Israëls eigen Hezbollah: extreemrechts Joods kolonistengeweld vernietigt het zionisme van binnenuit, schrijft Ben-Dror Yemini

Auto in brand gestoken door extremisten in het Palestijnse dorp Turmus Ayya. Foto Reuters

Het was 1947, vóór de oprichting van de staat Israël, in de Jaffastraat in Jeruzalem. Een groep kinderen die van school kwamen, stuitte op twee Arabische straatverkopers en viel hen aan met "fysiek geweld en grove provocatie... een jonge en een oude, met name op brutaliteit." Rabbijn Zvi Yehuda HaCohen Kook, de geestelijke vader van het religieuze zionisme, was getuige van het incident. Hij was woedend en stuurde een brief naar de directeur van de school waar de kinderen naartoe gingen.

"Niet allemaal... Ik geloof dat sommigen er zelfs tegen protesteerden," schreef hij, en hij nam geen blad voor de mond. "Ik was ontdaan en beschaamd... Het feit dat dit incident zich heeft voorgedaan, dat mij pijn deed en mij beledigde, verplicht mij ertoe uw aandacht te vestigen op de noodzaak van bijzondere en verhoogde educatieve waakzaamheid om dergelijke mogelijkheden te voorkomen, zowel ter wille van de Joodse leer en ethiek zelf als vanwege het praktische, maatschappelijke en politieke belang van het behoud van vreedzame betrekkingen en goede nabuurschapsbanden."

Het was een boodschap met twee kanten, zowel moreel als politiek. En hoe zit het vandaag de dag? Hoe kan het dat de brief van Rabbi Kook vergeten is en zijn leerstellingen met de voeten getreden? Kwaadwillige intimidatie van Arabieren wordt immers steeds vaker de norm in bepaalde kringen.

Het klopt dat de meeste kolonisten zich tegen deze hooligans verzetten. Maar slechts twee dagen geleden was er een incident in het dorp Fallah, waar Palestijnen die met journalisten en linkse activisten waren aangekomen, slaags raakten met Joodse hooligans, waarbij fotografe Heidi Levine gewond raakte . Zij beweert dat Joden haar hebben geslagen . De zaak wordt onderzocht. En gisteren, op de heilige sabbat, werden Europese diplomaten die het christelijke dorp Taybeh bezochten, lastiggevallen.

Wat is er sindsdien veranderd? We bevinden ons midden in een periode van meedogenloos geweld en rellen. De regionale militaire commandant noemt deze aanvallen "Joods terrorisme". De stafchef van het Israëlische leger is woedend. Maar iemand in de huidige regering legt hen de handen vast. Het gebeurt steeds weer, en er wordt niets aan gedaan. Er worden misschien een handjevol arrestaties verricht, zo weinig dat een kind ze kan tellen. Dat moedigt de hooligans alleen maar aan om hun gewelddadige acties voort te zetten.

Geen enkel serieus mens gelooft dat de Palestijnse kant onschuldig is. Er is Palestijns terrorisme. Er zijn provocaties. En toch is het de moeite waard om een ​​breder perspectief te hanteren. Steeds weer horen we dat het slechts een bende hooligans is zonder enige connectie met de kolonisten. Het is waar dat de meeste kolonisten deze hooligans verachten. Maar ze vormen een integraal onderdeel van de nederzettingenbeweging.

Joodse extremisten vallen Europese diplomaten aan die de Palestijnse olijfoogst op de Westelijke Jordaanoever bezoeken. Foto: Amit Orfali, Roni Federman

Kijk bijvoorbeeld naar rabbijn Dov Lior, een van de leidende figuren van het religieuze zionisme, die onlangs een fatwa, oftewel een religieuze uitspraak, heeft uitgevaardigd waarin hij verklaart dat land dat in handen is van Palestijnen "gestolen eigendom in hun bezit is. Hieruit volgt dat zij het op geen enkele wijze hebben verworven en dat het eigendom blijft van het volk van Israël."

