden voor de start van Operatie "Harry's Roar" werd er bij het 420e Simulator Squadron ("The Trainers") een gesimuleerde gevechtsarena gebouwd, waar vliegtuigbemanningen zich bezighielden met complexe scenario's voor het einde van de levensduur van vliegtuigen, waaronder scenario's met luchtdoelraketten, luchtgevechten en operationele dilemma's in realtime, meldt de IAF.

In de weken voorafgaand aan Operatie "The Roar of the Harrier" was het 420e Simulator Squadron op de basis in Hatzor dag en nacht in bedrijf. Tientallen bemanningsleden van de verschillende gevechtsvliegtuigeskaders van de Israëlische luchtmacht doorliepen de simulatorsystemen een voor een, terwijl tientallen instructeurs complexe scenario's voor hen ontwikkelden, tot in de kleinste details uitgewerkt.

Dagelijks werden er gesimuleerde vluchten uitgevoerd naar de "diepten van Iran", in arena's vol luchtdoelraketinstallaties, vijandelijke vliegtuigen, complexe tankbeurten in de lucht en operationele dilemma's in realtime. In de simulatorruimtes wachtten ze niet op de daadwerkelijke start, maar probeerden ze die te anticiperen, elk mogelijk scenario te onderzoeken en de piloten tot het uiterste te drijven met zo min mogelijk verrassingen in de lucht.

Foto IAF

Voor de bemanningsleden die de simulator betreden, is de ervaring in alle opzichten vergelijkbaar met een echte operationele missie. "De piloot stapt letterlijk in de cockpit, stijgt op vanaf Ramon Base, wordt afgezet aan de Iraanse grens en vliegt over Teheran", beschrijft tweede luitenant L., de simulatorofficier van het squadron. "Hij ziet alle besneeuwde bergkammen, de wadi's, de steden en zelfs het Urmia-meer, het roze meer waar de piloten het over hebben."

In deze omgeving oefenen de bemanningen de vliegroute die ze van tevoren hebben gepland. "Ze kunnen ervoor kiezen om op lage hoogte te vliegen, de geografie precies te begrijpen, te weten waar ze naartoe willen en hoe ze daar het beste kunnen komen - en controleren of alle routes die ze hebben gepland ook echt geschikt zijn", voegt luitenant L. eraan toe. Volgens haar is de ervaring zo nauwkeurig dat het de bemanningen een gevoel van paraatheid geeft. "Het is zo nauwkeurig dat ze na de echte vluchten terugkomen en zeggen dat ze er al zijn geweest."

Voor de bemanningen is de simulator ook de enige plek waar ze de meest complexe scenario's kunnen oefenen. "Alle gevechtsvliegtuigeskaders kwamen trainen in de simulator en het was duidelijk dat ze er erg naar uitkeken", vertelt sergeant L., simulatorinstructeur bij het eskader. "Uiteindelijk is dit het enige platform waar je extreme scenario's kunt simuleren."

"We hebben een systeem dat eruitziet als een kaart met de vliegtuigen erop," legt sergeant L. uit. "Daarmee kunnen we van alles doen, van het simuleren van de lancering van luchtdoelraketten tot het plaatsen van 'vallen' in de lucht en het veranderen van hun hoogte en snelheid."

Foto IAf

"We passen de situatie in realtime aan en simuleren instructies die ze vanuit de controlekamer krijgen terwijl ze vliegen", voegt tweede luitenant L. eraan toe. "De verbinding reikt niet altijd zo ver, dus de piloten moeten weten hoe ze informatie tussen de verschillende onderdelen kunnen overbrengen. Als een onderdeel een signaal van een luchtverkeersleider ontvangt over een dreiging, moet het dat doorgeven. We controleren of ze weten hoe ze informatie moeten doorgeven en ook hoe ze die in realtime van de andere onderdelen moeten ontvangen."

Voor de simulatorinstructeurs is het moment waarop de training werkelijkheid wordt een bijzonder ontroerend moment. "Het geeft een enorm gevoel van voldoening", concludeert sergeant N. "We gingen zitten en bouwden missies voor de piloten die weken later geschiedenis zouden schrijven in vijandelijk luchtruim. Het is een enorm gevoel van betekenis om te weten dat we deel uitmaakten van iets dat een impact heeft gehad op de oorlog