Meer dan 100.000 vrijwilligers redden Israëlische boerderijen

Foto: Leket Israel

Nadat op 7 oktober 2023 de boerderijen van hun arbeiders waren beroofd, gaven duizenden gehoor aan de oproep om het agrarische hart van Israël draaiende te houden en meer dan 100.000 vrijwilligers zijn gemobiliseerd om de oogsten te redden en gezinnen in nood te voeden.Wat begon als een crisisrespons heeft een onbreekbare band gesmeed tussen het land, de boeren en degenen die weigeren de terreur te laten winnen, schrijft Ynet.

De broeikaswarmte was afgelopen zomer genadeloos, maar Sarah en haar moeder bleven doorwerken. Rij na rij moest worden geplukt, en ergens in Israël moesten gezinnen eten krijgen. Voor Sarah, een Amerikaanse die in 2020 aliyah maakte, was het buigen over de gewassen in de zinderende zon niet zomaar vrijwilligerswerk, het was een verbinding met het land dat ze nu haar thuis noemt.

"Ik vind het zo bijzonder om de kans te krijgen om het land in Israël te bewerken," reflecteert Sarah, haar handen nog vuil van de ochtendoogst. "Het is echt een zegen om de landbouwsector te mogen leren kennen en zelf het land te mogen bewerken."

Zij is een van de ruim 100.000 vrijwilligers die sinds 7 oktober 2023 via Leket Israel naar Israëlische boerderijen zijn gegaan om een ​​crisis aan te pakken die de agrarische ruggengraat van het land in één nacht dreigde te vernietigen.

De ochtend van 8 oktober 2023 bracht een verwoestende realiteit voor de Israëlische boeren.

Vijfentwintig Palestijnse arbeiders die jarenlang de velden van Yuval Shargian hadden verzorgd, konden simpelweg niet meer terugkeren naar het land. Dagen later evacueerde de Thaise regering haar burgers met noodvluchten. Bijna van de ene op de andere dag stonden de boerderijen die het land van voedsel voorzagen, leeg.

"Ik zei tegen mijn vrouw dat we de zaak moesten sluiten," herinnert Shargian, een boer uit Tzofit, zich. Zijn stem klonk nog steeds door de donkere novembermaand. "Ik had het gevoel dat ik het niet meer alleen aankon."

Foto: Leket Israel

Toen arriveerde een groep vrijwilligers uit Tel Aviv, oudere mensen, stadsbewoners die niet gewend waren aan landarbeid. Terwijl ze aan het werk waren, sprak een van hen Shargian aan met woorden die alles zouden veranderen: "Je bedrijf sluiten is geen optie; als jij sluit, winnen zij."

Dat kleine zinnetje hield hem op de been.

Van afval naar wonder

Leket Israel, de organisatie die dit vrijwilligersleger mobiliseert, vocht al vóór het begin van de oorlog tegen voedselonzekerheid. Opgericht in 2003 door de in Amerika geboren oleh Joseph Gitler, vanuit het simpele uitgangspunt dat in het land van melk en honing niemand honger zou moeten lijden, redt Leket overtollige producten van akkers en in pakhuizen en kookt het eten uit hotels, bedrijfskantines en legerbases van de IDF. Via non-profitorganisaties verdeelt het voedsel vervolgens onder mensen in nood.

"Vroeger moesten boeren fruit en groenten weggooien die ze niet op de markt konden verkopen", legt Gitler uit. "Er is hier zoveel voedsel, maar tegelijkertijd zijn er veel gezinnen die het moeilijk hebben. We moesten die twee met elkaar verbinden."

Na 7 oktober 2023 werd die missie existentieel. Zonder arbeiders verrotten de gewassen op de velden. Zonder oogsten stonden zowel het levensonderhoud van de boeren als de voedselzekerheid op het spel.

Vrijwilligers komen overal vandaan. Stephan reisde vanuit Duitsland met zijn vrouw, die diep geworteld is in het land. Religieuze en seculiere Israëliërs werken zij aan zij.

Foto Leket

"Aan het einde van de dag ben je moe maar voldaan en denk je: oké, we hebben vandaag iets goeds gedaan", zegt Stephan eenvoudig.

Voor de boeren gaat de impact verder dan de geoogste tonnen. Shargian vertelt openhartig: "Als Leket de vrijwilligers niet had ingeschakeld, was ik er bijna zeker van dat ik failliet zou zijn gegaan. Ik had mijn bedrijf moeten sluiten. Ze hebben me letterlijk gered."

Maar hij benadrukt dat het niet alleen om fysieke arbeid gaat: "Hun aanwezigheid geeft ons nieuwe energie en de impuls die we nodig hebben om door te gaan." Als hij ziet dat mensen, Joden en niet-Joden, uit Israël en daarbuiten, ervoor kiezen om hun dagen op zijn land door te brengen, geeft dat hem de kracht om door te gaan.

De dankbaarheid stroomt beide kanten op. Vrijwilligers horen de verhalen van boeren, leren wat ze hebben doorstaan ​​en begrijpen wat er op het spel staat. "Het was echt hartverwarmend", zegt Dina Michael Chaitowitz, een vrijwilliger uit de VS. "Het was echt hartverwarmend om met de boeren te praten, de impact die we maken te begrijpen en hun dankbaarheid te zien."

Een onwaarschijnlijke overwinning

De chaos die Hamas wilde creëren, smeedde in plaats daarvan sterkere banden. Op het land werken seculiere en religieuze mensen samen. Israëliërs en Joden uit de diaspora verenigen zich. Jonge olim en bezoekende families vinden een gemeenschappelijk doel in de grond. "Hamas probeerde ons te breken," merkt een vrijwilliger op, "en in plaats daarvan verenigden ze ons."

Shargian, die bijna zijn bedrijf moest sluiten, ziet de zaken nu anders. "De eerste twee jaar na 7 oktober zaten we in de noodtoestand. We werkten alleen om te overleven. En nu, dankzij Leket Israel en de vrijwilligers, kunnen we weer ademhalen."

De telefoontjes, e-mails en WhatsApp-berichten blijven Lekets kantoor overspoelen. Soms ontvangen ze zoveel vrijwilligersaanvragen dat ze nieuwe boeren moeten vinden om te ondersteunen. Deze geest van vrijwilligerswerk lijkt niet te verdwijnen.

Voor veel vrijwilligers is wat begon als een reactie op een crisis uitgegroeid tot iets diepers, een tastbare verbinding met het verhaal van Israël, geschreven in geoogste rijen en verpakte dozen vol producten waarmee gezinnen in nood worden gevoed.

"Ik denk dat veel mensen van buiten Israël op zoek zijn naar manieren om contact te leggen," reflecteert Chaitowitz, "en ik vind het heel bijzonder dat Leket deze kans biedt."

In een land dat voor ongekende uitdagingen staat, hebben deze vrijwilligers ontdekt dat betekenis vaak op onverwachte plekken groeit: soms in gloeiend hete kassen, soms op velden onder de meedogenloze zon, maar altijd in het besef dat hun werk ertoe doet.

Het land wordt nog steeds bewerkt. De boerderijen produceren nog steeds. En gezinnen in heel Israël worden nog steeds gevoed, omdat duizenden mensen ervoor kozen om te komen opdagen toen het er het meest toe deed.