N12News: Israëlische Michal Bendel uit Nederland onderweg naar Israël om te stemmen "Er waren andere plannen voor mijn lot"

Michal Bendel. Foto N12News

Op de ochtend van 27 oktober arriveert Michal Bendel in Beersheba vanuit een plek die, zelfs na acht jaar in Nederland, nog steeds moeilijk uit te spreken is, geeft ze toe. "Beek-in-Waterland," zegt ze langzaam en legt uit. "Vrij vertaald betekent het 'broek op het water', ja ja, vraag me niet waarom. Alles hier is op het water, er zijn hier veel kanalen, een heel, heel, heel magische plek."

Bendel woont al vier jaar in het pittoreske dorpje, op zo'n vijftien minuten van Amsterdam. Daarvoor woonde ze in Amsterdam, waar ze acht jaar geleden vanuit Israël naartoe verhuisde, midden in een scheiding en met twee kinderen. "Ik wilde naar Nederland verhuizen, ik vond het er echt leuk. Ik kwam hier minstens één keer per jaar op bezoek, ik heb hier al jaren familie wonen, en ik heb me altijd een beetje thuis gevoeld in Amsterdam, zeg maar. Ik had ook het gevoel dat het een bijzondere plek was en dat ik hier mijn geluk moest beproeven."

Maar haar nieuwe leven nam een ​​onverwachte wending toen Oscar, een Letse burger die al twintig jaar in Nederland woonde, in haar leven kwam. "We ontmoetten elkaar hier, drie maanden nadat ik was geland. Ik dacht dat ik hierheen kwam om van mijn vrijgezellenbestaan ​​te genieten, maar nee, nee, nee, het lot had andere plannen." De twee trouwden, stichtten een gezin en verhuisden later naar het dorp, op zoek naar een groter huis en een landelijke omgeving. Bendel werkte toen in de inkoop van technologie bij de Nederlandse omroep RTL en eind september 2023 rondde ze een project af om het nieuwssysteem van haar televisiezender te upgraden.

Een paar dagen later, op 7 oktober, veranderde er volgens haar iets in haar houding ten opzichte van Nederland en haar omgeving. "Al mijn buren waren vreemden, goede vrienden. We hadden een gaaf dakterras, vol feestjes, we organiseerden er kiddush, sjabbatmaaltijden, feestdagen. En toen namen onze buren, onze vrienden, niemand meer contact met ons op. Degenen die wel contact opnamen, wachtten tot maandag, want in het weekend doen ze er natuurlijk niets aan, en schreven: 'We hopen dat jij en je familie veilig zijn.' Dat was het, zoiets."

Bendel vertelt dat ze kort daarvoor diep onder de indruk was geraakt van de houding van de dorpelingen ten opzichte van vluchtelingen uit Oekraïne. Een delegatie van inwoners van het landelijke dorp, zo vertelt ze, reisde naar de Moldavische grens en haalde tientallen gezinnen op, die in gastenhuizen werden ondergebracht. Zij en haar man, die Russisch spreken, sloten zich aan bij de vrijwilligers. Na 7 oktober probeerde ze dezelfde lokale Facebookgroep te gebruiken om Israëliërs te helpen die vastzaten in Nederland en een plek nodig hadden om te verblijven. Deze keer werden haar verzoeken niet beantwoord. "Ik kreeg geen enkele reactie, niets. Het bericht bleef stil. Ik herinner me dat toen een zeer oude Joodse buurvrouw naar me toe kwam en we samen huilden, we waren er helemaal kapot van."

Het dorp Broek in Waterland, Nederland, van waaruit Michal komt stemmen. Foto AP

"De droom is hier aan diggelen geslagen, volledig verbroken."

Op haar werk, zo vertelt ze, begonnen zich gebeurtenissen voor te doen die ze moeilijk kon verwerken – zoals een collega die haar aanviel vanwege de acties van Israël. Later, zegt ze, benaderden familieleden van Noa Argamani haar voor hulp. "De zus van Yaakov, zij zijn onze buren in Be'er Sheva, goede vrienden van de familie – en ze benaderden me toen ze in Nederland werden geïnterviewd.

