Voormalig Australisch premier Scott Morrison zei dat Australië is af te glijden naar radicaal islamisme en sociale cohesie zoals in het Verenigd Koninkrijk
- Joop Soesan
- 2 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
Voormalig Australisch premier Scott Morrison zei dat Australië "een groot gevaar" loopt om dezelfde kant op te gaan als het Verenigd Koninkrijk wat betreft radicaal islamisme en sociale cohesie. Hij betoogde dat de toename van antisemitisme sinds het bloedbad van 7 oktober langdurige tekortkomingen aan het licht heeft gebracht die Australische leiders, instellingen en gemeenschappen liever niet onder ogen zagen.
"Daar ben ik het mee eens," zei Morrison woensdag tegen The Jerusalem Post toen hem werd gevraagd of Australië "één stap achter het Verenigd Koninkrijk" stond. Hij benadrukte meteen hoe groot de inzet was. "Ik denk dat er een groot risico bestaat dat dat waar is," zei hij, eraan toevoegend dat "er ook hoop is dat het niet waar is, als we het goed aanpakken."
Morrison sprak in de marge van de Generation Truth-conferentie over antisemitisme in Jeruzalem, nadat hij eerder in het programma van het evenement was verschenen. Hij beschreef Australië als een land dat "de deur wijd open liet staan" voor een antisemitische golf die na 7 oktober uitbrak en zich bleef ontwikkelen.
"In Australië hebben we sinds 7 oktober een verschrikkelijke explosie van antisemitisme gezien", zei hij. "We hebben een gat gelaten dat het antisemitisme kon opvullen, en dat heeft het zeker gedaan, en het is zelfs tot bloei gekomen."
Morrison wees op de snelheid waarmee anti-Israëlische protesten in Sydney uitbraken en beschreef dit als bewijs dat de vijandigheid niet voortkwam uit de militaire acties van Israël in Gaza.
"Dat ontmaskert de leugen van het idee dat de golf van protesten tegen Israël te maken had met vermeende acties van hun kant," zei hij. "Het ging vanaf het begin volledig om een gelegenheid om Israël aan te vallen."
Hij weerlegde ook de bewering die vaak op bijeenkomsten te horen is, namelijk dat antizionisme in de praktijk verschilt van antisemitisme. "Oh, we zijn gewoon antizionistisch, geen antisemieten," zei hij, waarmee hij het argument nabootste. "Oh, echt? Leg me het verschil eens uit."
"Dat ontmaskert de leugen van het idee dat de golf van protesten tegen Israël te maken had met vermeende acties van hun kant," zei hij. "Het ging vanaf het begin volledig om een gelegenheid om Israël aan te vallen."
Hij weerlegde ook de bewering die vaak op bijeenkomsten te horen is, namelijk dat antizionisme in de praktijk verschilt van antisemitisme. "Oh, we zijn gewoon antizionistisch, geen antisemieten," zei hij, waarmee hij het argument nabootste. "Oh, echt? Leg me het verschil eens uit.
Morrison zei dat tegen de tijd dat Australië het door hem als het breekpunt beschouwde, namelijk 14 december, bereikte, er al maandenlang waarschuwingssignalen zichtbaar waren.
"In de ruim twee jaar sinds 7 oktober hebben we gezien dat de doxing verschrikkelijk was", zei hij, verwijzend naar de intimidatie van Israëliërs en Joden. Hij noemde drukcampagnes tegen Israëlische en Joodse bedrijven, academici, journalisten en studenten, met name op universiteitscampussen.
"Dit alles speelde zich af," zei hij. "Ik had eerlijk gezegd gehoopt dat mensen zich bewust zouden worden van wat er zich voor hun ogen afspeelde. Maar helaas gebeurde dat niet, en het bleef maar voortduren."
Hij herleidde het probleem tot wat hij een tolerante cultuur binnen westerse instellingen noemde. "We hebben een zekere nonchalance ten aanzien van deze kwesties binnen onze instellingen toegestaan", zei hij. "Dat is binnengeslopen en dat moet worden teruggedraaid."
Morrison zei dat het fenomeen dwars door politieke kampen heen loopt. "Aan de linkerkant is het progressief", zei hij, en voegde eraan toe: "maar aan de rechterkant is het net zo verwerpelijk, toch? Het zijn gewoon de extremen."
Hij verwees naar wijlen rabbijn Lord Jonathan Sacks, wiens waarschuwingen over antisemitisme herhaaldelijk zijn aangehaald tijdens de conferentie in Jeruzalem. "Hij zei: 'Het begint en eindigt bij de Joden'", aldus Morrison. "Het is een groot verlies. Ik wou dat hij nu nog bij ons was."
