'Ik zag iets anders': IDF-reservist weerlegt internationale beweringen over opzettelijke uithongering. Zijn hele verhaal

Foto via ToI

In de rustige buitenwijken van Tel Aviv zit een actieve soldaat van het Israëlische leger (IDF), die om veiligheidsredenen alleen met "Y" zal worden aangeduid, tussen twee dienstrondes in, nadat hij sinds 7 oktober 2023 meer dan 300 dagen dienst heeft voltooid, melden Jerusalem Post en The Media Line.

In een exclusief interview met The Media Line vertelt hij wat hij zag tijdens een van de meest omstreden incidenten van de oorlog. Daarmee bekritiseert hij de krantenkoppen die beweerden dat Israëlische soldaten het vuur openden op uitgehongerde burgers.

Een andere IDF-reservist die ter plaatse was, sprak ook met The Media Line en bevestigde "Y"'s" versie van het incident, inclusief de volgorde van de gebeurtenissen en de aard van de menigte die de distributieplaats naderde.

De toegang tot Gaza is beperkt en de buitenlandse pers heeft het gebied niet kunnen betreden om het verhaal accuraat te kunnen vertellen. Sinds de soldaat dit verhaal deed, heeft de Israëlische Coördinator van Overheidsactiviteiten in de Gebieden ( COGAT ) de bewering van Hamas over wijdverbreide hongersnood in Gaza donderdag betwist met een verklaring dat "er geen hongersnood is in de Gazastrook", terwijl hij erkende dat er "problemen zijn met de toegang tot voedsel" in bepaalde "gebieden" in Gaza.

Er circuleerden foto's op sociale media waarop 1000 vrachtwagens met humanitaire hulp te zien waren die buiten de Gazastrook stilstonden. Hoewel de VN beweert dat de Israëlische bureaucratie de distributie verhindert, vertelde kolonel Abdullah Halabi van COGAT aan Yahoo News: "De staat Israël staat de invoer van humanitaire hulp toe buiten de normen van het internationaal recht, zonder enige beperking. Zolang de internationale gemeenschap zich inspant om de hulp binnen te brengen, zullen wij hen toestaan die binnen te brengen."

De IDF kondigde donderdag aan dat ze, in reactie op de humanitaire situatie in Gaza, de luchtdropping van hulpgoederen naar de Gazastrook zal hervatten. De operatie zal worden gecoördineerd door COGAT en de Israëlische luchtmacht en zal bestaan uit zeven pallets met hulpgoederen, met meel, suiker en ingeblikt voedsel, geleverd door internationale organisaties. Daarnaast zei de IDF dat ze de verplaatsing van hulpvrachtwagens binnen Gaza zal faciliteren.

Hoewel de IDF heeft erkend dat er fouten worden gemaakt te midden van de oorlogsmist en dat ernstige incidenten intern worden onderzocht, benadrukt "Y" dat zijn verhaal uitsluitend gebaseerd is op wat hij tijdens zijn uitzending heeft gezien. "Ik zeg niet dat alles altijd goed gaat – we zijn mensen, en mensen maken fouten", merkt hij op. "Maar waar ik was, zag ik niet wat het nieuws beweert. Ik zag iets heel anders."

Tijdens zijn laatste missie vocht de soldaat niet tegen vijandelijke terroristen, maar moest hij een van de meest controversiële brandpunten van de oorlog bewaken: een humanitaire corridor die bedoeld was om hulpgoederen te leveren aan burgers in Gaza.

"Dit was het ergste wat ik ooit heb gedaan," zegt "Y." "Het was walgelijk. Je ziet mensen met elkaar vechten om eten. Ze vertrappen, gooien met zand, stelen. Het is chaos. Daar zijn we niet voor getraind. Wij zijn infanterie. We horen terroristen te bestrijden, niet rellen te organiseren."

"Y" was toegewezen aan een corridor, een van de drie veilige distributiepunten in Zuid-Gaza, en maakte deel uit van de Israëlische poging om hulpvrachtwagens de Gazastrook binnen te laten zonder Hamas te machtigen. Het systeem werd gecoördineerd met Amerikaanse hulporganisaties en gemonitord door drones om de controle van Hamas over de voedseldistributie te verzwakken en zo de groep onder druk te zetten om in te stemmen met een staakt-het-vuren en gijzelaars vrij te laten.

"Het was strategisch gezien logisch", legt hij uit. "Hun greep op de hulp wegnemen, het leven voor burgers makkelijker maken en Hamas isoleren. Maar ter plaatse sloeg het om in chaos."