Ze wisten dat ik hier bij de televisie werkte en ik probeerde de nieuwsmedia, aan wie ik net succesvolle contracten had afgesloten met veel besparingen, contracten waarvoor ik veel bedankmails had ontvangen, door te verwijzen, maar ze reageerden niet, ze negeerden me gewoon. Niets, zelfs geen woord." Deze ervaringen, samen met andere gebeurtenissen die ze als antisemitisch beschrijft, leidden er uiteindelijk toe dat ze het bedrijf verliet.

"Helemaal gebroken, tot in het diepst van mijn ziel," zegt ze als ik vraag of haar Nederlandse droom aan diggelen is geslagen. "Ik wist dat ik op een gegeven moment zou terugkeren, maar ik voelde me ook op mijn gemak in Nederland. Ik ben niet getrouwd met een Israëliër, Nederland is prachtig, leuk, comfortabel hier, alles is hier prima, alles is goed en mooi. Het leek wel een sprookje, ik was echt verliefd op Nederland. En het is nu helemaal, helemaal, helemaal kapotgeslagen, van alle kanten.

Ze heeft RTL al lang geleden verlaten. Sinds 7 oktober wijdt Bendel een aanzienlijk deel van haar tijd aan activiteiten voor Israël en de Joodse gemeenschap in Nederland. Zo was ze onder andere een van de initiators van de ballon- en schoenenactie op de Dam in Amsterdam voor de gijzelaars, en is ze ook betrokken bij activiteiten van lokale Israëlische organisaties. Tegenwoordig werkt ze nog steeds in de inkoop, maar ze zegt dat de omgang met Israël een centrale rol in haar leven is gaan spelen.

"Ik geloof echt dat deze verkiezingen van cruciaal belang zijn," verklaart ze. En voor haar betreft dit cruciale belang niet alleen de verkiezingsuitslag, maar ook de beslissing of ze met haar gezin terug naar Israël moet. Haar oudste dochter dient in het Israëlische leger en haar ouders wonen in Beersheba. Haar man en hun jonge zoon wonen in Nederland. "Ik ga niet alleen. Als ik alleen zou gaan, zou ik eerlijk gezegd teruggaan, ongeacht de verkiezingsuitslag. Want ik denk echt dat het in Israël, met alles wat daar gebeurt, fysiek veiliger voor me is. Als er hier iets gebeurt, vertrouw ik Hans en Niels op hun fietsen niet om me te beschermen, met alle respect, ondanks wat er op 7 oktober is gebeurd en misschien juist daardoor."

Naast het gevoel van veiligheid dat ze in Israël zoekt, is Bendel ook bang voor de politieke en sociale realiteit die ze achterliet. "Ik ga mijn gezin, mijn man en mijn jonge kind niet meenemen naar een plek die gevaarlijk is, zonder politieke horizon, zonder mensen die verantwoordelijkheid durven te nemen, een plek die niet herinnert wat er is gebeurd en waar niet voor gevochten wordt, waar mensen de waarheid niet willen achterhalen en geen onderzoekscommissie willen instellen. Moreel gezien wil ik niet terugkeren naar zo'n plek, want dat is ook een van de redenen waarom ik ervoor heb gekozen Israël op dit moment te verlaten."

En wat vindt Oscar ervan? "Hij is er absoluut voorstander van. Hij is net terug van drie weken in Israël, we zijn er minstens twee of drie keer per jaar. Hij is nog meer geraakt door wat er in Nederland en in Europa in het algemeen gebeurt dan ik. En hij bewondert Israël natuurlijk, anders zou ik niet bij hem zijn. Hij is erg zionistisch, houdt erg veel van het land, wil er graag een bijdrage aan leveren, wil er graag heen."