Morrison betoogde dat radicalisering en antisemitisme zich over decennia ontwikkelen en greep daarom naar een treffend beeld.
"Om die terroristische aanslag in Australië te voorkomen, had je een tijdmachine nodig," zei hij. "Je moest 30 jaar terug in de tijd."
Ik drong aan op de implicaties. Als het falen al drie decennia terugging, gold dat dan ook voor leiders zoals hij die in die jaren aan de macht waren?
'Dat waren we allemaal,' antwoordde Morrison. 'Dat waren we allemaal.'
Vervolgens splitste hij het probleem op in wat hij "twee paden" noemde: wie een land binnenkomt en wat er gebeurt nadat ze zijn aangekomen. In het geval van Australië, zei hij, was het tweede deel belangrijker.
"In dit geval was [wat er daarna gebeurde] een veel grotere factor", zei hij. "Negeer dit deel niet, want als je dat wel doet, zal dit opnieuw gebeuren."
Hij verwierp simplistische politieke slogans, waaronder de oproep om "ze eruit te gooien", en zei dat dergelijke benaderingen niet werken wanneer de daders burgers zijn.
"Iemand die in Australië is geboren, een Australisch staatsburger, waar moet je dat dan kwijt? Dat kan niet," zei hij. "Dit soort dingen zorgen voor clickbait."
Morrison zei dat Australië een serieus nationaal onderzoek naar antisemitisme nodig had , en hij klonk sceptisch over de vraag of de huidige regering die missie wel omarmde.
"Ze moesten er echt toe gedwongen worden," zei hij, en noemde de eerste signalen "niet goed". Hij zei dat een geloofwaardig proces "geen enkel gebied ongemoeid zou laten", de oorzaken zou identificeren en de Australische samenleving zou dwingen om kwesties onder ogen te zien die ze als politiek taboe beschouwt.
Hij betoogde dat daarin de kern van de zaak ligt: de uitdaging die multiculturele samenlevingen vaak met retoriek proberen te verzachten.
"We zijn een immigratieland," zei hij. "We zijn een multicultureel land, maar dat geeft geen vrijbrief aan elke stam om buiten de waarden en principes van ons land te leven."
Morrison zei dat de realiteit het debat lastiger maakt en dat leiders het vaak vermijden. "Dat is moeilijk te bereiken in een multiculturele samenleving," zei hij. "Het is steeds moeilijker geworden."
Morrison benadrukte herhaaldelijk de rol van gemeenschapsleider, met name binnen de islamitische instellingen van Australië. Hij zei dat hij een sterker en meer transparant bestuur wilde en riep religieuze leiders op om aandacht te besteden aan wat er in hun eigen gemeenschappen gebeurt.
"Imams moeten meer verantwoordelijkheid nemen voor wat er in hun gemeenschappen gebeurt en dat niet aan de overheid of wie dan ook overlaten," zei hij.
Hij benadrukte dat hij niet wilde dat de staat zich met religie bemoeide. "Ik wil ook niet dat de overheid zich ermee gaat bemoeien en vertelt hoe mensen hun geloof, of Joden of christenen, zouden moeten beleven", zei hij, eraan toevoegend dat gemeenschappen die "een grens overschrijden" dat soort inmenging "uitlokken".
Om het concept van nationale verantwoordelijkheid te illustreren, verwees Morrison naar de aanslag op de moskeeën in Christchurch, Nieuw-Zeeland in 2019, waarbij hij opmerkte dat de dader enige tijd in Australië had doorgebracht. "We moesten daar verantwoordelijkheid voor nemen", zei hij. "We moesten in onze eigen geweten kijken naar aanleiding van dergelijke gebeurtenissen en begrijpen wat daar gebeurde."
'Dit is hetzelfde,' voegde hij eraan toe.
Ondanks de sombere diagnose bleef Morrison volhouden dat er nog hoop was. "Er is altijd hoop", zei hij, en noemde Australiërs "waanzinnig optimistisch" en prees veerkracht als een nationale eigenschap.
Op de vraag wat hij mensen vertelt over Israël, omschreef Morrison het land als "een lichtpunt in een deel van de wereld dat licht nodig heeft", wijzend op het liberale, democratische karakter van Israël en zijn eigen christelijke band met het land.
"Voor mij als christen is het de oorsprong van mijn geloof," zei hij, eraan toevoegend dat christenen baat hebben bij "het begrijpen van de Joodse achtergrond van Christus."
Hij sloot af met het punt waar hij gedurende het hele gesprek steeds op terugkwam: veiligheid staat volgens hem centraal in de Israëlische realiteit.
"Israël moet zijn veiligheid kunnen garanderen," zei Morrison. "Dat probleem lossen we niet van de ene op de andere dag op."
Opmerkingen