Volgens "Y" stromen dagelijks duizenden burgers het complex binnen. "Het is zo groot als een voetbalveld, omgeven door zandwallen en prikkeldraad. Mensen komen te voet, in auto's, op motoren of te paard. Ze dragen zakken. Er zijn geen rijen. Geen toezicht. Het is een stormloop. Ze duwen, ze steken, ze gooien zand naar elkaar. Soms vertrappen ze de zwakken. We probeerden wat orde te scheppen, maar het systeem stortte van begin af aan in."

Wat "Y" het meest schokte, was hoe snel de humanitaire operatie in chaos veranderde. "De locatie had zo min mogelijk wrijving moeten hebben. In plaats daarvan werd het een magneet voor chaos. Mensen sloegen elkaar, duwden kinderen opzij, vulden zakken met suiker en rijst en renden vervolgens weg terwijl bendes wachtten om hen te beroven."

Hij zegt dat degenen die probeerden hulpgoederen te plunderen zich bij verschillende gelegenheden tussen de menigte verscholen en vervolgens in groepjes probeerden de zandbarrières te doorbreken. "Ze timeden het. Altijd vlak voor of vlak nadat de drones overvlogen. Het gebeurde niet spontaan."

Palestijnen dragen hulpgoederen die via Israël Gaza zijn binnengekomen, in Beit Lahia, in het noorden van de Gazastrook, 27 juli 2025. Foto Jerusalem Post

Het gevaar hield niet op binnen het complex. Buiten, zegt "Y", stonden Hamas-terroristen en criminele bendes klaar om degenen die erin slaagden voedsel te bemachtigen, te beroven. "Ze nemen het af van burgers en verkopen het door. We hebben mensen gearresteerd die dat deden. Sommigen zijn Hamas. Anderen zijn gewoon opportunisten. Maar het is georganiseerd. Zo houdt Hamas mensen afhankelijk."

Hij ontkent de berichten over hongersnood in Gaza ronduit. "Er gaat niemand dood van de honger. Dat is bloedsprookje. Als er ondervoeding is in Gaza, komt dat omdat Hamas dat wil. Ze hebben het eten, en ze blokkeren het. Ze willen de foto's van magere kinderen. Dat is hun wapen."

Hij trekt vergelijkingen die zelden in de internationale pers worden gehoord. "Saoedi-Arabië bombardeerde de Houthi's tien jaar lang en stuurde 5000 vrachtwagens met hulpgoederen, maar er was geen wereldwijde verontwaardiging. Israël bombardeert Hamas, een terroristische organisatie, al 21 maanden en heeft meer dan 23.000 vrachtwagens met hulpgoederen naar Gaza gestuurd, maar wordt er op de een of andere manier van beschuldigd Gaza uit te hongeren ."

De Israëlische veiligheidsdienst beweert ondertussen dat ze de stroom humanitaire hulp naar Gaza niet heeft beperkt. Sinds 19 mei zijn volgens de regering bijna 4500 vrachtwagens met hulpgoederen de Gazastrook binnengekomen via twee kanalen: via door de VS beheerde distributiecentra die wekelijks voedselpakketten leveren, en via door de VN gecoördineerde leveringen van meel, babyvoeding en ingrediënten voor bakkerijen en gemeenschappelijke keukens.

Ambtenaren melden dat 50% van de hulp via elk kanaal verloopt en dat meer dan 1,5 miljoen voedselpakketten en 2500 ton babyvoeding burgers hebben bereikt. Deze week waren echter nog zo'n 950 vrachtwagens niet opgehaald aan de Gazastrook, waarbij Israël de VN-organisaties de schuld gaf van de vertragingen in de distributie.

Die frustratie bereikte een hoogtepunt op 20 juli, toen internationale krantenkoppen meldden dat Israëlische troepen het vuur hadden geopend op burgers die op voedsel wachtten. "Y" zegt dat hij erbij was en dat niets van die ochtend leek op het verhaal dat de wereld in werd gestuurd.

Volgens zijn verhaal begon het incident de avond ervoor. Op 19 juli, rond 22.00 uur, arriveerden acht tot tien hulpvrachtwagens ter plaatse. De levering was standaardprocedure, bedoeld ter voorbereiding op de ochtenddistributie. Maar al snel begon er een menigte te naderen.

"Ze hadden daar niet mogen zijn. Het was afgesloten. Ze zagen de vrachtwagens en kwamen plunderen," zegt hij. "We hebben waarschuwingsschoten afgevuurd. Niemand raakte gewond. Ze zijn voorlopig vertrokken."

Het leger had de openingstijden op Palestijnse Facebookgroepen geplaatst. Drones cirkelden boven hun hoofd en riepen in het Arabisch: "De locatie gaat om 9.00 uur open. Niet naderen." "Y" zegt dat de instructies duidelijk, constant en openbaar waren.

Rond 2 uur 's nachts werd een klein team naar een voorpost gestuurd, een kilometer van de corridor vandaan, op een kruispunt van verschillende onverharde paden. Hun taak was om elke verdachte beweging te onderscheppen voordat deze de hulpzone bereikte.

