N12News: De leden van de Oktoberraad zetten hun strijd voort en kondigden een demonstratie aan om een ​​onafhankelijke staatscommissie van onderzoek in te stellen

Michel Illoz. Foto N12News

De families van de "Oktoberraad" kwamen vanochtend (dinsdag) bijeen voor een persconferentie te midden van de voortdurende discussies in de Grondwetcommissie over de politieke onderzoekscommissie die de regering instelt om de gebeurtenissen van 7 oktober te onderzoeken, meldt N12News.

De families kondigden de "volgende stap" aan in de strijd voor de oprichting van een staatsonderzoekscommissie: een grote demonstratie op het Habimaplein op zaterdagavond. Ze deden een oproep aan rechtse kiezers in het algemeen en religieus-zionistische kiezers in het bijzonder, aan wie "de illusie van een volledige overwinning was beloofd", om zich bij hen aan te sluiten tijdens het protest.

"Een staatsonderzoekscommissie is nergens te bekennen, de grensovergang bij Rafah is open, de families van de ontvoerden worden aangevallen, Hamas beheerst Gaza en er is geen les geleerd," aldus de families van de Oktoberraad. "Geconfronteerd met wat lijkt op de 'totale schande' van de regering, houden we een speciale persconferentie waarin we de volgende stap zullen aankondigen, die deze week zal plaatsvinden."

De families voegden eraan toe dat ze de vergadering van de Commissie Grondwet, Recht en Justitie, waar het voorstel tot oprichting van een politieke commissie werd besproken, zullen blijven boycotten.

Onder de sprekers in de verklaring van vandaag waren: Michel Illoz (vader van de overleden Guy, die werd ontvoerd en naar Israël werd teruggebracht), Yuval Zauschnitzer (echtgenoot van majoor Roy Chappell, die sneuvelde in de slag om Nir Yitzhak op 7 oktober), Rafi Ben-Shitrit (vader van sergeant Elroy, die sneuvelde in de slag om de buitenpost Nahal Oz) en Eyal Eshel (vader van sergeant Roni, die sneuvelde in de slag om de buitenpost Nahal Oz).

Rafi Ben-Shitrit, de vader van de overleden Elroy, zei tijdens de persconferentie: "Het is voor ons allemaal duidelijk hoe noodlottig de genomen beslissingen zijn. De absolute overwinning blijft een verzwakte overwinning. Van de absolute overwinning is alleen de hoed overgebleven.

De vragen mogen niet onbeantwoord blijven. Een staatscommissie van onderzoek is geen bedreiging voor de staat, maar juist haar laatste verdediging. Ze versterkt ons en stelt ons in staat om terug te keren naar één volk met één waarheid. Dit is geen strijd tussen rechts en links, maar een strijd tussen waarheid en doofpot. Kom aanstaande zaterdagavond met ons mee naar het Habimaplein in Tel Aviv om op te komen voor de fundamentele eis tot de instelling van een onderzoekscommissie. Een staat die zijn gevallenen respecteert, is niet bang voor de waarheid."

Michel Illoz liet het laatste gesprek van zijn overleden zoon Guy horen: "Mijn zoon Guy werd levend ontvoerd van de Nova-partij en in gevangenschap vermoord. Niemand in het land kan me tot op de dag van vandaag vertellen waarom. Ik sta hier vandaag als een gebroken man.

Ik voel me leeg, als een vader die hier nooit meer overheen zal komen. Twee jaar lang heb ik als een ellendig koor gehoord: 'We hebben alles gedaan wat we konden, jullie familie heeft alleen maar ingegrepen bij de demonstraties, het was onmogelijk om anders te handelen.' Dit is geen leugen, dit is een gewelddadige en schandelijke leugen. Dit is een leugen die me voor de tweede keer vermoordt."

"Alles had anders kunnen lopen. Mijn zoon had levend terug kunnen komen als iemand de verantwoordelijkheid had genomen en bereid was geweest de prijs te betalen. Na meer dan twee jaar gevangenschap word ik gevraagd mijn zoon te identificeren. Weet u wat twee jaar onder de grond met een lichaam doet? Ik herkende hem niet aan zijn lichaam, aan zijn spieren, maar alleen aan zijn tanden. Dit is niet iets wat hersteld kan worden, niet door behandeling en niet door de tijd.

Ik zal nooit kunnen herstellen als ik niet weet dat de staat Israël werkelijk en oprecht streeft naar het onderzoek naar de waarheid, niet door een doofpotcommissie, niet door een politieke commissie die van tevoren weet wat wel en niet onderzocht mag worden. Er is maar één waarheid. Iedereen die dit verhaal en deze vleierij verkoopt, moet één ding weten: wij zijn niet dom. Wilt u ons blijven laten zitten? Wilt u blijven weigeren de verantwoordelijkheid te nemen?"

Yuval Zauschnitzer, de weduwe van de overleden Roy Chappell, zei: "Ik ben 29 jaar oud en een weduwe van een IDF-soldaat.