En als het Israël toebehoort, dan is alles geoorloofd. Deze geestelijke leider, die veel meer vertegenwoordigt dan een marginale minderheid, stelt verder: "Zelfs als we zouden zeggen dat ze recht hebben op een vergoeding voor het planten van de bomen, hebben ze al meer dan genoeg ontvangen door het fruit dat ze al die jaren tot nu toe hebben gegeten... Daarom is het oogsten van olijven in het Heilige Land volkomen geoorloofd."

Het is afschuwelijk om te lezen. Je zou denken dat ook Rabbijn Kook zich in zijn graf omdraait. Dit is geen Jodendom. Dit is geen zionisme. Dit is aanmoediging van terrorisme. We moeten onszelf niet voor de gek houden door te denken dat dit een marginaal fenomeen is. We hebben het over een aanzienlijke groep van honderden, misschien wel duizenden mensen. Velen van hen zijn bewapend. Ze hebben geen respect voor de staat of de soldaten van het Israëlische leger. Ze doen wat ze willen in de gebieden. Ze hebben politieke steun. Ze nemen niet alleen eigendommen in beslag die niet van hen zijn. Soms plegen ze ook moorden.

En zolang we hen blijven behandelen als een "marginale minderheid", zal er geen serieuze actie worden ondernomen om degenen die uit onze eigen gelederen zijn opgestaan ​​om ons te vernietigen, tegen te houden.

Het is de moeite waard om naar buurlanden te kijken. Wanneer een fanatieke groepering opduikt met de steun van 'spirituele leiders', zichzelf bewapent en minachting toont voor de staat en het leger, is de uitkomst een uitgemaakte zaak: verwoesting en vernietiging. Hoe kan het, vragen we ons af, dat het Libanese leger Hezbollah niet onder controle kan krijgen? Een uitstekende vraag. Maar we zouden die vraag ook aan onszelf moeten stellen. Hoe kan het dat het sterkste leger in het Midden-Oosten niet in staat is om een ​​beweging die zich steeds meer ontwikkelt tot een binnenlandse Hezbollah onder controle te krijgen?

Het is moeilijk om de omvang van de morele schade te overschatten. En het is nog moeilijker om de omvang van de internationale schade te overschatten. De afgelopen dagen heb ik hoge functionarissen van de regering, fervente vrienden van Israël, horen waarschuwen voor sancties die steeds dichterbij komen. Maar voordat we namen noemen als Bernie Sanders, Ilhan Omar, Rashida Tlaib, Candace Owens, Tucker Carlson, Hasan Piker en Abdul El-Sayed – een gedeeltelijke lijst van Israël-haters in invloedrijke kringen – moeten we erkennen dat het veel grotere gevaar van binnenuit komt.

Nationalistische misdaden brengen sancties veel dichterbij dan alle Israëlhaters bij elkaar. En zelfs als er sprake was van een Palestijnse provocatie, moeten deze criminelen die de fotograaf zo bruut hebben mishandeld, bij hun ware naam genoemd worden: Israëlhaters. Ze weten al dat ze enorme schade aanrichten. Het kan ze gewoon niet schelen. Ze brengen precies dezelfde ideologie in de praktijk – racistisch, fascistisch en kolonialistisch – die Israëls vijanden aan Israël toeschrijven.

De rabbijnen van Tzohar hebben de fatwa van Dov Lior al veroordeeld. Zij vertegenwoordigen het jodendom, het zionisme en het volk van Israël veel beter. Maar ze verschenen niet in de nieuwsuitzendingen van de belangrijkste televisienetwerken ter wereld. De haters van Israël, mensen uit onze eigen gelederen, domineerden de krantenkoppen en de televisieschermen.

Dit zijn kankercellen. We kunnen niet langer wachten. Want als we ze niet uit ons midden verwijderen, zullen ze de zionistische onderneming vernietigen.