Rond half vijf 's ochtends kwamen vier mannen uit Gaza in beeld. Stemmen galmden in de duisternis. Toen klonken er kreten van "Allahu Akbar".

"Toen werd het duidelijk: dit was niet zomaar een spontane menigte", zegt hij. "Het was gecoördineerd."

De vier mannen uit Gaza kwamen achter een gebouw vandaan. Tien meter voor hen werd een waarschuwingsschot afgevuurd. Ze bleven rennen. "Toen werden er vier honderd. Toen duizend. Allemaal volwassen mannen. Geen vrouwen. Geen kinderen. Alleen maar mannen die recht op ons af renden."

De soldaten waren aan drie kanten omsingeld, met de foodtrucks erachter. "We hoorden kalasjnikovs achter de menigte schieten. We zagen niet wie er schoot, maar we hoorden het duidelijk", zegt hij.

Toen de massa binnen 100 meter naderde, werd een permanent bevel gegeven: verdedig de positie. "Niets hield hen tegen, niet de drones, niet de megafoons, niet de flitsgranaten of waarschuwingsschoten. Uiteindelijk schoten we. Er was geen andere keus."

"Hamas had twee doelen", zegt hij. "Het eten stelen en een tragedie uitlokken die ze konden filmen." Volgens "Y" had dezelfde groep om 22.00 uur geprobeerd de plek te bestormen en om 2.00 uur opnieuw. "Ze kwamen sterker terug. Meer mensen. Meer voertuigen. Geweervuur achter hen. Ze wisten wat ze deden."

"Y" beschrijft de strenge beperkingen die opgelegd werden aan Israëlische soldaten die de corridor bewaakten. "We mochten niet ingrijpen, tenzij het levensbedreigend was. Zo maakte Hamas er misbruik van. Ze wisten dat we beperkingen hadden. Ze stuurden de menigte vooruit als een schild. En toen de boel ontplofte, draaiden de camera's al."

De morele complexiteit, zegt hij, is ondraaglijk. "We moesten kiezen tussen het beschermen van de missie en afgeslacht worden op een dak. En dan worden we oorlogsmisdadigers genoemd."

Wat hem het meest kwaad maakt, is hoe snel het verhaal werd herschreven. "Tegen het middaguur stonden er krantenkoppen dat we uitgehongerde burgers hadden doodgeschoten. Dat is niet wat er gebeurde. Het was geen rij voor voedsel. Het was een gewelddadige poging om de corridor te overrompelen."

Telegramkanalen publiceerden later de namen van de doden. "Allemaal volwassen mannen. Geen vrouwen. Geen kinderen."

De soldaten hielden hun posities meer dan dertig minuten vast. Op een gegeven moment verdedigde een kleine troepenmacht actief het dak. "Als ze doorgebroken waren, waren we overrompeld. Er was geen andere keus."

Gevraagd hoe hij zich voelde bij het zien van de internationale berichtgeving, aarzelde "Y" geen moment. "Mensen willen leugens geloven. Het helpt hun haat te rechtvaardigen. Maar het kwetst de Palestijnen alleen maar. Want elke keer dat deze propaganda geloofd wordt, wordt Hamas sterker."

"Y" is ervan overtuigd dat het hele evenement in scène gezet was. "Ze wilden een bloedbad. Iets om aan de media te verkopen. En dat kregen ze."

Op het voorstel om de distributiecontrole terug te geven aan het Agentschap van de Verenigde Naties voor Hulp en Werkgelegenheid voor Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA), is zijn antwoord net zo bot: "UNRWA is Hamas. Er is geen verschil tussen hen. Door hen de controle terug te geven, geef je die rechtstreeks aan de terroristen."

Volgens hem is er maar één manier om de huidige cyclus te doorbreken. "Staakt-het-vuren en terugkeer van de gijzelaars", zegt hij. Maar dat, benadrukt hij, "kan niet betekenen dat er een volledige terugtrekking plaatsvindt. Er moet een bufferzone zijn. We kunnen geen nieuwe 7 oktober toestaan ."

"Y" verwacht niet dat de krantenkoppen zullen veranderen. "De leugens zullen blijven bestaan. De wereld zal ons de schuld blijven geven. Maar wij zullen ons werk blijven doen, want iemand moet het doen."

Dan voegt hij er, zonder zijn stem te verheffen, aan toe: "Ze hadden geen honger. Ze kwamen voor de vrachtwagens."

Ondertussen gaf de Foreign Press Association een verklaring uit waarin bezorgdheid werd geuit over de humanitaire crisis. Er werden onder andere berichten gemeld over hongersnood in Gaza en Israël werd opgeroepen om de stroom van humanitaire hulp naar de Gazastrook toe te staan.