Zus spreekt lofrede uit over gesneuvelde IDF-soldaat sergeant Yuval Shai Svilem: 'Ik laat me niet door de terroristen breken'

Sergeant Yuval Shai Svilem. Foto IDF

Honderden familieleden, vrienden en anderen kwamen zondag naar de militaire begraafplaats Hod Hasharon om de 20-jarige sergeant Yuval Shai Svilem de laatste eer te bewijzen. Hij sneuvelde tijdens de schietpartij bij Judea Junction, vlakbij Hebron, meldt Israel National News.

Tijdens de begrafenis sprak Yuvals zus, Shira, over haar besluit om de terroristen niet toe te staan ​​haar geest te breken. "Je zult altijd in mijn hart gegrift staan. Ik zal de terroristen niet het genoegen gunnen om mijn geest te breken," verklaarde ze.

Ze beschreef de hechte band met haar broer en de gedeelde herinneringen aan hem: "Alleen jij en ik weten hoe we over elkaar dachten. Alleen wij kennen onze kleine gebaren. Een taal van geheimen tussen ons, een taal van daden. We wisten ook hoe we elkaar moesten beschermen, om elkaar moesten lachen en naar elkaar moesten luisteren."

Ze beloofde hem niet te vergeten: "Maak je geen zorgen, natuurlijk, ik probeer alleen mezelf gerust te stellen. De terroristen van buitenaf zullen niet kunnen bezoedelen wat jij voor ons en voor anderen betekende."

Yuval was de oudste van de drie kinderen van Amnon en Sion, en de oudere broer van Shira en Itamar. Zijn familie en vrienden beschreven hem als een aangename, rustige en geliefde jongeman die altijd anderen wilde helpen.

De commandant van de "Eitan"-compagnie, kapitein Or, bracht hulde aan zijn soldaat die bij de aanval om het leven was gekomen: "Terroristen arriveerden daar en de troepen sloegen de aanval af. Yuval was een vooraanstaande en energieke soldaat. Hij vocht een gevecht tegen de terroristen, beantwoordde het vuur en voorkwam een ​​grote en belangrijke aanval. Hij sneuvelde in een heldhaftige strijd. Yuval was een man op wie je altijd kon rekenen.

Yuvals ouders, Amnon en Sion, namen met pijn in het hart afscheid van hem. De vader wilde iedereen bedanken die zijn zoon op zijn laatste reis had vergezeld en zei: "Onze zoon was pas 20 jaar oud. Hij had zoveel dromen, we dachten dat hij nog lang te leven had, we wilden hem een ​​leven zien opbouwen en nu zitten we met een gevoel van gemis en verdriet. Iets wat we niet verdienen.

Hij stierf tijdens de 'Leh Leh'-affaire en ging naar een hoge en goede plek. Iedereen zou graag zo'n plek bereiken, je hebt de top van de records bereikt. Maar ik vraag de staat, de veiligheidsdiensten: ons huis is ingestort, we leven niet meer, ze hebben onze zielen afgenomen. Yuval wilde zijn vriend redden, hij was gewond en had een wapen. We geven niet op en we willen weten hoe we in deze situatie terecht zijn gekomen."

De rouwende vader riep op tot de deportatie van de families van de terroristen: "We zullen dit niet vergeten en niet zwijgen. We hopen dat de regering en de rechterlijke macht hier rekening mee zullen houden. De terroristen hebben meerdere families kapotgemaakt en ons alles afgenomen. Net zoals ze onze families hebben verwoest, vraag ik de staat om hen vóór het einde van de week het land uit te zetten. Als de staat dit niet doet, zullen we het heft in eigen handen nemen. Het leger had voorbereid moeten zijn, en als de staat dat niet doet, zullen we het recht in eigen handen nemen - dit is mijn wens voor Yuval."

Foto: Yariv Katz

Yuvals neef, Ben, rouwde met pijn in zijn hart: "Ik had me voorgesteld dat ik alleen op je bruiloft over je zou praten, niet in deze situatie. Hij nam het voortouw en voorkwam dat burgers gewond raakten. Hij deed dingen die zijn kunnen te boven gingen en deed alles om het volk van Israël te beschermen. Voordat hij in dienst trad, vertelde hij me dat hij zo ver mogelijk wilde komen in het leger, omdat hij wist dat we niemand anders hadden om ons te beschermen. Je bent waarschijnlijk gekomen waar je wilde zijn, bij de diepzee-eenheid. Yuval Shai is de steunpilaar van de familie."

Burgemeester Amir Kochavi was de laatste spreker, nadat minister Itamar Ben-Gvir de begrafenis had bijgewoond en Yuval eer had bewezen. Kochavi zei: "Ik keek je in de ogen, de ogen van een goed mens. Sinds vrijdag hoor ik over je, over het lieve kind dat je was. Het kind dat van dichtbij en veraf voor zijn moeder en grootmoeder zorgde, dat de Havdalah met vader Amnon verrichtte en van jongs af aan contact onderhield met de verzorger. Je bent niet zomaar een kind, niet zomaar een soldaat, je bent een held die levens heeft gered. De afgelopen jaren hebben we te veel pijn gekend. Mogen we een einde kunnen maken aan de cyclus van verdriet en pijn."