N12News: Het laatste gesprek tussen Rotem en haar vader: "We spraken af ​​dat ik haar de volgende dag zou ophalen."

Sergeant Rotem Yanai en de vader van de overleden Rotem. Foto IDF

Sergeant Rotem Yanai, 20 jaar, is het twaalfde slachtoffer sinds het staakt-het-vuren in Libanon van kracht werd. Ze kwam gisteren (woensdag) om het leven door een directe droneaanval op de basis in het noorden waar ze diende. Yanai was onderofficier in het Rotem-bataljon van de Givati-brigade en laat familie en vrienden achter die haar omschrijven als een stralende jonge vrouw met een groot hart en veel liefde voor anderen. Haar begrafenis vindt vandaag om 15.00 uur plaats.

Haar vader, Tal Yanai, sprak met N12News over zijn bijzondere dochter, die actief was in de theateropleiding en de jeugdbeweging. "Rotem was een heel bijzonder meisje," zei de vader met pijn in zijn hart. "Een vrolijk, lachend, sociaal meisje, het kloppende hart van de groep. Omringd door vrienden, was ze de ster van de klas in de theateropleiding. Gewoon een prachtig meisje. Een hart van goud, gul, dat was wat haar kenmerkte. Altijd bereid om mensen te helpen, altijd voor iedereen die ze kon."

"Ze werd niet zomaar een TSA-medewerker," vertelde hij. "Ze wist dat ze in deze functie daadwerkelijk kon doen wat ze het liefst deed: helpen. En ze was zo blij toen ze de cursus had afgerond en werd toegewezen aan een gevechtsbataljon. Ze was zo blij dat ze daadwerkelijk een TSA-medewerker zou zijn die met strijders te maken had."

Op de basis hielp Rotem alle soldaten, inclusief alleenstaande soldaten en soldaten met financiële problemen. "Ze hielp gewoon iedereen. Alle strijders, alleenstaande soldaten en soldaten in nood," vertelde de vader. "Ze ging op huisbezoek, behandelde individuele problemen en zorgde er altijd voor dat alle formulieren werden goedgekeurd en alles werd ingediend wat nodig was. Alle soldaten waren dol op haar, iedereen wist dat ze bij haar terechtkonden. Als ze iets nodig hadden, gingen ze naar Rotem. Een groot hart, gul, altijd vrolijk, altijd blij."

De tante van Rotem, Meital, vertelde dat ze haar tijd besteedde aan de zorg voor de soldaten en het bereiden van eten voor hen, zelfs buiten werktijd. Haar vader zei dat hij elke dag met Rotem sprak en dat ze hem vertelde over de dagelijkse alarmen op de basis. "Ze vertelde ons dat er altijd een 'air hammer'-alarm was en dat ze dan naar de schuilkelders moest," beschreef zij. "Maar ze maakte zich er geen zorgen over, ze was niet bang voor de drones, ze dacht niet dat een drone haar zou raken. Hoewel er al meerdere keren drones op de basis waren neergestort en dit niet de eerste keer was, was dit wel de eerste keer dat er slachtoffers waren gevallen en helaas was dat Rotem."

Hij vertelde over de laatste keer dat hij zijn dochter zag: "De laatste keer dat ze thuis was, was precies twee weken geleden. Ze ging eens in de twee weken naar huis, dus afgelopen zondag, niet de laatste, maar die daarvoor, heb ik haar in de trein gezet en hebben we afscheid genomen. En we belden elkaar elke dag."

Sergeant Rotem Yanai. Foto IDF

Hun laatste gesprek vond gisteren om 11:30 uur plaats, voordat ze naar de uitreiking vertrok. "Ze vertelde me dat er een paar minuten geleden een drone was geweest en dat ze naar Migonit waren gevlogen, en dat alles in orde was," herinnerde Tal zich. "En dat was het, dat was mijn laatste gesprek. Ze maakte zich klaar om uit te gaan, omdat een van de meisjes een uitreiking had, dus Rotem zou daarheen gaan, en ik zou haar om 8 uur 's avonds ophalen in Netanya. In plaats van naar huis te gaan en terug te komen, kwam ze tevoorschijn in een kast."

In de schaduw van het staakt-het-vuren bekritiseerde de vader de veiligheidssituatie in het noorden: "Er is geen staakt-het-vuren in het noorden. Er is een staakt-het-vuren in het centrum, maar niet in het noorden. Het noorden ligt onder vuur en de soldaten zitten daar als eenden en dronekapers," verduidelijkte Tal. "De handen van de IDF zijn gebonden en ze kunnen niet handelen. Het sterkste leger in het Midden-Oosten probeert zich te verdedigen met visnetten, en er is een politieke elite die het leger niet toestaat om adequaat te handelen omdat ze bang zijn voor Trump."

"Het heeft geen zin om op Trump te wachten," benadrukte hij. "Trump draait zich om als een baksteen. De ene dag ja, de volgende dag nee, misschien... Wat zei de premier ook alweer? De belangrijkste taak van een premier in de staat Israël is weten hoe hij 'nee' moet zeggen tegen de Amerikaanse president. Dus het is tijd dat wij 'nee' zeggen tegen de Amerikaanse president - en waar nodig aanvallen in Libanon om de dronedreiging af te wenden, en ik hoop, ik hoop, dat Rotem het laatste slachtoffer wordt."

Rotems oudere broer raakte op 7 oktober gewond tijdens de gevechten bij de buitenpost Yiftach. "Ik ben een optimistisch persoon," concludeerde Tal. "Ik dacht dat drones net zoiets waren als muggenbeten, irritant en storend, maar dat je er wel mee verder kunt. Maar de realiteit bewees het tegendeel. Deze drone veroorzaakt slachtoffers, hij veroorzaakt doden. Rotem werd rechtstreeks door de drone geraakt.

Ik heb er niet aan gedacht om Rotem te zeggen dat hij niet naar de basis moest gaan. Rotems oudere broer raakte op 7 oktober gewond tijdens de gevechten bij de buitenpost Yiftach. Hij werd in zijn been geschoten toen hij zijn gewonde vriend probeerde te redden. Wij zijn een familie die daadwerkelijk een bijdrage levert aan het land. Wij dragen de last - en die last is zwaar."