Yuval Zauschnitzer, voormalig partner van wijlen Roy Chappell. Foto N12News

Ik sta hier allereerst om de liefde van mijn leven te eren, Roy Chappell, commandant van de Nahal Raven-compagnie, die 25 jaar oud was toen hij stierf. Roy wilde geen sergeant worden. Hij wilde niet de ster van een toespraak zijn. Zijn dromen waren heel anders. Hij was een mens. Hij was een commandant die jonge soldaten, net als hijzelf, aanvoerde en tot het laatste moment de volledige verantwoordelijkheid op zich nam.

Op de ochtend van 7 oktober ging Roy eropuit om dit land te verdedigen. Niet voor een idee. Niet voor een slogan. Voor de mensen. Voor de burgers. Voor ons allemaal. En hij viel. En sindsdien is de staat Israël verdergegaan alsof het mogelijk was. Alsof het voorbij was. Alsof het vanzelfsprekend was, maar dat was het niet. Ik leef sindsdien in een zwart gat van vragen."

'Hoe kan het dat een jonge commandant er bijna helemaal alleen voor staat?' vervolgde Zauschnitzer. 'Hoe kan het dat hij geen rugdekking heeft? Hoe kan het dat hele systemen instorten en niemand de prijs betaalt? Hoe kan het dat een land zijn beste mensen de dood in stuurt en vervolgens bang is om te weten waarom? Wie zichzelf onderzoekt, zoekt niet naar de waarheid. Hij zoekt een alibi.

En de waarheid is een gevaarlijke zaak. De waarheid vereist moed, verantwoordelijkheid nemen, en is waarschijnlijk angstaanjagender dan welke externe vijand dan ook. Iedereen die denkt dat je de zaak kunt verdoezelen, belasteren, uitstellen en hier in veiligheid kunt blijven leven, heeft het mis. En iedereen die denkt dat de volgende ramp niet ook voor zijn deur zal staan, heeft het heel erg mis. Een land dat de grootste mislukking in zijn geschiedenis niet onderzoekt, een land dat bang is om te weten waarom zijn zonen en dochters de dood in werden gestuurd, is een land dat de weg bereidt voor de volgende ramp.'

Reut Recht Edri, de moeder van de overleden Ido, die werd vermoord tijdens het Nova-feest, richtte zich tot de burgers: "Mijn broeders en zusters. Ik wil jullie een simpele vraag stellen. Wat hebben jullie opgegeven? Zijn jullie niet bang als alles om jullie heen instort? Is dit werkelijk hoe jullie dachten en wilden dat ons land eruit zou zien na de grootste ramp in zijn geschiedenis? Sinds wanneer zijn wij een volk dat opgeeft? Zijn jullie er werkelijk klaar voor om op te geven?"

"Mijn Ido werd vermoord op het Nova-feest. Ik heb de hoogste prijs betaald die een moeder kan betalen. Er is geen hogere prijs. Vooral omdat ik die prijs betaal en zal blijven betalen, elke dag, minuut na minuut. En ik sta hier vandaag om jullie één ding duidelijk te maken: ik geef niet op. Ik geef niet op. En ik laat me niet blind maken. Hoe lang zullen jullie nog zwijgen? Hoe lang zullen jullie je nog laten bedriegen? Hoe lang zullen jullie nog wachten tot ze hun loze beloftes van volledige overwinning, wederopstanding en veiligheid nakomen?

Ik richt me in het bijzonder tot de mensen van rechts, uit oprecht respect en een gedeeld lot: Hoe lang zullen jullie je nog door deze regering blind laten maken? Zien jullie het echt niet!? Ze vertelden jullie dat Qatarees geld stilte koopt. En jullie geloofden het en zwegen. Maar ze hebben jullie blind gemaakt. Ze vertelden jullie dat de grensovergang bij Rafah niet open zou gaan. En jullie geloofden het en zwegen. Maar ze hebben jullie blind gemaakt. Ze vertelden jullie dat Turkije en Qatar buiten spel staan, dat Hamas Gaza niet zal regeren, ze hebben jullie blind gemaakt. Als wij "Als we nu geen onderzoek starten, wanneer dan wel? En als we niet samen de waarheid eisen, wie dan wel? Zal hij het doen?"

Zoals gezegd bespreekt de Grondwetcommissie, parallel aan de persconferentie van de Raad in oktober, de voorbereiding voor de eerste lezing van het wetsvoorstel voor een politiek onderzoeksteam naar de gebeurtenissen van 7 oktober, een voorstel van Knessetlid Ariel Kellner. Het wetsvoorstel stelt voor een onderzoekscommissie in te stellen die het bloedbad moet onderzoeken. Deze commissie moet een rapport uitbrengen aan de regering en dit openbaar maken. De onderwerpen van het onderzoek worden door de regering bepaald en zij is bevoegd om deze op verzoek van de commissie uit te breiden of te beperken.

De commissie zal zes of zeven leden benoemen en "zal worden opgericht in overleg tussen de coalitie en de oppositie, met goedkeuring van de Knesset door een meerderheid van 80 leden." Volgens het voorstel "zal, bij gebrek aan overeenstemming, een gelijke samenstelling worden bepaald door afzonderlijke benoemingen door de coalitie en de oppositie, met een mechanisme voor de gezamenlijke benoeming van een of twee voorzitters. Indien geen leden van de commissie zijn benoemd door de coalitie of de oppositie, zal de voorzitter van de Knesset de ontbrekende commissieleden benoemen."