Jewish Chronicle: Een leraar in Londen vertelt een Joodse jongen dat Joden de schuld droegen voor de aanslagen van 7 oktober


Hamas-terroristen op 7 oktober. Foto AP
Een negenjarige Joodse leerling van een openbare basisschool in Noord-Londen zegt dat zijn leraar hem vertelde dat Joden de schuld droegen voor het bloedbad van 7 oktober, zo onthult de Jewish Chronicle.
De geschokte familie reageerde door te vragen om een training tegen antisemitisme, maar beweerde dat hen werd verteld dat personeel "niet gedwongen kan worden om politiek actief te worden".
De vader, die anoniem wenst te blijven, zegt dat hij zich na het incident eerder dit jaar "gedwongen" voelde om zijn zoon van school te halen. Zijn zoon zit nu op een Joodse school.
Joodse leiders hebben gezegd dat de zaak het belang onderstreept van het implementeren van de aanbevelingen van de overheid uit het aanstaande rapport van Sir David Bell over antisemitisme in het onderwijs.
De jongen had op achtjarige leeftijd al te maken gehad met antisemitisme op school, nadat een leerling "Fuck Israël" naar hem had geroepen en anderen "Bevrijd Palestina" hadden gescandeerd.
Een jaar later vertelde de vader de jongen over de aanval van Hamas op festivalgangers in Nova.
De volgende dag vertelde het kind zijn leraar over het gesprek.
Volgens haar zoon antwoordde ze: "Eigenlijk is het precies andersom."
De vader vertelde de JC : "Hij begreep dat ze zei dat de Joden de Palestijnen hadden aangevallen, maar dat ze de misdaden van Hamas op die dag ontkende – ze zei dat het verdiend was omdat ze 'vrijheidsstrijders' waren."
Hij regelde onmiddellijk een gesprek met de adjunct-directeur, die aantekeningen maakte en zei dat de kwestie met de betreffende docent zou worden besproken.

Monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het bloedbad op het Nova-muziekfestival. Foto AP
De vader zei dat hij nog steeds niets van de school heeft gehoord, ondanks dat hij het kantoor heeft gebeld voor een update en een vervolg-e-mail heeft gestuurd.
In een e-mail die de JC heeft ingezien , werd ingegaan op de zorgen die een week eerder waren geuit. Er werd gevraagd om een update over het onderzoek van de school naar de kwestie en de daaruit voortvloeiende acties vóór het einde van het schooljaar.
De vader vroeg ook of de school overwoog om trainingen aan te bieden aan het personeel, zodat zij antisemitisme beter zouden begrijpen en er op een gepaste manier mee om zouden kunnen gaan binnen de schoolgemeenschap.
De vader stelde de adjunct-directeur voor dat de lerares van zijn zoon de Nova-tentoonstelling in Londen zou bezoeken, zodat ze kon begrijpen wat er op 7 oktober was gebeurd.
Hij herinnerde zich dat de leraar zei: "'We kunnen het personeel niet dwingen tot politiek.' Ik antwoordde: 'Dit is geen politiek. Dit is een gebeurtenis die nu in de geschiedenisboeken staat. Onschuldige mensen zijn vermoord.'"
Als laatste redmiddel bracht hij het onderwerp op de laatste schooldag ter sprake bij de schoolleider, maar die zei dat ze er "niets mee te maken hadden" en dat de adjunct-schoolleider contact met hem zou opnemen.
De vader zei: "Als ouder was ik er kapot van. We voelden ons gedwongen onze zoon van school te halen en waren ten einde raad."
Vorig jaar, toen zijn zoon acht jaar oud was, kreeg hij ook al te maken met haat van klasgenoten toen hij op school de Israëlische zanger prees tijdens het Eurovisie Songfestival .
"Meteen schreeuwde een van zijn vrienden 'fuck Israël' in zijn gezicht. En toen begonnen twee andere vrienden 'Bevrijd Palestina' te scanderen."
Het gezin zocht een Joodse school en kreeg op tijd voor het nieuwe schooljaar een plek voor de jongen. Enkele weken na de start van het schooljaar begint hij het al goed te doen.
De vader zei: "Terug naar school gaan is niet makkelijk geweest, want vorig jaar heeft hem emotioneel diep beschadigd. Hij is er nog niet helemaal bovenop, maar de nieuwe school geeft hem wat hij nodig heeft om weer vertrouwen in anderen en in zichzelf te krijgen."
"Elke dag bij het ophalen zien we hem met een lach op zijn gezicht, spraakzaam en vol energie na een drukke dag. Het lijkt erop dat hij zijn zelfvertrouwen, dat hij volledig kwijt was, weer aan het opbouwen is."
Hij voegde eraan toe: "Ik zou hem nooit meer naar een niet-Joodse school kunnen sturen. Dat is voorbij. Ik heb al mijn vertrouwen verloren."
De in Frankrijk geboren vader herinnerde zich dat zijn grootvader in 1940 zijn moeder van school had gehaald vanwege antisemitisme onder het Vichy-regime.
Hij zei: "Ik kan dit gevoel niet van me afschudden: ik sta hier nu met mijn negenjarige zoon – ik moet hem in 2026 van zijn school in Engeland halen vanwege antisemitisme. De situatie is zo verslechterd dat we zelfs op de basisschool met antisemitisme te maken krijgen."
Een woordvoerder van JLC zei dat dergelijke incidenten de dringende noodzaak benadrukken voor Sir David Bell – die vorig jaar door het ministerie van Onderwijs de opdracht kreeg om antisemitisme op scholen en universiteiten te onderzoeken – om zijn bevindingen te publiceren.
Een woordvoerder van CST zei: "Scholen zouden plekken moeten zijn waar kinderen kunnen leren, zich ontwikkelen en zich veilig voelen, vrij van pesten, intimidatie of politieke bedreigingen. Het is zeer zorgwekkend dat sommige Joodse leerlingen vijandigheid ondervinden vanwege hun identiteit of religie."
“Het is de taak van leerkrachten om kinderen te onderwijzen, niet om extremistische ideeën in de klas te introduceren.” We roepen alle families die antisemitisch gedrag op school ervaren op om dit te melden bij de school, de politie en CST.”





Opmerkingen