N12News: Oorlog leert Riyad denken zoals Teheran

Bin Salman, die het strijdmodel van zijn gezworen vijand overneemt. Foto N12News

De oorlog met Iran heeft Saoedi-Arabië een reeks militaire en strategische lessen geleerd, maar een van de belangrijkste is het besef dat zelfs in een tijdperk van stealth-gevechtsvliegtuigen, geavanceerde verdedigingssystemen en kunstmatige intelligentie, eenvoudige, goedkope en massaal geproduceerde wapens een belangrijk voordeel op het slagveld kunnen opleveren, meldt N12News.

Het besluit van Riyad om de SKYWASP UAV te ontwikkelen en lokaal te produceren, die grotendeels gebaseerd is op de Iraanse Shahad 136, is niet zomaar een industrieel of militair project. Het is een bewijs dat Saoedi-Arabië een van de belangrijkste lessen van de oorlog ter harte neemt: het Iraanse model werkt.

Saoedi-Arabië heeft decennialang zijn militaire macht opgebouwd rond de aanschaf van 's werelds meest geavanceerde wapensystemen. Het heeft enorme bedragen geïnvesteerd in Amerikaanse straaljagers, luchtverdedigingssystemen zoals de Patriot en THAAD, en andere geavanceerde wapens. Iran daarentegen, dat te kampen heeft gehad met sancties en internationale isolatie, heeft een totaal andere strategie ontwikkeld.

In plaats van te concurreren met het Westen en de Golfstaten op kwaliteit en technologie, heeft het zich gericht op kwantiteit, beschikbaarheid en lage kosten. Zo is in de loop der jaren een enorm arsenaal aan raketten en drones opgebouwd, ontworpen om Iran in staat te stellen zijn rivalen uit te putten en hen hoge kosten op te leggen, zelfs zonder luchtoverwicht.

De recente oorlog heeft de voordelen van deze aanpak duidelijk aangetoond. Zelfs toen een groot deel van de Iraanse drones werd onderschept, slaagden ze erin een belangrijk strategisch doel te bereiken: de verdedigingssystemen te belasten, het gebruik van dure onderscheppingsvliegtuigen af ​​te dwingen en een nieuw element toe te voegen aan de kosten-batenafweging van de tegenpartij.

Terwijl de productiekosten van een zelfmoorddrone in de tienduizenden dollars lopen, kunnen de kosten voor het onderscheppen ervan oplopen tot honderdduizenden of zelfs miljoenen dollars. Met andere woorden, zelfs een neergehaalde drone kan zijn doel dienen.

Riyad lijkt tot de conclusie te zijn gekomen dat een dergelijk model niet alleen met defensie kan worden bestreden. Daarom streeft het ernaar, in plaats van zich tevreden te stellen met het verbeteren van de onderscheppingscapaciteiten, delen van het Iraanse concept over te nemen. Het SKYWASP-project duidt op een verschuiving van een denkwijze die jarenlang gericht was op defensie en het vertrouwen op dure westerse systemen, naar een concept dat ook goedkope, langeafstands- en massaal produceerbare aanvalscapaciteiten omvat.

In die zin leert Saoedi-Arabië niet alleen van Iran, maar imiteert het het ook. Net zoals Teheran in de loop der jaren het vermogen heeft opgebouwd om infrastructuur, bases en strategische faciliteiten in het hele Midden-Oosten te bedreigen, probeert Riyad ook een eigen, symmetrische capaciteit te ontwikkelen. Het gerapporteerde bereik van de nieuwe drone, ongeveer 1500 kilometer, is geen toeval. Het stelt de drone in staat strategische doelen diep in Iran te bereiken en geeft het koninkrijk een extra afschrikkingsmiddel, naast zijn luchtmacht en raketsystemen.

Schade aan de Saoedische raffinaderij door een Iraanse drone tijdens de oorlog. Foto N12News

Deze stap duidt ook op een diepere verschuiving in het Saoedische veiligheidsdenken. Jarenlang vertrouwde het koninkrijk op de Verenigde Staten voor de benodigde veiligheidsbescherming. Recente ontwikkelingen in de regio, samen met de wens om Visie 2030 te bevorderen en lokale defensie-industrieën op te zetten, dwingen Riyad echter tot het ontwikkelen van onafhankelijke capaciteiten. De nieuwe drone is niet zomaar een wapen; het maakt deel uit van een bredere inspanning om een ​​binnenlandse militair-industriële basis op te bouwen en de afhankelijkheid van import te verminderen.

Dit heeft ook regionale betekenis. Waar Iran tot nu toe vooral bekend stond om het wijdverbreide gebruik van zelfmoorddrones en drones die in de lucht zweven, beginnen de Golfstaten nu dezelfde wapens in te zetten. Het resultaat zou een nieuwe wapenwedloop kunnen zijn, waarin niet alleen ballistische raketten en geavanceerde verdedigingssystemen de machtsverhoudingen bepalen, maar ook het vermogen om op termijn duizenden goedkope drones te produceren en te gebruiken.

Uiteindelijk is de grootste strategische prestatie van Iran in de oorlog misschien niet het aantal rake klappen of de aangevallen doelen. De werkelijke prestatie is dat het zijn tegenstanders ervan heeft overtuigd dat zijn oorlogsvoering relevant en zelfs effectief is. Wanneer Saoedi-Arabië – een van de nauwste bondgenoten van de Verenigde Staten en een van 's werelds grootste afnemers van westerse wapens – besluit een eigen versie van de Shahad te ontwikkelen, is dat een stille maar belangrijke erkenning van de waarde van het Iraanse model.

Dit is wellicht de eerste en belangrijkste les van de oorlog voor Riyad: om met Iran af te rekenen, is het niet genoeg om jezelf uit te rusten met geavanceerdere wapens. Soms moet je van de vijand leren, een aantal van zijn methoden overnemen en soortgelijke capaciteiten ontwikkelen. In het Midden-Oosten van 2026 lijkt de manier om met de Shahad af te rekenen, in ieder geval gedeeltelijk, te bestaan ​​uit het creëren van je eigen "Saoedische Shahad".